12 Οκτωβρίου 1862

Ο Όθωνας εγκαταλείπει οριστικά την Ελλάδα, με το αγγλικό ατμόπλοιο «Σκύλλα».

13 Οκτωβρίου

Παγκόσμια Ημέρα Αυγού. Η Παγκόσμια Ημέρα Αυγού γιορτάζεται κάθε χρόνο τη δεύτερη Παρασκευή του Οκτωβρίου από τη Διεθνή Επιτροπή Ωοπαραγωγών, με σκοπό να μας υπενθυμίσει την υψηλή διατροφική αξία του αυγού

12 Οκτωβρίου 1944

Η Αθήνα και ο Πειραιάς απελευθερώνονται από τους Γερμανούς.

14 Οκτωβρίου 1862

ο απομεσήμερο ο αθηναϊκός λαός συγκεντρώνεται στην Πλατεία Όθωνος για να πανηγυρίσει την έξωση του Όθωνα και μετονομάσθηκε σε πλατεία Ομονοίας

16 Οκτωβρίου 1964

Η Κίνα πραγματοποιεί την πρώτη πυρηνική δοκιμή της και γίνεται η πέμπτη χώρα που εισέρχεται στο κλαμπ των πυρηνικών δυνάμεων, μετά τις ΗΠΑ, τη Σοβιετική Ένωση, τη Μ. Βρετανία και τη Γαλλία.

16 Οκτωβρίου

Η Παγκόσμια Ημέρα Άρτου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 16 Οκτωβρίου με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Αρτοποιών και Ζαχαροπλαστών (UIB), με κεντρικό σύνθημα «Φτιάξτε ψωμί μόνοι σας ή αγοράστε το από τον φούρνο της γειτονιάς σας».

17 Οκτωβρίου 1864

Ψηφίζεται το νέο Σύνταγμα της Ελλάδας, που καθιερώνει το πολίτευμα της Βασιλευομένης Δημοκρατίας.

17 Οκτωβρίου 1915

Η Βρετανία προσφέρει την Κύπρο στην Ελλάδα για να την παρακινήσει να εξέλθει στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Επικαλούμενη την ουδετερότητα της Ελλάδας, η κυβέρνηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη θα αρνηθεί την προσφορά τρεις ημέρες αργότερα.

17 Οκτωβρίου

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ κήρυξε την 17η Οκτωβρίου «Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας» το 1993.

18 Οκτωβρίου 1944

Φτάνει στην Αθήνα η εξόριστη κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, μετά την αποχώρηση των Γερμανών στις 12 Οκτωβρίου. .

18 Οκτωβρίου 1981

Ο Ανδρέας Παπανδρέου και το κόμμα του κερδίζουν τις βουλευτικές εκλογές με ποσοστό 48,06%, έναντι 35,86% της Νέας Δημοκρατίας και 10,93% του ΚΚΕ.

19 Οκτωβρίου 1912

Αρχίζει η μάχη των Γιαννιτσών, μία από τις σημαντικότερες του Α’ Βαλκανικού Πολέμου. Η λαμπρή νίκη του Ελληνικού Στρατού κατά τη μάχη αυτή ανοίγει τον δρόμο προς τη Θεσσαλονίκη.

20 Οκτωβρίου 1888

Εγκαινιάζεται το Ζάππειο Μέγαρο στην Αθήνα.

21 Οκτωβρίου 1825

Δημοσιεύεται για πρώτη φορά στη «Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος» κριτική του ποιήματος του Διονυσίου Σολωμού «Ύμνος εις την Ελευθερία», από τον Σπυρίδωνα Τρικούπη

22 Οκτωβρίου 1923

Φιλομοναρχικό στρατιωτικό κίνημα, υπό τους στρατηγούς Λεοναρδόπουλο και Γαργαλίδη, καταστέλλεται από τους Πλαστήρα και Πάγκαλο.

23 Οκτωβρίου 1914

Η 7η Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια καταδικάζει τους εικονομάχους και τους εικονολάτρες, διατυπώνοντας το δόγμα ότι η λατρεία ανήκει μόνο στο Θεό και στις Η Μεγάλη Βρετανία κηρύσσει τον πόλεμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και προσαρτά την Κύπρο.

23 Οκτωβρίου 1974

Οι πρωτεργάτες του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου συλλαμβάνονται και εκτοπίζονται στην Τζια.

24 Οκτωβρίου 1648

Υπογράφεται η Συνθήκη της Βεστφαλίας, που τερματίζει τον Τριακονταετή Πόλεμο και επιφέρει αλλαγές στην ισορροπία των δυνάμεων της Ευρώπης. Με τη συνθήκη αναγνωρίζεται η ανεξαρτησία και η ουδετερότητα της Ελβετίας.

24 Οκτωβρίου 1945

Τίθεται σε ισχύ ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών. (Παγκόσμια Ημέρα του ΟΗΕ)

25 Οκτωβρίου 1822

Αρχίζει η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου από τους Ομέρ Βρυώνη και Κιουταχή. Στο πλευρό των Οθωμανών βρίσκονται και οι έλληνες οπλαρχηγοί Βαρνακιώτης, Μπακόλας, Ίσκος, Ράγκος και Βαλτινός.

26 Οκτωβρίου 1912

Ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει τη Θεσσαλονίκη απ’ τους Οθωμανούς. Την ίδια μέρα οι Σέρβοι καταλαμβάνουν τα Σκόπια.

26 Οκτωβρίου 1917

Το συμβούλιο των κομισάριων του λαού αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση της Ρωσίας, μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης. Πρόεδρος αναλαμβάνει ο Λένιν, κομισάριος Εξωτερικών ο Τρότσκι και κομισάριος των Εθνοτήτων ο Στάλιν. Ο ανατραπείς σοσιαλδημοκράτης πρωθυπουργός Κερένσκι προσπαθεί να ανακτήσει την εξουσία.

28 Οκτωβρίου 1822

Στολίσκος των Ψαρών, αποτελούμενος από δύο πλοία και δύο πυρπολικά, επιτίθεται στον τουρκικό στόλο στο λιμάνι της Τενέδου. Ο Κωνσταντίνος Κανάρης ανατινάζει ένα δίκροτο, που είναι η υποναυαρχίδα του στόλου τους.

28 Οκτωβρίου 1940

Η φασιστική Ιταλία επιτίθεται κατά της Ελλάδας. Στις 3 το πρωί επιδίδεται στον πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά το τελεσίγραφο Μουσολίνι από τον πρεσβευτή της Ιταλίας στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι. Ακολουθεί το ΟΧΙ των Ελλήνων και στις 5:30 το πρωί αρχίζει στην Πίνδο η ιταλική επίθεση.

Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2016

Με επιστολές προσπαθούσε ο Δήμος να εισπράξει 73 χιλιάδες Ευρώ οφειλές από το Κάμπινγκ Λίμνης


Η Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού και Ανάπτυξης του πρώην Δήμου Λίμνης (ΔΕΠΑΛ) ιδρύθηκε από τον πρώην Δήμο το 1996  και τέθηκε σε διαδικασία λύσεως και εκκαθάρισης το 2011 η οποία ολοκληρώνεται φέτος, 5 χρόνια μετά.  Η ΔΕΠΑΛ διαχειριζόταν και το δημοτικό Καμπινγκ Λίμνης  το οποίο δημιούργησε απαιτήσεις από οφειλές πελατών € 73.488,89. Σύμφωνα με την έκθεση του ορκωτού λογιστή  για την είσπραξη τους ο δήμος περιορίστηκε μόνο στην αποστολή επιστολών και κάποιων τηλεφωνημάτων προς τους οφειλέτες.


Στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου  της 4-3-2016  σχετικά με την λύση και εκκαθάριση της Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτισμού κι Ανάπτυξης του πρώην Δήμου Λίμνης  ο Ορκωτός Λογιστής  στην έκθεση του ανέφερε τα εξής:


Απαιτήσεις από πελάτες κάμπινγκ

Το ύψος των απαιτήσεων που προέρχεται από οφειλές πελατών που κάνουν χρήση κάμπινγκ, στις 31/12/2015 ανήρχετο στο ποσό € 73.488,89 και αναλύεται ως ακολούθως:
Απαιτήσεις Ποσόν
Αττάρτ Λουκία 3.430,00
Αθάνατος Παναγιώτης 2.380,00
Αρβανίτης Γεώργιος 1.950,00
Βούλγαρης Ηλίας 1.680,00
Βαζαίος Χρήστος 680,00
Γλυκίδης Γεώργιος 340,00
Δ.Ε.Υ.Α.Ε 15,55
Ευαγγέλου Παναγιώτης 2.070,00
Ευστρατίου Πέτρος 340,00
Ζαντουλιάδου Μεταξία 1.000,00
Καμολίκης Ιωάννης 340,00
Κυριάκου Αθανάσιος 1.700,00
Μπίστης Ηλίας 3.540,00
Μαρίνος Διονύσιος 340,00
Πανόπουλος Πέτρος 480,00
Πλεσιώτη Ιωάννα 340,00
Πανόπουλος Φώτης 3.040,00
Πατεράκης Γεώργιος 1.750,00
Πετρόπουλος Ηλίας 340,00
Παπαδόπουλος Ηλίας 1.750,00
Ποριώτης Αντώνιος 420,00
Ροδίτης Πέτρος 340,00
Στυλιανός Σωτήρης 2.120,00
Σαγός Νικόλαος 340,00
Τερζοπούλου Αικατερίνη 3.370,00
Τσακίρης Παναγιώτης 2.460,00
Τσακίρης Αθανάσιος 400,00
Βερυβάκης Δημήτριος 430,00
Βλαστάρη Κωνσταντίνα 3.110,00
Γιαννόπουλος Σπυρίδων 340,00
Γκόρτσας Γεώργιος 340,00
Θωμάς Χαρίλαος 340,00
Κτενάς Σπυρίδων 430,00
Λαβούτας Μάρκος 1.380,00
Λυμπερόπουλος Ανδρέας 340,00
Μιχόπουλος Στέλιος 440,00
Τζώρτζης Στέργιος 340,00
Βουτσάς Δημοσθένης 340,00
Γκόρτσας Βασίλειος 340,00

Γκόρτσας Γεώργιος 1.850,00
Δερβίση Γεωργία 1.820,00
Διονυσόπουλος Παναγιώτης 340,00
Ζαπουνίδης Βασίλειος 340,00
Κατσέλης Μενέλαος 2.760,00
Κουνελάκης Παναγιώτης 340,00
Κουτσουγούστης Νικόλαος 2.740,00
Λιάτος Δημήτριος 340,00
Μπιάμη Αγγελική -226,66
Μπότη Σταυρούλα 400,00
Πανταζόπουλος Δημήτριος 340,00
Παπαδόπουλος Αλκιβιάδης 340,00
Ποτήρη Χριστίνα 340,00
Τζίτζας Ιωάννης 340,00
Τομαζινάκης Νικόλαος 340,00
Χιλιού Διονυσία 1.440,00
Γιαννάκης Παναγιώτης 380,00
Γρυπαίου Γεωργία 880,00
Κόλλιας Ιωάννης 340,00
Αθανασίου Αντώνιος 340,00
Αθανασίου Κων/να 340,00
Αμυγδαλιάς Γεώργιος 340,00
Αυγουστής Νικόλαος 340,00
Γαλάνης Στάθης 340,00
Γιαννόπουλος Κωνσταντίνος 340,00
Γιαννούκα Μαρία 340,00
Δούκας Χρήστος 340,00
Δρούγας Παντελής 340,00
Θεοφίλης Νικόλαος 340,00
Κακούτης Εμμανουήλ 340,00
Κακούτης Κωνσταντίνος 340,00
Καμπακάς Σταύρος 340,00
Καρύτσας Δημήτριος 340,00
Καραμεσούτης Βασίλειος 340,00
Κατσαούνης Γεώργιος 340,00
Καφαντάρη Ανδριανή 340,00
Κυπριώτου Βασιλική 340,00
Κύτρος Ιωάννης 340,00
Μαικαντής Παύλος 340,00
Μαρίνος Χρήστος 340,00
Μητσάρας Αντώνιος 340,00
Νικήτογλου Αριστείδης 340,00
Παπασταματίου Αθηνά 340,00
Ρίτσαρντ Μεβίλ 340,00
Σαββάκης Απόστολος 340,00
Σαλταγιάννης Χρήστος 340,00
Σινάκης Σπυρίδων 340,00
Σουχλερής Ιωάννης 340,00
Σπύρου Ηρακλής 340,00
Σταμούλος Γεώργιος 340,00
Στεργίου Μιχαήλ 340,00
Τσιμογιάννης Κωνσταντίνος 340,00
Τσοπάνογλου Αντώνιος 340,00
Φλώρος Βασίλειος 340,00
Λάζου Γεωργία 340,00
Λιουδάκης Χρήστος 340,00
Γκιόκα Παναγιώτα 340,00
Σύνολο 73.488,89
Τα παραπάνω ποσά έχουν εκτιμηθεί με την τιμολογιακή πολιτική που ισχύει σύμφωνα με την υπ’αριθμ 12/23-07/2013 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου.

Ενέργειες που έγιναν για την είσπραξη των οφειλομένων

Στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων μας στάλθηκαν επιστολές σε καθένα από τους Κατασκηνωτές με αναφορά το ύψος του οφειλόμενου ποσού, και με την ρητή εντολή να γίνει εξόφληση της υποχρέωσης προς την επιχείρηση. Στην προσπάθεια μας αυτή τόσο (μέσω επιστολών) όσο και σε κατ’ ιδίαν τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχαμε με τους Κατασκηνωτές, δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση. Θεωρείται αναγκαίο ο Δήμος μετά την έγκριση του τελικού ισολογισμού Λύσης και εκκαθάρισης (από το Δημοτικό Συμβούλιο), να πάρει όλα εκείνα τα αναγκαία μέτρα για την είσπραξη των οφειλών. Ο Δήμος αυτοδίκαια υπεισέρχεται στις εν λόγω απαιτήσεις σύμφωνα με το άρθρο 262 του Νόμου 3463/2006.



Τι λέει ο νόμος



Προσωπική ευθύνη του Δημοτικού ταμία για να μην υποπέσει σε παραγραφή η απαίτηση του ΟΤΑ

Σύμφωνα με το άρθρο 25 παρ. 3 του ΠΔ/τος 774/1980 οριοθετείται έναντι του Ελεγκτικού Συνεδρίου η ευθύνη των δημοσίων υπολόγων και η ευθύνη που υπέχουν οι Δημοτικοί ταμίες για την ακριβή είσπραξη των βεβαιωθέντων δημοσίων εσόδων, εφ’ όσον εκ του νόμου δεν λογοδοτούν αυτοί προς άλλην Αρχήν.

Διαδικασία είσπραξης εσόδων

Κατ’ άρθρο 167 του νέου ΔΚΚ Ν. 3463/2006 : « Για την είσπραξη εσόδων των ΟΤΑ εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις του ΚΕΔΕ (ΝΔ 356/1974) με την επιφύλαξη των διατάξεων του ως άνω άρθρου».


Οι οφειλέτες του Δήμου λαμβάνουν γνώση του χρέους των, με ατομική ειδοποίηση, η οποία αποστέλλεται από το δημοτικό ταμία μέσα σε ένα (1) μήνα από την ημέρα που ο βεβαιωτικός κατάλογος βεβαιώθηκε στο ταμείο (ταμειακή υπηρεσία).

Η μη αποστολή ατομικής ειδοποίησης ή η αποστολή ατομικής ειδοποίησης που έχει ατέλειες στα στοιχεία της, έχει ως συνέπεια την πειθαρχική ευθύνη του δημοτικού ταμία (ΣΤΕ 3214/1999).

Μετά τις ενέργειες αυτές (ταμειακή βεβαίωση και αποστολή ατομικής ειδοποίησης) ο δημοτικός ταμίας παραδίδει με απόδειξη αποσπάσματα ή αντίγραφα των βεβαιωτικών καταλόγων στους εισπράκτορες, προκειμένου αυτοί να επιμεληθούν της είσπραξης.
Με τις διατάξεις του άρθρου 27 παρ. 2 Ν. 3202/2003 (άρθρο 167 παρ. 3 Ν. 3463/2006) ορίζεται ότι με κοινή απόφαση των Υπουργών ΕσΔΔΑ και Οικονομίας και Οικονομικών θα καθοριστούν τα όρια των οφειλών τους προς τους ΟΤΑ, μέχρι τα οποία αμελείται η ταμειακή βεβαίωσή τους και η λήψη αναγκαστικών μέτρων είσπραξης.
Τα αναγκαστικά μέτρα συνίστανται:
α) Σε κατάσχεση κινητών εις χείρας του οφειλέτη είτε εις χείρας τρίτου
β) κατάσχεση ακινήτων
γ) Προσωπική κράτηση (άρθρο 9 ΝΔ 356.1974 εν συνδυασμω με το άρθρο 33 του Ν. 3220/2004) (ιδέ κατωτέρω το ζήτημα της προσωπικής κράτησης όπως διαμορφώθηκε νομολογιακά).



Η επιβολή των έμμεσων και αναγκαστικών μέτρων είσπραξης στους οφειλέτες των ΟΤΑ







Διαβάστε επίσης


Έκθεση Λύσης &; Εκκαθάρισης της Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτισμού –Ανάπτυξης του πρώην Δήμου Λίμνης

Η Δημοτική Κοινότητα Λίμνης καλεί τους κατοίκους και φορείς σε συζήτηση για το Δημοτικό Κάμπινγκ στην ¨Σπιάδα¨


Επίθεση Δημάρχου στον εκκαθαριστή της ΔΕΠΑΛ. Αποχώρηση παράταξης Στεργίου


16 χιλ. ευρώ πρόστιμο στο Δήμο για το κάμπινγκ της Λίμνης στην Σπιάδα

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

Οργάνωση του ΕΚΑΒ, Β. Ευβοϊκός, ΒΙΠΕ, οδικό δίκτυο, Αρχαία Κήρινθος και ο Πύργος Ροβιών απασχολούν συλλόγους του Δήμου μας

Δελτίο τύπου

Οι σύλλογοι του Δήμου μας δραστηριοποιούνται

Με πρωτοβουλία της Εταιρείας Ευβοϊκών Σπουδών (τοπικό τμήμα Λίμνης), της Ένωσης Λιμνίων Ευβοίας, του Ν.Ο. Λίμνης, του συλλόγου Αλιέων του Δήμου μας και του πολιτιστικού-χορευτικού ομίλου «το Λύμνι» έγιναν πριν τρεις μήνες συναντήσεις και συζητήθηκαν κοινωνικά και πολιτιστικά θέματα που βρίσκονται επί δεκαετίες σε εκκρεμότητα.

Στις συσκέψεις αυτές παραβρέθηκαν και άλλοι σύλλογοι του Δήμου μας και ύστερα από ανταλλαγή απόψεων καταλήξαμε να αναδείξουμε και να διεκδικήσουμε τα ακόλουθα έξι (6) θέματα:
  • Ένταξη της περιοχής του Δήμου μας (Μαντουδίου –Λίμνης – Αγ. Άννας ) στον τομέα ΕΚΑΒ Ιστιαίας
  • Να σταματήσει η απόρριψη της σκουριάς από τη ΛΑΡΚΟ στην θαλάσσια περιοχή του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου και το πρόβλημα της υπεραλίευσης
  • Προτάσεις για το επιχειρηματικό πάρκο Δημοτικής Ενότητας Κηρέως, υπόψη του Γραφείου Μελετών των χωροταξικών σχεδίων της περιφέρειάς μας
  • Η σημερινή κατάσταση και η προοπτική του οδικού άξονα (Χαλκίδα – Στροφυλιά)
  • Ανάδειξη του Αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Κηρίνθου
  • Προστασία και ανάδειξη του Ενετικού Πύργου Ροβιών (νόμος 3028/2002)

Για τα παραπάνω θέματα συντάχθηκαν τα αντίστοιχα υπομνήματα και εστάλησαν στις αρχές Ιανουαρίου 2016 σε κάθε αρμόδιο Υπουργείο και Υπηρεσία.

Ενημερώνουμε τους συνδημότες μας, επειδή δεν έχουμε άλλες δυνατότητες, για τις απαντήσεις και ότι νεότερο έχουμε, θα ενημερώνονται μέσω της εφημερίδας της ΕΛΕ «Λιμνιώτικη Φωνή» ή στο e-mail και στο τηλέφωνο της Ε.Ε. Σπουδών.

e-mail: eespoudon.limnis@gmail.com
τηλ. :6973404035


ΣΗΜ. «Μόνο με ενεργό ενδιαφέρον και κοινή δράση μπορούμε να πετυχαίνουμε κάτι».

Η Α΄και Β΄ Λυκείου Λίμνης επισκέπτονται την Αρχαία Κήρινθο. Καιρός να ξεκινήσουν και τα άλλα σχολεία του δήμου

Πρώτη επίσκεψη Σχολείου (Α΄& Β΄ Λυκείου Λίμνης) στην Αρχαία Κήρινθο των δύο Μεγάλων Εκστρατειών (Αργοναυτικής και Τρωικής) και στο Μεταλλευτικό χώρο του Κακκάβου (29-3-2016).

πηγή: Ioannis Palantzas




Βίντεο από την επίσκεψη μπορείτε να δείτε στο μπλογκ  Λιμνιώτικα



Υ. Γ.
Η Αρχαία Κήρινθος ήταν μια από τις δυο  Ευβοϊκές πόλεις που συμμετείχαν στην Αργοναυτική Εκστρατεία  με τον Κάνθο.  Οι άλλοι δυο Ευβοείς πού συμετείχαν ήταν ο Ιφιτος και ο    Κλυτίος από την  Οιχαλία (προσδιορίζεται  κοντά στο Αυλωνάρι). Ηταν μια από τις 7 πόλεις της Εύβοιας πού συμμετείχε  στην Τρωική εκστρατεία κάτω από την αρχηγία του Ελεφήνωρα
 Η Εύβοια είχε στείλει τους τρομερούς Άβαντες και άντρες απ΄τη Χαλκίδα, την Ερέτρια και την Ιστιαία, όλες πλούσιες σε αμπέλια και από την παραθαλάσσια Κήρινθο και το απόκρημνο Δίο κι αυτούς που κατοικούσαν στα Στύρα και στην Κάρυστο. Όλοι αυτοί είχαν αρχηγό τον Ελεφήνορα, απόγονο του Άρη και γιο του Χαλκώδοντα, αρχηγού των γενναίων Αβάντων. Οι άντρες όλοι γρήγοροι στο τρέξιμο. Τα μαλλιά τους τα άφηναν μακριά να πέφτουν στην πλάτη. Χρησιμοποιούσαν χάλκινα δόρατα και τίποτα δεν τους προκαλούσε μεγαλύτερη ευχαρίστηση από το να ξιφομαχούν με τον έχθρό και να του ξεσκίζουν τα ρούχα στο στήθος. Ο Ελεφήνορας είχε στην κατοχή του σαράντα μαύρα πλοία. Όμηρος, Ιλιάδα Β΄536-545

Εναέριος: Οι κάτοικοι κυρίως του Πηλίου και της Βλαχιάς έστειλαν ένα ισχυρό μήνυμα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης στους πρόσφυγες








ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Χτες, 29/03/2016 παραδώσαμε την συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης που οργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πηλίου «ΕΝΑΕΡΙΟΣ» και που προσέφεραν οι κάτοικοι του Πηλίου και των γύρω περιοχών, για τους πρόσφυγες και μετανάστες που έχουν βρει καταφύγιο στο πρώην στρατόπεδο της Ριτσώνας. Η κίνηση αυτή έγινε στα πλαίσια της αλληλεγγύης αλλά και της εκρίζωσης της ξενοφοβίας και των ρατσιστικών αντιλήψεων που καλλιεργείται στους Έλληνες από συγκεκριμένο πολιτικό χώρο και που είναι αδιανόητο να πιάνει τόπο σε έναν λαό όπως ο δικός μας, που γνώρισε και ακόμη γνωρίζει τι σημαίνει προσφυγιά και μετανάστευση!
Κόντρα λοιπόν σε αυτό το ρεύμα, οι κάτοικοι κυρίως του Πηλίου και της Βλαχιάς έστειλαν ένα ισχυρό μήνυμα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης το οποίο πολλοί πίστευαν πως δεν υπήρχε. Τους αξίζουν ένα τεράστιο ΜΠΡΑΒΟ!
Από τη μεριά μας, για την δικαιότερη και απ’ ευθείας διανομή των πραγμάτων, βοήθεια μας προσέφερε το ΠΑΜΕ Εύβοιας με ένα από τα μέλη του, τη Σάμια Βασιλάκη που επισκέπτεται και βοηθάει σχεδόν καθημερινά τους ανθρώπους εκεί και που γνωρίζει την αραβική γλώσσα. Τα είδη όπως προείπαμε, διανεμήθηκαν άνθρωπο τον άνθρωπο και εκεί που πραγματικά υπήρχε αμεσότερη ανάγκη, παρότι οι συνθήκες και η οργάνωση της καθημερινής διαβίωσης τους, είναι άθλιες. Υπάρχει άμεση ανάγκη έμψυχου προσωπικού να οργανώσει και να διανείμει σωστά και δίκαια τα πράγματα που συγκεντρώνονται από τους συλλόγους, τα σωματεία τους φορείς και μεμονωμένους ανθρώπους. Σίγουρα χρειάζεται υπεύθυνο προσωπικό στο συγκεκριμένο χώρο για την σωστή διαχείριση των υλικών που προορίζονται για τους πρόσφυγες και σίγουρα αν θέλουμε την ανθρώπινη διαβίωση τους πρέπει η κυβέρνηση και η Ε.Ε. να εφοδιάζει τα κέντρα φιλοξενίας με τα είδη πρώτης ανάγκης, τουλάχιστον ώσπου να καταφέρουν οι άνθρωποι να συνεχίσουν το ταξίδι τους στην Ευρώπη. Τις βραδινές ώρες χρειάζεται τουλάχιστον ένας γενικός ιατρός για τους σχεδόν χίλιους ανθρώπους, για τα μικρά παιδιά, τις εγκυμονούσες, τους αρρώστους και διαβητικούς που διαβιούν σε αυτές άθλιες συνθήκες, μέσα στο κρύο, την υγρασία, την βροχή, τα κουνούπια, τις λάσπες κλπ.
Ζητάμε από τους φορείς και όποιον άνθρωπο νοιώθει την ανάγκη να βοηθήσει, να επικοινωνήσει μαζί μας, καθότι πλέον γνωρίζουμε ως ένα σημείο, ποιες οι βασικές ελλείψεις και ο αμεσότερος τρόπος να φτάσει η βοήθεια, τουλάχιστον στο χώρο φιλοξενίας της Ριτσώνας. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως άμεση ανάγκη για τους πρόσφυγες του συγκεκριμένου κέντρου είναι τα παρακάτω: παπούτσια (ενηλίκων και παιδικά), είδη υγιεινής (σαμπουάν, σερβιέτες, παιδικές πάνες, απορρυπαντικά), παιχνίδια για παιδάκια καθώς και άλλα είδη που χρειάζεται μια οικογένεια για την καθημερινή υγεία και υγιεινή του!
Να ανοίξουν τώρα τα σύνορα!
Να υπάρξει μέριμνα ώστε να μεταφέρονται οι Σύριοι πρόσφυγες από την πρώτη χώρα εισόδου (Ιορδανία, Λίβανος, Τουρκία), απ’ ευθείας στις χώρες επιθυμίας τους, δίχως την χρονοτριβή, τους κινδύνους και τους πνιγμούς που τους επιφυλάσσει αυτή η Οδύσσεια!
Δεν εφησυχάζουμε! Την ίδια στιγμή που συνεχίζουμε να μαζεύουμε είδη πρώτης ανάγκης, πρέπει παράλληλα να έχουμε ξεκάθαρο στο νου και στην καθημερινή μας πρακτική, πως αν δεν σταματήσουν όλοι αυτοί οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι με την έμμεση ή άμεση συμμετοχή και της χώρας μας, που ξεριζώνουν όσους τουλάχιστον δεν σκοτώνουν, δεν θα σταματήσουν τα καραβάνια της προσφυγιάς και της μετανάστευσης. Οι «ειρηνευτικές και πολιτισμένες» τους βόμβες καταστρέφουν χώρες, πολιτισμούς, λαούς!
Τηλέφωνα επικοινωνίας για πληροφορίες:
6974043592 (Τσιμιλιώτης Νίκος), 6982288408 (Ανασέλια Πέρες)

Παζάρας: Πού πήγαν 3 οχήματα και τα έπιπλα της υπό εκκαθάριση Επιχείρησης Πολιτισμού και Ανάπτυξης Λίμνης; Οι απαντήσεις του Ορκωτού

 Ορκωτός Λογιστής: "Εδώ και 14 χρόνια καμία από τις υπηρεσίες του Δήμου και της Επιχείρησης δεν είχε ενδιαφερθεί για τη άρση της παρακράτησης της κυριότητας του φορτηγού μάρκας Μercedes".



"Εξαφανίστηκαν"  και δεν μπορούν να βρεθούν ένα μηχάνημα τύπου τσάπας, μηχάνημα τύπου Bobcat,φορτηγό και τα έπιπλα και ο λοιπός εξοπλισμός της υπό εκκαθάριση της Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτισμού κι Ανάπτυξης του πρώην Δήμου Λίμνης (ΔΕΠΑΛ) .

Η ΔΕΠΑΛ ιδρύθηκε από τον πρώην Δήμο το 1996 (14765/Φ.Ε.Κ 80/11.02.1997) και τέθηκε σε διαδικασία λύσεως και εκκαθάρισης το 2011 (17248/964/Φ.Ε.Κ 2239/6.10.2011)


Ο επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης «ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ μεΛΟΓΙΣΜΟ και ΟΝΕΙΡΟ» κ. Παζάρας Βασίλειος με επιστολή που έστειλε στην συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου  της 4-3-2016  σχετικά με την λύση και εκκαθάριση της Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτισμού κι Ανάπτυξης του πρώην Δήμου Λίμνης με την οποία αναφέρει τα εξής:

« Με την έγκριση των εκθέσεων λύσης και εκκαθάρισης των Δημοτικών Επιχειρήσεων από το Δημοτικό μας Συμβούλιο, ο Δήμος μας αναλαμβάνει όλες τις υποχρεώσεις και απαιτήσεις που φαίνονται στον Τελικό Ισολογισμό τους. Δεν έχω κανένα λόγο να τις αμφισβητήσω. Σε ότι αφορά το θέμα που είχε προκύψει σε προηγούμενο Δημοτικό Συμβούλιο σχετικά με τα ακίνητα, έχω να πω ότι είτε συμπεριλαμβάνονται στις εκθέσεις είτε δεν συμπεριλαμβάνονται, αυτά υπάρχουν και ανήκουν στο Δήμο. Είναι θέμα διαδικαστικό (τακτοποίηση με έγγραφα).
Θέλω επίσης να θυμίσω στο σώμα, ότι η προηγούμενη Δημοτική αρχή πήρε απόφαση να εξετασθούν τα πεπραγμένα των Δημοτικών Επιχειρήσεων και από Ορκωτούς Ελεγκτές για τη νομιμότητά τους. Η απόφαση αυτή να εκτελεστεί.
Κύριε Πρόεδρε.
Επιτρέψτε με να σταθώ στα τρία μηχανήματα, στα έπιπλα και το λοιπό εξοπλισμό, που αναφέρονται στην έκθεση λύσης και εκκαθάρισης της ΔΕΠΑΛ.
Το πρώτο μηχάνημα, αφορά μηχάνημα τύπου τσάπας με κόκκινες πινακίδες. Αυτό αν και μεταβιβάσθηκε στο Δήμο το 2009, σήμερα δεν υπάρχει. Ο εκκαθαριστής αναφέρει ότι έψαξε, αλλά δεν το βρήκε.
Σας ερωτώ κ. Πρόεδρε.
- Εμείς αν ψάξουμε, θα το βρούμε;
Το δεύτερο μηχάνημα τύπου Bobcat, αγοράσθηκε από το Δήμο πριν από 15 χρόνια.   Μέχρι σήμερα για το μηχάνημα αυτό, δεν πάρθηκαν άδεια και πινακίδες κυκλοφορίας. Για την απόκτησή τους η ΔΕΠΑΛ κατέθεσε στις 23 Αυγούστου του  2002 αίτηση στη Δ/νση Τεχνικών Έργων της Περιφερειακής Ενότητας Ευβοίας. Οι υπηρεσίες της Περιφέρειας ζήτησαν τον Ιανουάριο του 2003 από το Δήμο να τις προσκομίσουν συμπληρωματικά στοιχεία.
Μέχρι σήμερα συμπληρωματικά στοιχεία από το Δήμο, δεν δόθηκαν. Σας ερωτώ κ. Πρόεδρε.
- Θα δοθούν και πότε;
Το τρίτο μηχάνημα αφορά φορτηγό. Αυτό δεν έχει κυριότητα, γιατί αυτή είχε παρακρατηθεί από τον πωλητή το 2001. Για 14 χρόνια δεν υπήρξε ενδιαφέρον από το Δήμο. Σε δύο μήνες ο εκκαθαριστής βρήκε τον πωλητή και πήρε Υπεύθυνη Δήλωσή του για άρση παρακράτησης της κυριότητάς του.
Σας ερωτώ κ. Πρόεδρε.
- Θα αποκτήσουμε την κυριότητά του και πότε;
Όσον αφορά τα έπιπλα και το λοιπό εξοπλισμό, κανένας δεν γνώριζε που βρίσκονται, γιατί ουδέποτε είχαν καταγραφεί από το Δήμο.
Τι να ρωτήσω για αυτά κ. Πρόεδρε.
Προκειμένου να λάβω απαντήσεις στις ερωτήσεις που απεύθυνα, σας καταθέτω αίτηση, με την οποία ζητώ να έρθει ως θέμα για συζήτηση σε επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο.
Σας την καταθέτω γιατί και σήμερα στην αίθουσα βρίσκονται Δημοτικοί Σύμβουλοι, που τα χρόνια εκείνα, ήταν σε θέσεις Αντιδημάρχων και Προέδρων Δημοτικών Επιχειρήσεων και μπορούν να μας ενημερώσουν.
Δεν μπορώ επίσης να μη σας αναφέρω για την έκπληξη που ένιωσα σχετικά με τη λειτουργία μας ως Δήμος. Σας ευχαριστώ» .


Τι απάντησε ο Ορκωτός Λογιστής;



ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΤΥΠΟΥ ΤΣΑΠΑ ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ
Το μηχάνημα έχει μεταβιβασθεί στον πρώην Δήμο Ελυμνίων από το 2009. Συνεπώς δεν αποτελεί στοιχείο προς μεταβίβαση (δεν παρασχέθηκαν περισσότερες πληροφορίες).
Σε επιστολή μας προς τις υπηρεσίες του Δήμου με ημερομηνία 21.07.2015 ζητώντας περισσότερα στοιχεία, μας απάντησαν στις 18.08.2015 τα παρακάτω:
- Δεν βρέθηκαν στοιχεία
- Δεν βρέθηκε το Μηχάνημα

Από την πλευρά μου ως εκκαθαριστής προχώρησα σε όλες εκείνες τις ενέργειες, ούτως ώστε να καταστεί δυνατή η νομιμοποίηση των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων και να διευθετηθούν οι εκκρεμότητες του παρελθόντος. Οι υπηρεσίες του Δήμου και συγκεκριμένα το αρμόδιο τμήμα
και σε συνεργασία με την Περιφέρεια γνωρίζουν πολύ καλά τι πρέπει να πράξουν από εδώ και πέρα.



ΜΗΧΑΝΗΜΑ BOBCAT
Για το μηχάνημα αυτό οι παρεχόμενες πληροφορίες αποσκοπούν να αναδείξουν τις διαιωνιζόμενες εκκρεμότητες πέραν της δεκαετίας και συσχετιζόμενων καθαρά επάνω σε θέματα ιδιοκτησιακού χαρακτήρα.
Το μηχάνημα αυτό έχει αγορασθεί πριν από δεκαπέντε χρόνια και σύμφωνα από ληφθείσες πληροφορίες υφίσταντο προστριβές με τον προμηθευτή, καθώς αυτός για λόγους που δεν γνωρίζω, δεν παρέδιδε στην επιχείρηση τα απαραίτητα έγγραφα προκειμένου να καταστεί δυνατή απόκτηση άδειας κυκλοφορίας.
Τα θέματα αυτά προσπαθήσαμε να τα προσεγγίσουμε με τα όσα διαθέσιμα στοιχεία υπήρχαν, ερχόμενοι σε επαφή με την Περιφέρεια. Σε γενόμενη επιστολή μας προς την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδος και στην Διεύθυνση Τεχνικών Έργων Π.Ε Εύβοιας, ζητήσαμε στοιχεία και διευκρινήσεις για το μηχάνημα. Η γραπτή απάντηση που μας παρασχέθηκε από τις υπηρεσίες , παραθέτει τις ακόλουθες πληροφορίες :
Η Δ.Ε.Π.Α.Λ με ημερομηνία 23.08.2002 είχε καταθέσει αίτηση για χορήγηση αρχικής άδειας και πινακίδων για το ΜΕ ΙΧ ΦΟΡΤΩΤΗΣ BOBCAT τύπου Μ641 με αριθμό πλαισίου Νο 501321164.
Οι υπηρεσίες της Περιφέρειας κατόπιν ελέγχου του φακέλου του μηχανήματος ενημέρωσαν αρχικά με τηλεφωνική επικοινωνία το αρμόδιο τμήμα του Δήμου και εν συνεχεία γραπτώς με το υπ’ αριθμ. 5569/01-01-2003 έγγραφο τους, όπου αιτούντο να προσκομισθούν συμπληρωματικά στοιχεία.
Στο αίτημα αυτό της Περιφέρειας οι υπηρεσίες του Δήμου ουδέποτε ανταποκρίθηκαν στην προσκόμιση στοιχείων στις υπηρεσίες της Διεύθυνσης Τεχνικών έργων της Π.Ε Εύβοιας και το όλο θέμα παρέμεινε ανοικτό. 




ΦΟΡΤΗΓΟ
Ως προς τις διαδικασίες μεταβίβασης του φορτηγού με στοιχεία ΧΑΝ 4042.05 μάρκας Μercedes , σημειώνονται τα παρακάτω: Όταν ξεκινήσαμε την διαδικασία μεταβίβασης του Φορτηγού με την
Διεύθυνση Μεταφορών Χαλκίδας, διαπιστώθηκε ότι το συγκεκριμένο όχημα στερείτο κυριότητας καθώς αυτή είχε παρακρατηθεί από το πωλητή από το 2001. Εδώ και 14 χρόνια καμία από τις υπηρεσίες του Δήμου και της Επιχείρησης δεν είχε ενδιαφερθεί για τη άρση της παρακράτησης της
κυριότητας.
Αυτή η διαδικασία μας πήρε πάνω από δύο μήνες για να βρούμε τον πωλητή και να πάρουμε Υπεύθυνη Δήλωση περί άρσης της παρακράτησης της Κυριότητας (έως τα μέσα Νοεμβρίου).
Εξυπακούεται ότι κάθε φόρα που ερχόμασταν σε επαφή με την Διεύθυνση Μεταφορών Χαλκίδας ,έπρεπε να ετοιμάζουμε ένα πακέτο από δικαιολογητικά.

10.1.2. Έπιπλα και λοιπός εξοπλισμός
Το ύψος των επίπλων και λοιπού εξοπλισμού στις 30/11/2015 ανέρχεται στο ποσό € 2.698,15 (αναπόσβεστη αξία).
Τα στοιχεία αυτά δεν κατέστη δυνατόν να απογραφούν καθώς δεν γνώριζε κανένας που ευρίσκοντο και ουδέποτε είχαν επίσημα καταγραφεί από της υπηρεσίες της Επιχείρησης.
Από την πλευρά μας καταβλήθηκε κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να διαπιστώσουμε την ύπαρξη των εν λόγω επίπλων και σκευών, χωρίς στο τέλος να επιτευχτεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Το μεγάλο μας πρόβλημα είχε ξεκινήσει από την αρχή της εκκαθάρισης, καθώς υπήρχαν ελειπή στοιχεία και μη ύπαρξη Μητρώου Παγίων. Πέραν των άλλων τα εν λόγω πάγια θεωρούνται πλήρως αποσβεσμένα και απαξιωμένα(ανεξάρτητα της παρουσίας των στα βιβλία και τον ισολογισμό
Εκκαθάρισης).


Έγκριση πρόσληψης μιας θέσης για πλήρωμα ασθενοφόρου στο Κέντρο Υγείας Μαντουδίου



Υπογράφηκε από τον υπουργό Υγείας, Ανδρέα Ξανθό και τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Χουλιαράκη, η Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) με την οποία εγκρίνεται η κάλυψη 585 θέσεων επικουρικού προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, διάρκειας ως δώδεκα (12) μηνών, σε Φορείς αρμοδιότητας του Υπουργείου Υγείας. Οι παραπάνω θέσεις αφορούν όλες τις ειδικότητες, πλην γιατρών (νοσηλευτές, τεχνολόγοι ιατρικών εργαστηρίων, ακτινολόγοι, φυσιοθεραπευτές, μαίες, τραυματιοφορείς, διοικητικό προσωπικό κ.α).  Για το Κέντρο Υγείας Μαντουδίου προβλέπεται μια θέση ΔΕ πληρωμάτων ασθενοφόρου

Τις επόμενες μέρες οι Υγειονομικές Περιφέρειες (ΥΠΕ) θα αναρτήσουν την προκήρυξη ώστε οι ενδιαφερόμενοι να υποβάλουν τις αιτήσεις τους. Η διαδικασία επιλογής θα γίνει από τις ΥΠΕ με τον έλεγχο του ΑΣΕΠ.


Η σχετική απόφαση εδώ 


Τα δικαιολογητικά για την άσκηση επαγγέλματος  Πλήρωμα Ασθενοφόρου



Θέσεις που προβλέπονται για το ΚΥ Μαντουδίου






Με το ΦΕΚ 161 Β/3.2.12 αποφασίστηκε η αυτοδίκαιη κατάργηση 3 οργανικών  θέσεων μόνιμου προσωπικού στο Κεντρο Υγείας Μαντουδίου  (1 ΔΕ Τεχνικός, 1 ΥΕ Επιμελητών, 1 ΥΕ Προσωπικού Καθαριότητας


Πόσοι εργάζονται;

Τα στοιχεία που δημοσίευσε τις 14 Ιουλίου 2014  στο Διαύγεια  η 5η Υγειονομική Περιφέρεια Θεσσαλίας & Στερεάς Ελλάδας στο ΚΥ Μαντουδίου απασχολούνται 24 άτομα όπως  ανάφερε στην Βουλή ο αναπ. υπουργός κ. Γρηγοράκος από τους οποίς οι 4 είναι γιατροί
ς

Διαβάστε επίσης


Πόσο ιατρικό προσωπικό και τι ειδικότητες προβλέπονται για το Κέντρο Υγείας Μαντουδίου; Τι "ξέχασε" ο κ. Γρηγοράκος;

Εγκρίθηκε ο διαγωνισμός για την εξομάλυνση εδάφους και αποκατάσταση αστοχιών της λιθορριπής στο Λιμάνι Μαντουδίου



O Οργανισμός Λιμένων Νομού Εύβοια Α.Ε. ενέκρινε τα τεύχη του διαγωνισμού του έργου "εξομάλυνση εδάφους και αποκατάσταση τοπικών αστοχιών της λιθορριπής προστασίας στον προλιμένα Μαντουδιίυ – Κυμάσι"


αποκατάσταση τοπικών αστοχιών της λιθορριπής προστασίας



Ξεκινά Μαθητικό Φεστιβάλ Θεάτρου


Σε μια μεγάλη «γιορτή» εξελίσσεται το 7ο Μαθητικό Φεστιβάλ Θεάτρου Αιτωλοακαρνανίας καθώς φέτος θα συμμετέχουν 562 μαθητές από Αιτ/νία, Λευκάδα, Θεσπρωτία, Ευρυτανία και Αχαΐα.
Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν τη Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016 ο Δήμαρχος Αγρινίου Γιώργος Παπαναστασίου , οι Αντιδήμαρχοι Νίκος Γκρίζης και Μαρία Παπαγεωργίου και ο υπεύθυνος Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ρένος Χριστοδουλίδης, παρουσιάστηκαν οι καινοτομίες της φετινής διοργάνωσης, τα σχολεία που θα συμμετέχουν και το πρόγραμμα του 7ου Μαθητικού Φεστιβάλ.
“Το 7Ο Μαθητικό Φεστιβάλ Θεάτρου, ο καταξιωμένος αυτός θεσμός, διευρύνεται με τη συμμετοχή θεατρικών σχολικών ομάδων από τέσσερις Περιφέρειες” ανέφερε ο Δήμαρχος Αγρινίου Γιώργος Παπαναστασίου και υπογράμμισε πως στόχος της Δημοτικής Αρχής είναι να αποκτήσει το Φεστιβάλ τα επόμενα χρόνια Πανελλαδικό χαρακτήρα.
Ο Αντιδήμαρχος Παιδείας Νίκος Γκρίζης ευχαρίστησε τα σχολεία που συμμετέχουν και απένειμε τα εύσημα στους μαθητές, στους εκπαιδευτικούς και τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για την σπουδαία δουλειά και κυρίως για την συμβολή τους, ώστε το Αγρίνιο να αποκτήσει, μέσω της διοργάνωσης, εξωστρέφεια.
Η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Μαρία Παπαγεωργίου αναφέρθηκε σε όλες τις λεπτομέρειες, του 7ου Μαθητικού Φεστιβάλ Θεάτρου, ευχαρίστησε ιδιαίτερα την καλλιτεχνική επιτροπή για την αδιάλειπτη και πολύπλευρη εθελοντική συμμετοχή της και ο Ρένος Χριστοδουλίδης κάλεσε όλους να στηρίξουν τις προσπάθειες των μαθητών , οι οποίοι με την πολύτιμη καθοδήγηση των εκπαιδευτικών τους υπόσχονται να χαρίσουν στους θεατές όμορφες στιγμές δημιουργίας.
Το 7ο Μαθητικό Φεστιβάλ θεάτρου διοργανώνει ο Δήμος Αγρινίου σε συνεργασία με την Διεύθυνση Β/θμιας Εκπαίδευσης Αιτ/νίας, και θα λάβει χώρα στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Αγρινίου από τις 30 Μαρτίου έως τις 21 Απριλίου 2016 και θα ολοκληρωθεί με την τελετή λήξης στις 23 Απριλίου , όπου θα γίνει η απονομή των αναμνηστικών διπλωμάτων.
Η Καλλιτεχνική Επιτροπή αποτελείται από τους :
Γεώργιο Μικέλλη (Θεατρολόγο)
Γιάννη Παπαθανάση (Ηθοποιό)
Κάτια Ζαρκάδα (Ηθοποιό)
Παναγιώτη Χατζηγεωργίου ( Εκπαιδευτικό)
Μαίρη Τσιρώνη ( Εκπαιδευτικό – Μουσικό)
Τα σκηνικά των θεατρικών παραστάσεων επιμελήθηκε ο Σκηνογράφος, Θανάσης Βαλαώρας
Δείτε το πρόγραμμα

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2016

Μέλος της «Αμφικτυονίας Αρχαίων Ελληνικών Πόλεων» ο Δήμος Ιστιαίας-Αιδηψού





Η ιδρυτική Πράξη της Αμφικτυονίας θα υπεγραφεί  χθες  τοαπόγευμα σε ειδική εκδήλωση στο Μουσείο της Ακρόπολης παρόντος του υπουργού Εσωτερικών Παναγιώτη Κουρουμπλή,
Στην Αμφικτυονία προσχωρούν οι Δήμοι όλης της χώρας που έχουν επισκέψιμους μουσειακούς ή αρχαιολογικούς χώρους.
Αυτή η κίνηση θα εχει ευεργετικά αποτελέσματα για τον πολιτισμό τον τουρισμό, την ανάπτυξη και την επιχειρηματικότητα για τη χώρα μας«, δήλωσε σχετικά ο Δήμαρχος Μαραθώνα, Ηλίας Ψινάκης, που πήρε και την πρωτοβουλία για την ίδρυση του θεσμού.
Βασική επιδίωξη της Αμφικτυονίας είναι η προώθηση και βέλτιστη οργάνωση του ελληνικού πολιτισμού σε τοπικό επίπεδο και η σωστή διαχείριση των θεμάτων του, όπως η προστασία, η διεκδίκηση και η διάδοση της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας μας σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.

Στους στόχους της Αμφικτυονίας περιλαμβάνεται η διεκδίκηση και επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα.

Μέλη της Αμφικτυονίας θα είναι Υπουργεία, Περιφέρειες, Δήμοι και φορείς, ενώ την «αιγίδα» του θεσμού έχουν το υπουργείο Εσωτερικών, η Ένωση Περιφερειών και η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας.





Μέλος της «Αμφικτυονίας Αρχαίων Ελληνικών Πόλεων» είναι από χθες (28 Μαρτίου 2016) ο Δήμος Ιστιαίας-Αιδηψού μετά την επίσημη υπογραφή του αντίστοιχου πρωτοκόλλου από την Δήμαρχο κ. Λίνα Ευσταθίου.

Μετά από πρωτοβουλία του Δημάρχου Μαραθώνος κ. Ηλία Ψηνάκη το Πρωτόκολλο δημιουργίας «Αμφικτυονίας Αρχαίων Ελληνικών Πόλεων», παρουσιάστηκε επισήμως στο αμφιθέατρο εκδηλώσεων του Μουσείου της Ακρόπολης το απόγευμα της Δευτέρας 28 Μαρτίου 2016. Στην εκδήλωση εκτός από τους πολλούς εκπροσώπους της Ελληνικής Τοπικής Αυτοδιοίκησης παρέστησαν μεταξύ άλλων ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Παναγιώτης Κουρουμπλής, ο Πρέσβης της Κίνας κ. Xiaoli Zou, εκπρόσωποι υπουργείων, πολιτιστικοί φορείς κ.α.



Όπως τονίστηκε από τον παρουσιαστή της εκδήλωσης κ. Αλέξη Κωστάλα, ο σκοπός της ίδρυσης «Αμφικτυονίας Αρχαίων Ελληνικών Πόλεων» είναι η επαναπροώθηση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού στον πολιτιστικά κλονιζόμενο σήμερα Δυτικό Κόσμο, με την υπενθύμιση των πηγών προέλευσής του. Ταυτόχρονα η συλλογική προσπάθεια των εκπροσώπων ελληνικών πόλεων, που γνώρισαν πολιτισμική ακμή κατά την αρχαιότητα, θα συντελέσει στην προβολή και την ανάδειξη των περιοχών μας και στα όσα εξ αυτής συνεπάγονται.

Ειδικότερα η Δήμαρχος Ιστιαίας-Αιδηψού κ. Λίνα Ευσταθίου μετά την υπογραφή του πρωτοκόλλου δήλωσε μεταξύ άλλων: «Ο σκοπός της ίδρυσης ενός νέου τύπου «Αμφικτιονίας Αρχαίων Ελληνικών Πόλεων» μπορεί να μην είναι σήμερα θρησκευτικός, σίγουρα όμως είναι ιερός αν σκεφτούμε πόσο σημαντική είναι για την Ελλάδα η οργανωμένη και μεθοδευμένη προβολή των λίκνων του πολιτισμού της Ευρώπης και της Μεσογείου. Στα λίκνα αυτά ανήκει και η περιοχή του Δήμου μας, στην οποία περιλαμβάνονται: Η περιοχή της ομηρικής πολυστάφυλης Ιστιαίας με την λαμπρή Ωρεό, η Αιδηψός, αρχαιότερος τουριστικός και θερμαλιστικός προορισμός της Ευρώπης, η περιοχή του Αρτεμισίου, όπου διεξήχθη η καθοριστική ναυμαχία το 480 π.Χ., τα απομεινάρια της προϊστορικής πόλης Αθήναι-Διάδες, κοντά στην εξωτική περιοχή της Λιχάδας, καθώς και μερικοί ακόμη μεγάλης σημασίας αρχαιολογικοί χώροι».

Ο σκοπός της ίδρυσης ενός νέου τύπου «Αμφικτιονίας Αρχαίων Ελληνικών Πόλεων» μπορεί να μην είναι θρησκευτικός σήμερα, σίγουρα όμως είναι ιερός αν σκεφτούμε πόσο σημαντική είναι για την Ελλάδα και τις περιοχές της η οργανωμένη και μεθοδευμένη προβολή και ανάδειξη των αρχικών λίκνων του πολιτισμού της Ευρώπης και της Μεσογείου.
Για μας τους Ευβοείς τουλάχιστον συντρέχουν και κάποιοι λόγοι παραπάνω να πρωτοστατήσουμε σε αυτή την προσπάθεια, αφού έχουμε το δικαίωμα να καυχόμαστε, πως από το νησί μας και τις αρχαίες αποικίες του, ξεκίνησε η διάδοση του πολιτισμού στην Ευρώπη.

Ειδικότερα ο Δήμος Ιστιαίας-Αιδηψού, τον οποίο εκπροσωπώ σήμερα, έχει ένα σπουδαίο ιστορικό και πολιτιστικό παρελθόν. Στην εμβέλειά του περιλαμβάνονται: Η περιοχή της ομηρικής πολυστάφυλης Ιστιαίας με την λαμπρή Ωρεό, η Αιδηψός, αρχαιότερος τουριστικός και θερμαλιστικός προορισμός της Ευρώπης, η περιοχή του Αρτεμισίου, όπου διεξήχθη η καθοριστική ναυμαχία το 480 π.Χ., τα απομεινάρια της προϊστορικής πόλης Αθήναι-Διάδες, κοντά στην εξωτική περιοχή της Λιχάδας, καθώς και μερικοί ακόμη μεγάλης σημασίας αρχαιολογικοί χώροι.



Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Αμφικτυονία ήταν οργάνωση αρχαίων ελληνικών Πόλεων, σε ενώσεις με μέλη από πολλές πόλεις, με κέντρο διάφορους ναούς. Υπήρχαν αρκετές Αμφικτυονίες, με πιο γνωστή αυτή της Κεντρικής Ελλάδας, με κέντρο τους Δελφούς. Τα κύρια καθήκοντα μιας αμφικτυονίας αφορούσαν κυρίως την εποπτεία των ιερών αυτών χώρων αλλά αποκτούσαν συχνά και πολιτική δύναμ

Η λέξη Αμφικτυονία προέρχεται από την λέξη «αμφικτύονας» που σημαίνει «αυτός που κατοικεί τριγύρω, ο γείτονας». Αυτή, με την σειρά της, προέρχεται από το πρόθεμα «αμφί-» και την λέξη «κτοίνα» που σημαίνει οικισμός. Κατά μία άλλη εκδοχή, η λέξη προέρχεται από τον Αμφικτύονα, τον αδερφό του Έλληνα, αλλά αυτή η εκδοχή αμφισβητείται

Σε πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας υπήρχαν αμφικτυονίες. Είχαν θρησκευτικές αρμοδιότητες κυρίως, αφού συνδέονταν με κάποιο ιερό, και είχαν τοπικό χαρακτήρα. Από τις πιο γνωστές είναι:

στην Ογχηστό της Βοιωτίας, στο ιερό του Ποσειδώνα
στη Καλαυρία (Πόρος), στο ιερό του Ποσειδώνα
στη Τριφυλλία, στο ιερό του Ποσειδώνα
στη Δήλο, στο ιερό του Απόλλωνα
στο Άργος, στο ιερό του Πυθαέως Απόλλωνα

Άλλη γνωστή αμφικτυονία είναι η αμφικτυονία των έξι Δωρικών πόλεων στη Μικρά Ασία, στο Τριοπικό ιερό του Απόλλωνα. Η δημιουργία των αμφικτυονιών, εκτός των άλλων, αφορούσε και την εποπτεία των θησαυρών που υπήρχαν σε αυτά τα μεγάλα κοινά ιερά και την διαχείρισή τους.


Η πιο σημαντική Αμφικτυονία της αρχαίας Ελλάδας αποτελούσε μία ομοσπονδία δώδεκα φυλών της Κεντρικής Ελλάδας, αλλά απέκτησε πανελλήνιο χαρακτήρα. Σε αυτήν μετείχαν οι Θεσσαλοί, οι Βοιωτοί (Θήβα), οι Δωριείς (Σπάρτη), οι Ίωνες (Αθήνα), οι Περραιβοί, οι Μάγνητες, οι Λοκροί (Οπούντιοι και Οζολοί), οι Οιταίοι, οι Αχαιοί, οι Φωκείς, οι Δόλοπες και οι Μαλιείς. Κάθε φυλή είχε δύο ψήφους. Κάθε μέλος της αμφικτυονίας είχε δικαίωμα συμμετοχής στο αμφικτυονικό συμβούλιο με τρεις εκπροσώπους που ονομάζονταν πυλαγόρες και με δύο ιερομνήμονες. Μετά τον Τρίτο Ιερό Πόλεμο οι ψήφοι που αντιστοιχούσαν στους Φωκείς δόθηκαν στους Μακεδόνες και την Ρωμαϊκή εποχή στη θέση των Δολόπων που καταστράφηκαν μπήκε η Νικόπολη. Το Συνέδριο λάμβανε χώρα δύο φορές τον χρόνο, την άνοιξη στο ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς και το φθινόπωρο στο ιερό της Δήμητρας στην Ανθήλη κοντά στις Θερμοπύλες. Αρχικά είχε σαν σκοπό την εποπτεία των ιερών τόπων όσον αφορά τα θρησκευτικά καθήκοντα καθώς και την τέλεση των Πυθίων, αλλά στην συνέχεια απέκτησε ισχυρή πολιτική εξουσία. Η παρουσία του στην περιοχή συνδέεται με τους Ιερούς Πολέμους εναντίον των Φωκέων και την ανάμιξη του Φιλίππου Β' στην πολιτική της Νοτίου Ελλάδας. Θεωρείται ως μία μικρογραφία των σύγχρονων διεθνών οργανισμών όπως ο ΟΗΕ και παλιότερα η Κοινωνία των Εθνών.

Κουρουμπλής: Θα ζητήσω από τους δημάρχους να γίνει δίκαιη κατανομή των προσφύγων σε όλη τη χώρα

Το στίγμα της αυριανής συνάντησης του με το Διοικητικό Συμβούλιο της ΚΕΔΕ έδωσε σήμερα σε συνέντευξη του στο Α’ πρόγραμμα του ραδιοφώνου της ΕΡΑ, ο υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Κουρουμπλής.

Όπως επισήμανε χαρακτηριστικά «Η Μακεδονία σηκώνει όλο αυτό το βάρος. Και δεν είναι ηδίκαιο. Κάλεσα τον πρόεδρο της ΚΕΔΕ και αύριο στις 15:30 θα επισκεφθώ το Διοικητικό Συμβούλιο της ΚΕΔΕ και θα τους πω ότι το ζήτημα αυτό αποκτά διαστάσεις εθνικές. Με βάση αυτό, θα πρέπει η κατανομή του βάρους να απλωθεί σε όλους. Όταν η κατανομή αυτού του βάρους απλωθεί σε όλους, αναλόγως με την δυνατότητα που έχει ο καθένας, δεν θα γίνουν μεγάλα κέντρα με μεγάλο αριθμό ανθρώπων, που να είναι δύσκολα διαχειρίσιμος. Φανταστείτε σε ένα δήμο να έχει 100, 150, 200 ανθρώπους, για τέτοια νούμερα μιλάμε. Εμείς ζητάμε από όλους να δείξουν διάθεση. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα. Στην Κρήτη που πήγα και μίλησα στην ΠΕΔ, πρέπει να σας πω ότι έδειξαν μεγάλη κατανόηση και η Περιφέρεια και όλοι. Μου είπαν ότι, εφόσον θα γίνει, εμάς μας ενδιαφέρει να μην αιφνιδιαστούμε να υπάρξει μια συνεννόηση και να δούμε πώς θα το διευθετήσουμε το θέμα για να μην έχει επίπτωση στον τουρισμό. Και έτσι πρέπει να γίνει».

Ακολουθούν αποσπάσματα από τη συνέντευξη του:
Για την καταγραφή των ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται για τους πρόσφυγες

Είναι ένα ζήτημα που είχε τεθεί εδώ και καιρό και πλέον είμαστε κοντά στην πραγματοποίησή του. Στην Ειδομένη, για παράδειγμα, όπου υπήρχε μια κατάσταση κάπως συγκεχυμένη, έχουν καταγραφεί, έχουν υποχρεωθεί να έχουν καρτελάκια όσοι εκπροσωπούν αυτές τις οργανώσεις. Ταξινομείται η όλη διαδικασία για να έχουμε μια ακριβή εικόνα του ρόλου και του τρόπου με τον οποίο παρεμβαίνουν όλες αυτές οι οργανώσεις. Νομίζω ότι μέρα με τη μέρα αποκαθίστανται τα πράγματα. Σιγά-σιγά επιχειρούμε να διευθετήσουμε ζητήματα, όπως είναι η κατάσταση των ανθρώπων στην Ειδομένη και στο λιμάνι. Αυτά τα δύο ζητήματα πρέπει να εκτονωθούν με κάποιο τρόπο, χωρίς άλλου είδους παρέμβαση. Πρέπει να πεισθούν αυτοί οι άνθρωποι να αποχωρήσουν. Είναι άλλο πράγμα η κανονιστική λογική, εκ μέρους του κράτους που σχεδιάζει και άλλο πράγμα η ελπίδα που αποτελεί ελκτική δύναμη και οι άνθρωποι αυτοί να νομίζουν κάθε στιγμή ότι θα ανοίξει ο φράχτης και θα μπορέσουν να περάσουν.
Για την Ειδομένη

Η κατάσταση στην Ειδομένη, είναι πολυσύνθετη. Υπάρχουν διαφορετικές εθνότητες με διαφορετικές νοοτροπίες. Από την άλλη πλευρά, οι άνθρωποι αυτοί έχουν ζήσει μια Οδύσσεια κάτω από τις γνωστές συνθήκες για να βρεθούν απέναντι από ένα φράχτη που τους κλείνει το δρόμο και τους σκοτώνει την προσδοκία. Πρέπει να δούμε την ψυχοσύνθεση των ανθρώπων κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες. Γιατί ακούω ορισμένες φορές ανέξοδη κριτική. Τι μας προτείνουν; Να το κάνουμε Καλαί; Να τους πάρουμε με τη βία; Είναι ορθόδοξο; Είναι επιθυμητό; Είναι ωραίο; Προσπαθούμε να τους πείσουμε ότι ο σύννομος δρόμος είναι ο πιο σύντομος δρόμος.
Για τα κυκλώματα που εξαπατούν τους πρόσφυγες

Σε όλη αυτή την κατάσταση όχι τώρα, πάντοτε, δυστυχώς, παράλληλα με την φροντίδα, την αλληλεγγύη και την αγάπη, υπήρχαν και τα κυκλώματα. Τώρα προσπαθούν να τους πείσουν ότι θα τους βρουν άλλους δρόμους. Αυτό υπάρχει κι εμείς είμαστε σε πόλεμο και μ’ αυτά τα κυκλώματα.
Για την στελέχωση των υπηρεσιών ασύλου

Προσπαθούμε να υπάρξει μια όσο το δυνατόν καλύτερη διοικητική οργάνωση αυτού του χώρου για να μην δώσουμε την ευκαιρία σε κάποιους καλοθελητές εκτός χώρας να λένε διάφορα πράγματα. Γίνεται μια εργώδης προσπάθεια και πιστεύω ότι θα ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις που ορίζει η συμφωνία και σ’ αυτό τον τομέα.
Για την Ευρώπη μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα

Πρέπει η Ευρώπη να μην μπει μόνο στη λογική της καταστολής, η οποία θα επιστρατεύσει τεράστιες δυνάμεις αλλά να ψάξει, να ψηλαφίσει, να αποφλοιώσει τον πυρήνα όλου αυτού του ζητήματος που γεννά αυτές της καταστάσεις. Να βρει τι οδηγεί ανθρώπους νέους, μορφωμένους, 2ης και 3ης γενιάς που μεγάλωσαν στην Ευρώπη, να επιλέγουν την λατρεία του θανάτου και δεν αναζητούν την διεκδίκηση της ζωής. Είναι ένα μεγάλο κοινωνιολογικό θέμα.
Για την αποψινή συζήτηση στη Βουλή για θέματα Διαφάνειας και Δικαιοσύνης

Είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα που πρέπει να συζητηθεί με ηρεμία. Να γίνει μια συζήτηση από την οποία να κερδίσει η χώρα. Το να αρχίσει μια προσωπική αντιπαράθεση θα πνίξει την όποια προσπάθεια. Υπάρχει μια πραγματικότητα; Μπορεί να αμφισβητήσει κανείς ότι η χώρα ζει στον παλμό αυτή της οδυνηρής πραγματικότητας; Το ζήτημα είναι λοιπόν, έχουμε προτάσεις που να μπουν στο τραπέζι, να τριφτούν στον διάλογο και να μπορέσουμε να καταλήξουμε σε νέους θεσμούς που θα κατοχυρώσουν την Διαφάνεια και θα οχυρώσουν την Δημοκρατία μας; Αυτό προσδοκώ εγώ από την αποψινή συζήτηση.
Ο νέος αναπτυξιακός νόμος

Νομίζω ότι είναι στην ολοκλήρωσή του. Η Ιθάκη της Ελλάδας αυτή τη στιγμή είναι η ρύθμιση του χρέους, ο νέος αναπτυξιακός νόμος, η αναγνώριση και η αποδοχή των ομολόγων στην ονομαστική τους αξία από την ΕΚΤ, η ρευστότητα που θα προκύψει στις τράπεζες, είναι πραγματικά κρίσιμα γεγονότα που θα αλλάξουν το αναπτυξιακό και επενδυτικό κλίμα στην Ελλάδα. Σ’ αυτό επενδύουμε, αυτό προσδοκούμε.

Μόνο οι 17 δήμοι στέλνουν τα αιτήματά τους για το πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας



Μόνο οι 17 δήμοι που έχουν επιλεγεί για την υλοποίηση της πρώτης φάσης του προγράμματος Κοινωφελούς Εργασίας οφείλουν να καταγράψουν μέχρι μεθαύριο Πέμπτη, 31 Μαρτίου, τα έργα, τις πράξεις και τις υπηρεσίες που επιθυμούν να συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα.

Το νέο πρόγραμμα Κοινωφελούς Εργασίας, όπως έχει ήδη ανακοινώσει το υπουργείο Εργασίας, αναμένεται να ανοίξει στις αρχές Απριλίου, θα υλοποιηθεί αρχικά για 17 δήμους – θύλακες υψηλής και μακροχρόνιας ανεργίας και σε δεύτερη φάση θα επεκταθεί σε 32 δήμους της χώρας, με τελικό σκοπό να καλύψει το σύνολο των δήμων της χώρας.

Να σημειωθεί ότι τα νέα προγράμματα είναι μεγαλύτερης χρονικής διάρκειας, οκτώ (8) μηνών από πέντε (5) που είναι σήμερα και θα περιλαμβάνουν απασχόληση, συμβουλευτική, κατάρτιση και πιστοποίηση προσόντων.

Η παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών είναι υποχρεωτική για όλους τους ωφελούμενους του Προγράμματος. Η κατάρτιση θα είναι προαιρετική και θα πραγματοποιείται την τελευταία ημέρα κάθε εβδομάδας.

Ειδικότερα, οι ωφελούμενοι του προγράμματος θα μπορούν να επιλέξουν:

Α) Πρόγραμμα κατάρτισης στη Τεχνολογία Πληροφοριών και Επικοινωνίας (ΤΠΕ), διάρκειας 120 ωρών

Β) Πρόγραμμα κατάρτισης στη Επιχειρηματικότητα και Κοινωνική Οικονομία, διάρκειας 120 ωρών.

Αν ο ωφελούμενος δεν επιλέξει κανένα από τα παραπάνω δύο προγράμματα κατάρτισης τότε θα εργάζεται και τις 5 ημέρες της εβδομάδας.

Για την επιλογή των πρώτων 17 Δήμων στους οποίους θα υλοποιηθεί το πρόγραμμα αλλά και για τους ακόλουθους 32 Δήμους, χρησιμοποιήθηκε συγκεκριμένη μεθοδολογία με αποτέλεσμα, για πρώτη φορά, να δίνεται προτεραιότητα σε Δήμους που συνδυαστικά παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά ανεργίας και μακροχρόνιας ανεργίας και αυξημένη ποσοστιαία μεταβολή της μακροχρόνιας ανεργίας.


ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ των ΝΕΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ από τα προηγούμενα, αφορούν στα εξής:

α) Tα Νέα Προγράμματα θα περιλαμβάνουν για τους Ωφελούμενους , πλην της Απασχόλησης, Συμβουλευτική, Κατάρτιση και Πιστοποίηση προσόντων.

Η κατάρτιση θα είναι προαιρετική . Θα πραγματοποιείται την τελευταία ημέρα της εβδομάδας. Οι ωφελούμενοι θα μπορούν να επιλέξουν ένα από τα παρακάτω προγράμματα.
Πρόγραμμα κατάρτισης στη Τεχνολογία Πληροφοριών και Επικοινωνίας
Πρόγραμμα κατάρτισης στην Επιχειρηματικότητα και Κοινωνική Οικονομία.

Η κατάρτιση είναι υποχρεωτική για όλους τους Ωφελούμενους του προγράμματος για τις θεματικές ενότητες « Υγιεινή και ασφάλεια στο χώρο εργασίας», Τεχνικές ανεύρεσης εργασίας» διάρκειας 20 ωρών.

β) Οι Επιβλέποντες φορείς ( δήμοι κ.α. ) θα πρέπει να περιγράψουν τα έργα ή τις υπηρεσίες που θα υλοποιήσουν κατά τη διάρκεια εφαρμογής του προγράμματος και τα οποία θα συμβάλλουν στην βελτίωση των κοινωνικών υποδομών και υπηρεσιών καθώς και στην αναβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος και στήριξη της τοπικής αγοράς.

(ανακαίνιση / αναβάθμιση κτιρίων, διαμόρφωση/ συντήρηση χώρων πρασίνου , αθλητικών εγκαταστάσεων κ.α.).

Η δαπάνη που θα προκύψει από τις δράσεις αυτές θα καλύπτεται από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.


Οι κυριότερες αλλαγές που επέρχονται με την εφαρμογή του νέου θεσμικού πλαισίου είναι οι εξής:

Η βραδινή εργασία επιτρέπεται αποκλειστικά και μόνο για τους ωφελούμενους που θα κληθούν να στελεχώσουν τις υπηρεσίες Α υποδοχής προσφύγων και μεταναστών.

Επέκταση προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα για την στελέχωση hot spots.

Eπιτρέπεται η επέκταση της χρονικής διάρκειας των ανωτέρω προγραμμάτων, ειδικά για την στελέχωση των σημείων hot spots παροχής υπηρεσιών Α υποδοχής προσφύγων και μεταναστών με χρηματοδότηση της επιπλέον δαπάνης είτε από τον προϋπολογισμό του ΟΑΕΔ είτε από άλλους εθνικούς είτε από άλλους πόρους.

Ειδικότερα όσον αφορά ωφελούμενους που απασχολούνται στην καθαριότητα των δήμων, να μην τους ανατίθενται καθήκοντα στην αποκομιδή απορριμμάτων με απορριμματοφόρα οχήματα.


 Ακολουθεί ο πίνακας με τους πρώτους 17 Δήμους που εντάσσονται στο πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας
Πρόγραμμα Κοινωφελούς σε 17 Δήμους Θύλακες Υψηλής Ανεργίας

Α/Α ΔΗΜΟΙ ΣΥΝΟΛΟ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΑΝΕΡΓΩΝ ΩΦΕΛΟΥΜΕΝΟΙ ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΠΙ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΑΝΕΡΓΩΝ
1 ΔΗΜΟΣ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ 1588 476 *30%
2 ΔΗΜΟΣ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ – ΜΕΝΕΜΕΝΗΣ 4090 818 *20%
3 ΔΗΜΟΣ ΑΡΓΟΥΣ – ΜΥΚΗΝΩΝ 1350 270 *20%
4 ΔΗΜΟΣ ΘΕΡΜΑΪΚΟΥ 1150 230 *20%
5 ΔΗΜΟΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ 2320 464 *20%
6 ΔΗΜΟΣ ΑΡΤΑΙΩΝ 3340 334 *10%
7 ΔΗΜΟΣ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ 7970 797 *10%
8 ΔΗΜΟΣ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ 1530 153 *10%
9 ΔΗΜΟΣ ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ – ΚΑΜΑΤΕΡΟΥ 3410 341 *10%
10 ΔΗΜΟΣ ΦΥΛΗΣ 2690 269 *10%
11 ΔΗΜΟΣ ΠΑΙΟΝΙΑΣ 1650 165 *10%
12 ΔΗΜΟΣ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ 2060 206 *10%
13 ΔΗΜΟΣ ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ – ΕΥΟΣΜΟΥ 7530 753 *10%
14 ΔΗΜΟΣ ΣΙΝΤΙΚΗΣ 1000 100 *10%
15 ΔΗΜΟΣ ΑΓΡΙΝΙΟΥ 7950 795 *10%
16 ΔΗΜΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΩΝ 2430 243 *10%
17 ΔΗΜΟΣ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ – ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ 5040 504 *10%


57098 6918

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

Το τοπίο ως διαπολιτισμική υποδομή Τα λιμάνια της Μεσογείου ως συστήματα ανάπτυξης


#ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΖΩΜΑΣ, Υπ. διδάκτωρας ΕΜΠ, Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Αρχιτεκτονική - Σχεδιασμός του Χώρου».Κατεύθυνση Α: Σχεδιασμός - Χώρος - Πολιτισμός, ΕΜΠ.Αρχιτέκτων Μηχανικός ΑΠΘ
#ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Υποψήφια στο Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Αρχιτεκτονική - Σχεδιασμός του Χώρου». Κατεύθυνση Α: Σχεδιασμός - Χώρος - Πολιτισμός, ΕΜΠ Μεταπτυχιακό σε Αστικές και Χωροτακτικές Στρατηγικές, Science Po, Παρίσι.Αρχιτέκτων μηχανικός ΕΜΠ,


Το πεδίο έρευνας της παρούσας εργασίας αφορά στο δομικό χαρακτήρα του λιμανιού και των δυναμικών του μέσα από τη σκοπιά του τοπίου, και πιο συγκεκριμένα διαμέσου της ερμηνείας του ως πολιτιστικού τοπίου και ως τοπίου-υποδομή.
Τα λιμάνια της Μεσογείου μπορούν να διαβαστούν σαν πολιτιστικά τοπία, όπου η «μαλακή» υποδομή της γνώσης, της ιστορίας και της μνημης έχει δημιουργηθεί μέσα από διαπολιτισμικές ανταλλαγές, ενεργώντας σωρευτικά κατά τη διάρκεια των αιώνων και ως αποτέλεσμα των σχέσεων διαφορετικών πόλεων. Παράλληλα, τα λιμάνια αποτελούν μια μεγάλη υποδομή που επεκτείνεται οριζόντια, πέρα από τα εθνικά σύνορα και συνδέεουν ένα πλήθος διαφορετικών εθνών σε ένα συνεχές σύστημα επικοινωνίας, μεταφοράς και μετακίνησης.
Η εργασία θα πραγματευτεί την έννοια του μεσογειακού λιμανιού ως διασυνοριακής υποδομής που έχει τη δυνατότητα να φέρει σε επαφή διαφορετικές, αλλά κοινές, πτυχές και χαρακτηριστικά μιας διεθνικής συνδεσιμότητας. Δεδομένου ότι οι περιοχές των λιμένων εξακολουθούν να υφίστανται σημαντικές μεταλλαγές, τόσο στο πρόγραμμα και στη μορφή τους, η έρευνα επιχειρεί να θέσει ένα πλαίσιο κατανόησης των εγγενών χαρακτηριστικών τους, έτσι ώστε να ορίσει ένα πλαίσιο για τη μελλοντική διαμόρφωση δυνητικών στρατηγικές παρέμβασης.

Η προβολή και η γεωγραφική φαντασία αποτελούν βασικούς παράγοντες για την κατανόηση του τοπίου, αλλά δεν είναι οι μόνοι. Για την κριτική γεωγραφία, το τοπίο είναι μια κοινωνική κατασκευή που έχει απτές και άυλες διαστάσεις και τρόπους παραγωγής. Ο γεωγράφος D.Cosgrove (2008) υποστηρίζει: «Σε κάποιες εποχές, το τοπίο φαίνεται να είναι λιγότερο ένα θέατρο της ζωής για τους κατοίκους ή μια περιοχή γεμάτη νοσταλγία για τους επισκέπτες και περισσότερο μια αυλαία πίσω από την οποία παίζονται τα επιτεύγματα και τις δυστυχίες εκείνων που τη δημιούργησαν". Σε ένα άλλο κείμενο, ο P.Jackson (1987) συμπληρώνει «Ο ρόλος του τοπίου σε μια κοινωνία είναι ιδεολογικός και ηγεμονικός και υποστηρίζει ένα σύνολο ιδεών και αξιών, απαιτεί παραδοχές σχετικά με το πώς είναι ή πώς να αναδιοργανώσει την κοινωνία".


1. Εισαγωγή


Οι περιοχές των λιμένων έχουν υποστεί συνεχείς μεταλλαγές τις τελευταίες δεκαετίες, καθώς η εξέλιξη της παγκόσμιας παραγωγής και διανομής αγαθών έχει επηρεάσει τις ναυτικές ροές και άρα τις δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα στις λιμενικές ζώνες. Κέα λιμάνια έχουν αναδειχθεί λόγω της συγκέντρωσης του μεγαλύτερου μέρους των εμπορευματικών συναλλαγών, ενώ άλλα έχουν χάσει αυτή την πρωταρχική λειτουργία. Αυτά τα τελευταία έχουν μεταβάλλει το χαρακτήρα τους ως λιμάνια αναψυχής πλέον, δεδομένου ότι οι εκτάσεις που προορίζονταν κυρίως για εμπορικές δραστηριότητες έχουν αποδοθεί στη ζωή της πόλης. Μετά την πτώση των βιομηχανικών και εφοδιαστικών δραστηριοτήτων, τεράστιες εκτάσεις των πρώην λιμενικών περιοχών έχουν ελευθερωθεί σε νέες χρήσεις. Έργα στη Βαρκελώνη, τη Μασσαλία, τη Γένοβα και σε άλλες πόλεις, έχουν ανακτήσει αυτούς τους χώρους για την ανάπτυξη θαλάσσιου μετώπου νέου χαρακτήρα, με διαφορετική προγραμματική κατεύθυνση κάθε φορά.


Θα εστιάσουμε εδώ στα λιμάνια της Μεσογείου. Ιστορικά η Μεσόγειος έχει διαδραματίσει ένα ζωτικό ρόλο στην όσμωση των πολιτιστικών και γεωγραφικών χαρακτηριστικών μεταξύ των διαφόρων πληθυσμών της περιοχής. Η θάλασσα υπήρξε το ενωτικό τους στοιχείο. Παρείχε ένα ανοικτό μέσο για την ανταλλαγή υλικών αγαθών και πολιτισμού. Ήταν ένα στέρεο έδαφος που ήταν εξωτερικό για τα όρια των περιχώρων, αλλά ταυτόχρονα τα περιείχε. Η Μεσόγειος δε βρίσκεται μόνο μεταξύ ηπείρων, αλλά λειτουργεί ταυτόχρονα ως ιστορικό και σύγχρονο κέντρο και συνοριακή ζώνη. Οι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές δυναμικές αυτής της ζώνης είναι πολύπλοκες. Για αρκετούς αιώνες η Μεσόγειος έχει βιώσει χάσματα πολιτικής, θρησκείας, σύγκρουσης των πολιτισμών και οικονομικών συμφερόντων. Ενοποιημένη από το κλίμα αλλά και την ιστορία των πολιτισμών της, η περιοχή της Μεσογείου έχει τη δυνατότητα να θεωρηθεί ως μια γεωγραφική ενότητα. Το λιμάνια της προσδοκούν ραγδαίες μεταβολές λόγω της αύξησης του παγκόσμιου εμπορίου, της μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και της μεταβολής των οικονομικών συνθηκών.


Το πεδίο έρευνας της παρούσας εργασίας αφορά στο δομικό χαρακτήρα του λιμανιού και των δυναμικών του μέσα από τη σκοπιά του τοπίου, και πιο συγκεκριμένα διαμέσου της ερμηνείας του ως πολιτιστικού τοπίου και ως τοπίου-υποδομή. Τα λιμάνια της Μεσογείου μπορούν να διαβαστούν σαν πολιτιστικά τοπία, όπου η άυλη υποδομή της γνώσης, της ιστορίας και της μνημης έχει δημιουργηθεί μέσα από διαπολιτισμικές ανταλλαγές, ενεργώντας σωρευτικά κατά τη διάρκεια των αιώνων και ως αποτέλεσμα των σχέσεων διαφορετικών πόλεων. Παράλληλα, τα λιμάνια αποτελούν μια μεγάλη υποδομή που επεκτείνεται οριζόντια, πέρα από τα εθνικά σύνορα και συνδέεουν ένα πλήθος διαφορετικών εθνών σε ένα συνεχές σύστημα επικοινωνίας, μεταφοράς και μετακίνησης. Δεδομένου ότι οι περιοχές των λιμένων εξακολουθούν να υφίστανται σημαντικές μεταλλαγές, τόσο στο πρόγραμμα και στη μορφή τους, η έρευνα επιχειρεί να θέσει ένα πλαίσιο κατανόησης των εγγενών χαρακτηριστικών τους, έτσι ώστε να ορίσει ένα πλαίσιο για τη μελλοντική διαμόρφωση δυνητικών στρατηγικές παρέμβασης.


2. Από το πολιτιστικό τοπίο στην πολιτιτική υποδομή


Θα ερευνήσουμε το κατά πόσο τα λιμάνια, και πιο συγκεκριμένα τα λιμάνια της Μεσογείου, μπορούν να εκληφθούν ως μοναδικά πολιτιστικά και συνεκτικά τοπία. H σύγκρουση των φυσικών στοιχείων της θαλάσσιας και της χερσαίας ζώνης, καθώς και οι φυσικοί γεωγραφικοί σχηματισμοί των λιμένων, δημιουργούν ένα συνδυασμό παραμέτρων που καθορίζουν τον τρόπο της ανθρωπογενούς παρέμβασης στο τοπίο. Οι τόποι αυτοί λειτουργούν σαν πυκνωτές, όπου οι κοινότητες έχουν αναπτύξει ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών, πολιτικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων. Αυτή η αστική ζωή διατηρήθηκε όχι μόνο από τον τοπικό πληθυσμό αλλά κυρίως από τις ανταλλαγές που προγματοποιήθηκαν ως αποτέλεσμα της παρουσίας του λιμανιού και έδωσαν το έναυσμα για μια άμεση επαφή με τις γύρω πολιτισμικές ταυτότητες.


Τα λιμάνια της Μεσογείου θεωρούνται μοναδικά πολιτισμικά τοπία, αν εξετάσουμε το ιστορικό υπόβαθρο της λεκάνης της Μεσογείου. Τα περισσότερα έχουν μια συνεχή ιστορία που φτάνει μέχρι την αρχαιότητα, και πιο συγκεκριμένα τις αρχές της 2ης χιλιετίας π.Χ., όταν εμφανίστηκαν δύο σημαντικές ναυτικές δυνάμεις, αφενός στα νησιά του Αιγαίου με τους Έλληνες και αφετέρου οι Φοίνικες στην ευρύτερη περιοχή του Λιβάνου. Οι κοινωνίες που διέδρασαν στη Μεσόγειο Θάλασσα είναι εξαιρετικά διαφοροποιημένες, εάν λάβουμε υπόψη τη σχετικά περιορισμένη γεωγραφική έκταση, και διατήρησαν τις ιδιαίτερες ταυτότητές τους παρά τις συνεχείς ζυμώσεις.


Αν ανατρέξουμε σε ένα επίσημο ορισμό του όρου πολιτιστικό τοπίο, τότε ο ορισμός που δίδεται στις Επιχειρησιακές Κατευθύνσεις για την Εφαρμογή της Σύμβασης Παγκόσμιας Κληρονομιάς, που εκδόθηκε από την Επιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς (World Heritage Committee, UNESCO) αναφέρει ότι:
"Γα πολιτιστική τοπία αποτελούν πολιτιστικά αγαθά και αντιπροσωπεύουν τα « σύνθετα έργα της φύσης και του ανθρώπου" που ορίζονται στο άρθρο 1 της Σύμβασης. Είναι ενδεικτικά της εξέλιξης της ανθρώπινης κοινωνίας και κατοίκησης με την πάροδο του χρόνου, υπό την επίδραση των φυσικών περιορισμών ή / και τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται από το φυσικό τους περιβάλλον και τις διαδοχικές κοινωνικές, οικονομικές και πολιτιστικές δυνάμεις, τόσο εξωτερικά και εσωτερικά.
Ο όρος «πολιτιστικό τοπίο» περιλαμβάνει μια ποικιλία των εκδηλώσεων της αλληλεπίδρασης ανάμεσα στην ανθρωπότητα και το φυσικό της περιβάλλον.
("Cultural landscapes are cultural properties and represent the "combined works of nature and of man" designated in Article 1 of the Convention. They are illustrative of the evolution of human society and settlement over time, under the influence of the physical constraints and/or opportunities presented by their natural environment and of successive social, economic and cultural forces, both external and internal. The term "cultural landscape" embraces a diversity of manifestations of the interaction between humankind and its natural environment.") "


Τα πολιτιστικά τοπία είναι λοιπόν συνεκτικά χωρικά συστήματα που χαρακτηρίζονται από φυσικά και ανθρωπογενή χαρακτηριστικά, έχουν φυσική και συμβολική διάσταση, εμπεριέχουν μνήμες και επιδέχονται πολλαπλών ερμηνειών και αναπαραστάσεων. Τα πολιτιστικά τοπία δε συνιστούν μόνο μια καθορισμένη περιοχή με ανθρωπογενείς παρεμβάσεις. Δεν θα υπήρχε καμία αίσθηση του τοπίου, εάν δεν υπήρχε το ανθρώπινο βλέμμα για να το παρατηρήσει και η ανθρώπινη φαντασία για να δημιουργήσει αναπαραστάσεις


Είναι προφανές ότι το πολιτιστικό τοπίο υπόκειται σε συνεχή μετασχηματισμό και αντιπροσωπεύει τη σχέση της πόλης μέσα από τη διαδικασία της αστικοποίησης και της επέκτασης στο φυσικό που την περιβάλλει. Οι λιμενικές περιοχές έχουν αναδυθεί μέσα από φυσικούς σχηματισμούς. Η υπάρχουσα φυσική υποδομή έχει τροποποιηθεί με την πάροδο του χρόνου προκειμένου να επεκταθούν οι δραστηριότητες και τα ιστορικά στρώματα της ανάπτυξης του λιμανιού αντανακλώνται στο χώρο. Οι διαδικασίες της εκβιομηχάνισης και της αστικοποίησης έχουν πορείες παράλληλες με την ανάπτυξη του λιμανιού.


Αν τα πολιτιστικά τοπία είναι συνεχή χωρικά συστήματα με φυσικά και ανθρωπογενή χαρακτηριστικά, τότε έχουν φυσική και συμβολική υπόσταση, περιέχουν μνήμες και προξενούν πολλαπλές ερμηνείες και αναπαραστάσεις. Η ανάγνωση ενός πολιτιστικού τοπίου απαιτεί βαθιά γνώση της περιοχής. Στην πολιτισμική γεωγραφία, ο τρόπος για να διαβαστεί η πολιτιστική φυσιογνωμία του τοπίου είναι μέσα από επιτόπια έρευνα, καταγραφή και ερμηνεία (Cosgrove, 1988). Η ανάγνωση που προκύπτει είναι πάντα προσωπική και μοναδική. Τα λιμάνια της Μεσογείου έχουν ωθήσει σε ένα πλήθος αναγνώσεων και χαρτογραφήσεων. Ένα ιδιαίτερο παράδειγμα είναι οι Portolan maps, οι χειρόγραφοι ναυτικοί χάρτες που χρησιμοποιούνται ως οδηγοί για τη ναυσιπλοΐα από τους Ιταλούς και τους Πορτογάλους από τον 13ο αιώνα.


Τα πολιτιστικά τοπία, δεν είναι απλά μια καθορισμένη περιοχή με ανθρώπινες επεμβάσεις. Δεν θα υπάρχει κανένα νόημα στο τοπίο, αν δεν ήταν το ανθρώπινο βλέμμα να το παρατηρήσει και η ανθρώπινη φαντασία να δημιουργήσει αναπαραστάσεις. Σε αυτές τις αναπαραστάσεις, οι μελετητές της πολιτισμικής γεωγραφίας περιλαμβάνουν τα διάφορα πολιτισμικά προϊόντα που εμπεριέχουν την τοπική ταυτότητα. Πίνακες ζωγραφικής, μυθιστορήματα, έργα τέχνης, ακόμη και μουσική ή ταινίες, προσθέτουν στο πολιτισμικό τοπίο και προκαλούν νέα βλέμματα. Η προβολή και η γεωγραφική φαντασία είναι βασικοί παράγοντες για την κατανόηση του τοπίου, αλλά δεν είναι οι μόνοι.


Για την κριτική γεωγραφία, το τοπίο είναι μια κοινωνική κατασκευή που έχει απτές και άυλες διαστάσεις και τρόπους παραγωγής, ενώ μπορεί να αντιπροσωπεύει ποικίλες ερμηνείες. Ο γεωγράφος D.Cosgrove (2008) υποστηρίζει: <Σε κάποια στιγμή, το τοπίο φαίνεται να είναι λιγότερο θέατρο της ζωής για τους κατοίκους ή μια περιοχή γεμάτη νοσταλγία για τους επισκέπτες, παρά μια κουρτίνα/αυλαία πίσω από την οποία διαδραματίζονται τα κατορθώματα και οι δυστυχίες εκείνων που το δημιούργησαν ". Σε ένα άλλο κείμενό τους ο P.Jackson (1987), συμπληρώνει πως < ο ρόλος του τοπίου σε μια κοινωνία είναι ιδεολογικός και ηγεμονικός και υποστηρίζει μια σειρά από ιδέες και αξίες, απαιτεί παραδοχές σχετικά με το πώς είναι ή πώς να αναδιοργανώσει την κοινωνία»».


Κάθε εποχή έχει αφήσει ίχνη της στο τοπίο των λιμανιών. Η σημαντικότερη μεταλλαγή όμως σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής εποχής και την εποχή της ακμής του καθενός από τα λιμάνια. Τα ίχνη παραμένουν έντονα τόσο στη μνήμη και στο χώρο. Η πολιτισμική πτυχή του τοπίου αξιοποιείται για να επαναπροσδιοριστεί ο χαρακτήρας των παρεμβάσεων σε έργα ανάπλασης του παραθαλάσσιου μετώπου, τα οποία αυξάνονται σε αριθμό από τη δεκαετία του '80. Σε πολλές περιπτώσεις, η εικόνα της προ-βιομηχανικής πόλης έχει χρησιμοποιηθεί περισσότερο από αυτή της βιομηχανικής, και αυτό οφείλεται σε μια νοσταλγική διάθεση κατά την απόδοση νέας ταυτότητας στο αποβιομηχανοποιημένο λιμάνι. Έτσι, η ανάπτυξη των παραθαλάσσιων μετώπων συνδέεται λιγότερο με το πρόσφατο παρελθόν, από ό, τι με τη μεταφορική εικόνα της πόλης στο λιμάνι (Dijk και Pinheiro, 2003). Η ιστορική περίοδος όπου η πόλη και το λιμάνι είχε άμεση σχέση αναβιώνει και κάθε μετα-βιομηχανικός χαρακτήρας αποσιωπείται λόγω της πρόσφατης παρακμής.


Ωστόσο, οι παρεμβάσεις στις αναπλάσεις των παραθαλάσσιων μετώπων μπορούν να αξιοποιήσουν τον πολιτισμικό χαρακτήρα και να προσδώσουν μια νέα ερμηνεία βασισμένη στην ιστορία του λιμανιού. Τα λιμάνια της Μεσογείου, σε σύγκριση με τα ευρωπαϊκά, και εξαιρώντας αυτό της Βενετίας, είχαν κυρίως αναπτύξει βιομηχανικές και μεταποιητικές δραστηριότητες, και όχι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Το πολιτιστικό τοπίο του βιομηχανικού παρελθόντος θα μπορούσε να είναι το όχημα για μια σύγχρονη αφήγηση της πόλης, βασισμένη στη μνήμη και την ιστορία. Ο Kwinter (2008) υποστηρίζει ότι οι αστικές και αρχιτεκτονικές απαιτήσεις έχουν αλλάξει και μια νέα ερμηνεία για μια «μαλακή» υποδομή (soft infrastructure) έχει προκύψει. Αυτή η αναδυόμενη υποδομή μπορεί να οριστεί ως «γνωσιακή υποδομή, προγραμματική υποδομή, πολιτισμική υποδομή" ή ακόμα και "ψηφιακή υποδομή». Η επαναχρησιμοποίηση και επανερμηνεία του υπάρχοντος δυναμικού προσφέρει τη δυνατότητα ανάθεσης σύγχρονων εννοιών, χωρίς την ανάγκη για νέο «σχεδιασμό», πρόκειται περισσότερο για μια διαδικασία «απο-σχεδιασμού» από την οπτική της αρχιτεκτονικής, αλλά περισσότερο για μια πολιτική κατασκευή της αφήγησης και της ταυτότητας. Μπορούμε να ισχυριστούμε ότι το πολιτισμικό τοπίο των μεσογειακών λιμανιών είναι η «μαλακή» υποδομή που υπαινίσσεται ο Kwinter.


3. Απο το πεδίο των ροών στην τοπιακή υποδομή


Τα λιμάνια παραμένουν τα κύρια σημεία εισόδου των ροών προς και από την πόλη. Μπορούν να θεωρηθούν ως κόμβοι σε ένα πλέγμα ροών που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της Μεσογείου. Οι ροές μπορεί να υποδηλώνουν όλα τα είδη των συστημάτων που συντηρούν ένα λιμάνι και την πόλη του.


Οι ροές του κεφαλαίου, του εμπορίου και των συναλλαγών, οι ροές της ενέργειας και των τροφίμων, οι ροές του μεταφορικών και των επιβαταγωγών πλοίων μεταφοράς, των φορτίων και των επιβατών, ταξιδιωτών ή μετανάστών, όλα τα παραπάνω αντιπροσωπεύουν τα διάφορα συστήματα που επηρεάζουν τις τοπιακές υποδομές ενός λιμανιού. Όλα τα συστήματα υποδομής θεωρούνται εδώ στην ακραία τους έκφανση, ενσωματώνοντας τις μεταφορές και τις επικοινωνίες, το νερό και τα ηλεκτροφόρα καλώδια, τα συστήματα των αγωγών. Το άθροισμα προκύπτει σαν ένα πολυ-λειτουργικό σύστημα υψηλής απόδοσης που λειτουργεί σε πολλαπλά στρώματα, εξυπηρετεί το μηχανισμό της πόλης και έχει σοβαρές επιπτώσεις στο φυσικό τοπίο. Όπως ισχυρίζεται ο Belanger (2012), οι υποδομές είναι η κόλλα της αστικοποίησης (glue of urbanisation).


Το λιμάνι σχηματοποιείται ως μια υποδομή που αναπτύσσεται οριζόντια κατά κύριο λόγο, και επεκτείνεται προς όλες τις διευθύνσεις κατά μήκος της ακτογραμμής. Μετασχηματίζεται σε μια διεπαφή - interface με την οποία μπορούμε να αλληλεπιδρούμε με το βιολογικό και τεχνολογικό συγκείμενο. Το βιολογικό περιλαμβάνει τα φυσικά στοιχεία που εντοπίζονται μέσα ή γύρω από το λιμάνι, όπως η θάλασσα, οι φυσικοί οργανισμοί, τα βουνά, ενώ το τεχνολογικό περιγράφει την κατασκευασμένη υποδομή του λιμανιού.


Αποτελεί με αυτό τον τρόπο το λιμάνι ένα δείκτη για την κατανόηση της αστικοποίησης σε σχέση με την μεταβολή του φυσικού περιβάλλοντος, της νέας επικράτειας των οικονομικών κρατών και την καταπάτηση των πολιτικών συνόρων. Το λιμάνι ως υποδομή μπορεί να θεωρηθεί ως ένα μέσο δημιουργίας και παραγωγής αστικότητας, μέσω της επικοινωνίας και της μεταφοράς. Σε ό,τι αφορά στον αστικό σχεδιασμό, σημειώνεται ένα κενό στη συνειδητοποίηση ότι οι διευρυμένες συνέργειες καθιστανται δυνατές διαμέσου ενός πιο οικολογικού και ολοκληρωμένου τρόπου αντιμετώπισης, που συνθέτει χωρικές και βιοφυσικές συνθήκες με τα κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα.


Τα στατικά όρια που ορίζουν την εκάστοτε πολιτική δικαιοδοσία βρίσκονται σε αντιπαράθεση με τις ροϊκές, δυναμικές διαδικασίες μοντέλων αστικοποίησης όπου οι ροές του νερού, των τροφίμων και των αποβλήτων, υπερβαίνουν τα γεωπολιτικά σύνορα. Ο Belanger (2012) προτείνει το τοπίο σαν υποδομή ή τοπιακή υποδομή να λειτουργήσει σαν ένα νέο επιστημολογικό αντικείμενο, ένα νέο πεδίο που αντιλαμβάνεται αυτές τις ροές της αστικής οικονομίας και τις δυναμικές της παγκόσμιας οικολογίας ως μια νέα εδαφική επικράτεια που λειτουργεί μαζί αλλά και πέραν των πολιτικών συνόρων. Το λιμάνι και οι εκτεταμένες λιμενικές ζώνες δεν αντιμετωπίζονται πλέον ως μια υποδομή σε κλίμακα κρατική. Ανήκουν σε ένα σύστημα πολλαπλών διασυνδεδεμένων κλιμάκων. Το λιμάνι αποτελεί μια υποδομή σε πολλές κλίμακες και σφαίρες επιρροής, που συνδέει πολλαπλά διαστρωματωμένα υπο-συστήματα σε ένα συνεχές σύστημα.


H Williams (1993), μελετώντας τον αντίκτυπο των μεγάλων υποδομών στο τοπίο, τα τεχνολογικά τοπία, παρατηρεί ότι είναι οι υποδομές που επικρατούν της ανθρώπινης κατοίκησης, καθώς οι υποδομές φέρουν δύναμη τόσο τεχνολογική, και άρα προόδο και εξέλιξης, όσο και πολιτική. Καθώς κατευθύνουν την κυκλοφορία ανθρώπων, αγαθών ακι πληροφορίας, αυτές οι υποδομές έχουν μεταμορφώσει και τις χωρικοκοινωνικές σχέσεις καθώς διαμορφώνουν τοπία πιο προνομιούχα από άποψη προσβασιμότητας και επικοινωνίας, από άλλα. ««Η έννοια του συνδετικών συστημάτων είναι κατά κύριο λόγο φαινομενολογική παρά κοινωνιολογική. Οι κατασκευές αυτές είναι απτές δομές που υπάρχουν σε γεωγραφικό χώρο, και τα συστατικά τους μέρη σχετίζονται κυρίως με φυσικούς και όχι κοινωνικούς όρους. Όταν η μηχανική περιλαμβάνει τη δημιουργία τέτοιων δομών, τότε μοιάζει πιο πολύ με ένα κατοπρικό δίδυμο της αρχιτεκτονικής τοπίου και της πολεοδομίας, παρά της επιστήμης» (Williams,1993). H μηχανική (engineering) στις αρχές του 21ου αιώνα πραγματοποιεί μια στροφή απενταντι στην πολυπλοκότητα του σημερινού αστικού συμπλέγματος και εγκολπώνει κοινωνικές και τεχνολογικές συνθήκες.


Ο ρόλος των υποδομών αλλάζει και στα λιμάνια. Μια πόλη με στρατηγικά οργανωμένες λιμενικές υποδομές παρέχει μια αποδοτική και ρευστή λειτουργία και μεγιστοποιεί την παραγωγική της δύναμη και την επιρροή της στην περιφέρεια. Αν η αρχιτεκτονική και ο πολεοδομικός σχεδιασμός έχουν μέχρι πρότινος επικεντρωθεί σε οικοδομικά και τεχνικά έργα, είναι προκύπτει η ανάγκη να στρέψουν το ενδιαφέρον τους και να εμπλουτίσουν την προβληματική τους από τη μετατόπιση του παραδείγματος προς τις ανάγκες των ροών και των υποδομών.


Οι αναδυόμενες παγκοσμιοποιημένες ροές έχουν συμβάλλει στο να δημιουργηθεί μια αλλαγή παραδείγματος για το ρόλου των λιμενικών ζωνών. Από μια κατάσταση «μεταβατικού σημείου» ή «σημείο προορισμού» σε μια θαλάσσια διαδρομή, τα λιμάνια πλέον αποτελούν δυναμικό κόμβο ενός ευρύτερου δικτύου που περιλαμβάνει θαλάσσιες και χερσαίες οδούς. Η αλλαγή των συνθηκών στις οδούς μεταφοράς έχει ως αποτέλεσμα αλλαγές στις αναγκαίες υποδομές, κάτι που διαφαίνεται στη μεταβολή του ρόλου και της δομής ορισμένων λιμένων. Η ανάπτυξη των σιδηροδρομικών δικτύων συνδέουν τα λιμάνια με την ενδοχώρα αλλά και με τα κοντινότερα αεροδρόμια. Οι διαρκώς εξελισσόμενες τεχνολογίες των λιμενικών εγκαταστάσεων, (όπως οι σταθμοί εμπορευματοκιβωτίων ή το σύστημα ro-ro/roll-on-roll-off) έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία νέων «σκληρών» υποδομών. Αυτές οι ανάγκες απαντούν στις διεθνείς σχέσεις και ανταλλαγές, περισσότερο από ό,τι στις τοπικές ανάγκες. Το λιμάνι γίνεται ένα μέρος όπου συγκρούονται οι κλίμακες, όπου το τοπικό, το περιφερειακό και το παγκόσμιο συναντιούνται μέσω διασυνδεόμενων τοπίων υποδομής.


4. Πέρα από τα εθνικά σύνορα, τα λιμάνια ανοίγονται σε ευρείες εδαφικές δυνατότητες


Η Μεσόγειος αποτελεί ένα χώρο ροών μεταξύ των πόλεων-λιμανιών, μια ζώνη αλληλοτομιών μεταξύ των περιφερειών και των πολιτισμών, ένα ανοιχτό σύνολο με ασαφή όρια. Ο Braudel (1985) την χαρακτηρίζει espace-mouvement, δηλαδή ένα χώρο-κίνηση, το ενοποιημένο πεδίο των ρευστών επικοινωνιών υπήρξε πάντα η ταυτότητα που συνδέει τα λιμάνια της. Η πρώτη σύγχρονη προσπάθεια θεσμικής συνεργασίας υπήρξε Σύμβαση της Βαρκελώνης το 1975, όταν 16 (σήμερα 22) χώρες της Μεσογείου και η Ευρωπαϊκή Κοινότητα συνέταξαν το Σχέδιο Δράση για τη Μεσόγειο {Mediterranean Action Plan), που ήταν το πρώτο Πρόγραμμα Περιφερειακών Θαλασσών που οργανώθηκε από το Πρόγραμμα Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Εθνών.


Θεωρημένο μέσα από το πρίσμα του πολιτιστικού τοπίου και του τοπίου υποδομής, το μεσογειακό λιμάνι μπορεί να αναπτύξει σχέσεις με τα άλλα λιμάνια και να οργανώσει την ανάπτυξή του με ένα διασυνοριακό τρόπο προγραμματισμού και δράσης. Ο διασυνοριακός χαρακτήρας του πλαισίου είναι ζωτικής σημασίας, δεδομένου ότι υπερβαίνει τα εθνικά σύνορα και προασπίζει ευρύτερα εδαφικά χαρακτηριστικά. Η εδαφική επικράτεια του λιμανιού αναγνωρίζεται και ορίζει ένα νέο εκτεταμένο πεδίο των δυνατοτήτων. Ο Kwinter (2002) αναγνωρίζοντας τις πολύπλοκες διαδικασίες που καθορίζουν την μεταβλητότητα στην κατάληψη του χώρου, ισχυρίζεται ότι η «εδαφική επικράτεια υπερβαίνει το τοπίο τόσο έκταση όσο και βάθος, είναι ευρύτερη διότι οτιδήποτε περιλαμβάνει εκτείνεται πολύ πέρα από τα όρια του βλέμματος, και επειδή οργανώνεται από μια πολλαπλότητα των δυνάμεων χωρίς μορφοποιημένη ενότητα»». Εάν οι νέες εδαφικές σχέσεις αναδύονται και μεταλλάσσονται λόγω του αντίκτυπου της λιμενικής ζώνης, είναι πιο εφικτό να αναζητηθούν διέξοδοι μέσα από ευέλικτα συστήματα διακυβέρνησης. Παράλληλα, η απάντηση στην επέκταση των υποδομών θα αναζητηθεί μέσω ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού όπου οι οικολογικές ροές και οι οικονομικές σχέσεις θα αντιμετωπιστούν ως συμπληρωματικές συνθήκες, μη νοούμενες αποσπασμένες μεταξύ τους.




Βιβλιογραφία
Ξενόγλωσση

Belanger, P. (2012), Landscape Infrastructure: Urbanism Beyond Engineering in Infrastructure Sustainability & Design edited by Spiro N. Pollalis, Daniel Schodek, Andreas Georgoulias and Stephen J. Ramos, London:Routledge, p.276-31
Braudel, F. (1985), LaMediterranee: histoire et espace, Paris:Flammarion
Dijk H.v. and Avelar Pinheiro M. (2003), The changing face of European ports as a result of their evolving use since the nineteenth century, Portuguese Journal of Social Science, Vol. 2 Issue 2, p89
Cosgrove, D. (1988), Geography is everywhere: Culture and Symbolism in Human Landscapes, in Oakes T. and Price P., 2008. The Cultural Geography Reader, London:Routledge, p.176-185
Cosgrove, D. (2008), Geography and vision: Seeing, imagining and representing the word, London: I. B. Tauris.
Cosgrove, D. and Jackson, P. (1987), New directions in cultural geography, Area 19, pp. 95-101
Kwinter, S. (2002), American Design? in Praxis: journal of writing + building, no. 4, 2002, p6
Kwinter, S. (2008), Far from Equilibrium, Essays on Technology and Design Culture, Actar, Barcelona and New York
Morgan, J. (2013), Breaching the walls of the Mediterranean Port City, in New Geographies 05 The Mediterranean, Boston Cambridge:Harvard University Press
Petrov, A. (ed., 2013), Mediterranean, New Geographies 05, Cambridge: Harvard University Press
Pyla, P. (ed. 2013), Landscapes of development, Cambridge: Harvard University Press
Williams, R. (1993), Cultural Origins and Environmental Implications of Large Technological Systems in Science in Context, 6/2:377-403
United Nations Educational, Scientific and Cultural Organisation and Intergovernmental Committee for the Protection of the World Cultural And Natural Heritage, 2013. Operational Guidelines for the Implementation of the World Heritage Convention in http://whc.unesco.org/archive/opguide 13-en.pdf (accessed April 22, 2015)

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016

Παράφρων απαγχονίζει και αποκεφαλίζει νεογέννητα κουτάβια στα Λουτρά Αιδηψού





ΦΙΛΟΖΩΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΟΡΕΙΑΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
«ΗΡΑ»
25 Μαρτίου 2016

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Φρίκη στα Λουτρά Αιδηψού
………………………………………………………………………………………....

Με ένα φρικιαστικό θέαμα ήρθαμε αντιμέτωποι, ανήμερα της Εθνικής μας Εορτής, στον επαρχιακό δρόμο Λουτρών Αιδηψού – Γιάλτρων, μετά από καταγγελία εθελόντριας μας η οποία ενημερώθηκε από κάτοικο της Αιδηψού για τρία κουταβάκια ενός μήνα περίπου, απαγχονισμένα παρακείμενα του δρόμου.

Τα κουταβάκια απεγκλώβισε κάτοικος της Αιδηψού και η κατάσταση στην οποία βρέθηκαν περιγράφεται γλαφυρά στις φωτογραφίες. Από το ένα κουτάβι έλειπε το κεφάλι του ενώ το τρίτο αν και σοβαρά τραυματισμένο κατάφερε να φύγει και να κρυφτεί μέσα στα χορτάρια, χωρίς ακόμη να έχει εντοπιστεί. Σύμφωνα με μαρτυρία, έφερε βαρύ τραύμα στο λαιμό του, μάλλον από μαχαίρι.

Τα κουταβάκια κακοποιήθηκαν βάναυσα από δίποδο διεστραμμένο κτήνος, το οποίο μέχρι και αυτή τη στιγμή παραμένει ασύλληπτο, αποτελώντας δημόσιο κίνδυνο για ανθρώπους και ζώα.

Οι αστυνομικές αρχές διενεργούν ανακρίσεις και διεξάγεται έρευνα για τον εντοπισμό του δράστη ή των δραστών.

Το Φιλοζωικό Σωματείο Βόρειας Εύβοιας καταδικάζει και καταγγέλλει αυτή την αποτρόπαια πράξη, επικηρύσσοντας τον ένοχο. Παρακαλούμε θερμά, όποιος έχει πληροφορίες σχετικά με το περιστατικό να επικοινωνήσει άμεσα με το Σωματείο ή με την Αστυνομία. Πρόκειται για φρικτή κακοποίηση ζώων από έναν διεστραμμένο «άνθρωπο», ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα κινείται στην περιοχή.


ΦΙΛΟΖΩΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΟΡΕΙΑΣ ΕΥΒΟΙΑΣ ΗΡΑ

Η Πρόεδρος: Λίλα Ευθυμιοπούλου

Η Γραμματέας: Γιώτα Περήφανου

ΦΙΛΟΖΩΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΟΡΕΙΑΣ ΕΥΒΟΙΑΣ ΗΡΑ –
Τηλ: 6987920937
email: filozoikosomateiohra@gmail.com

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

Στους ΟΤΑ 2,8 εκατ. ευρώ για το προσφυγικό


κέντρο προσφύγων ΜόριαΠροωθείται άμεσα η διαδικασία έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης Περιφερειών και Δήμων της χώρας κατόπιν απόφασης της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης.

Συγκεκριμένα, εντός των επόμενων ημερών, εγκρίνεται ποσό ύψους περίπου 2.800.000 € προς ΟΤΑ, οι οποίοι έχουν αναλάβει αυξημένες ευθύνες για την αντιμετώπιση του προσφυγικού και μεταναστευτικού ζητήματος

Γ. Κυρίτσης: Δημιουργία 30.000 θέσεων φιλοξενίας προσφύγων εντός 20 ημερών


πρόσφυγες ΕιδομένηΠροτεραιότητα της κυβέρνησης αποτελεί η ανακούφιση της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στην Ειδομένη και για τον λόγο αυτό γίνεται άμεσα η προσπάθεια ενημέρωσης των ανθρώπων που βρίσκονται εκεί και η διάθεση μεταφορικών μέσων για μετακίνηση σε θέσεις που υπάρχουν διαθέσιμες αυτήν τηn στιγμή σε δομές φιλοξενίας. Η διαδικασία αυτή θα προχωρήσει με πιο εντατικούς ρυθμούς από την αρχή της επόμενης εβδομάδας σε συνδυασμό με τις νέες θέσεις φιλοξενίας που δημιουργούνται.

Αυτό τόνισε ο εκπρόσωπος του Συντονιστικού για την Διαχείριση των Προσφυγικών Ροών, Γ. Κυρίτσης, μετά την σημερινή συνεδρίαση του Συμβουλίου, υπό τον πρωθυπουργό, ενώ αυμπλήρωσε ότι εγκρίθηκε σχέδιο για 30.000 νέες θέσεις φιλοξενίας εντός 20 ημερών.

«Η λογική είναι όλες οι μη τυπικές δομές, όπως η Ειδομένη και ο Πειραιάς να πάψουν να υφίστανται. Αυτήν τη στιγμή γίνεται προσπάθεια και προς τις δύο κατευθύνσεις, αλλά η κυβέρνηση θεωρεί ότι το ζήτημα της Ειδομένης πρέπει να πάρει μια σχετική προτεραιότητα. Αμέσως μετά, δηλαδή μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα θα ξεκινήσει η προσπάθεια και στον Πειραιά» , προσέθεσε ο κ Κυρίτσης

Ο εκπρόσωπος του Συντονιστικού για την Διαχείριση των Προσφυγικών Ροών, είπε ότι κατά την σημερινή συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Προσφυγικής και Μεταναστευτικής Πολιτικής, τέθηκαν όλα τα ζητήματα που απορρέουν από την Συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας, στο σκέλος που αφορά στην Ελλάδα, αλλά και τα γενικότερα ζητήματα για την διαχείριση της προσφυγικής κρίσης.

Σε ότι αφορά την Συμφωνία, η Ελλάδα κινητοποιήθηκε ήδη από το περασμένο Σάββατο και έχει σε μεγάλο βαθμό καλύψει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την Συμφωνία και αφορούν την εφαρμογή της.

Κατά την συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Προσφυγικής και Μεταναστευτικής Πολιτικής αποφασίστηκε ακόμη την Τετάρτη να κατατεθεί στην Βουλή σχέδιο νόμου για την διευθέτηση ζητημάτων που σχετίζονται με την εφαρμογή της Συμφωνίας και απαιτούν νομικές διευθετήσεις.

Επίσης προχωρά η σύσταση οργάνου με εποπτικό ρόλο το οποίο θα συντονίζει τα ήδη υπάρχοντα και τις επιμέρους δομές. Υπεύθυνος για τον επιτελικό συντονισμό αναλαμβάνει ο ΓΓ του Υπουργείου Εθνικής ‘Αμυνας.

Η κυβέρνηση προχωρά επίσης στην ενίσχυση του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, σε πρώτη φάση με την αναβάθμιση της υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής, σε Γενική Γραμματεία.

Στο Κυβερνητικό Συμβούλιο συζητήθηκε το σχέδιο για προσλήψεις πολιτικού προσωπικού που θα στελεχώσει την υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής.

Σε ότι αφορά την Συμφωνία είναι ήδη έτοιμα τα σχέδια για την διαδικασία επανεισδοχής.

Στην συνεδρίαση παρουσιάστηκε το σχέδιο και το χρονοδιάγραμμα για την δημιουργία εντός 20 ημερών 30.000 θέσεων φιλοξενίας πρόσθετων σε αυτές που ήδη υπάρχουν.

Επιπλέον

Ο Εκπρόσωπος του Συντονιστικού για την Διαχείριση των Προσφυγικών Ροών, Γιώργος Κυρίτσης, ερωτηθείς «πως η κυβέρνηση θα καλύψει την φιλοξενία 14.000 ανθρώπων που βρίσκονται αυτήν την στιγμή στην Ειδομένη, με δεδομένο το γεγονός ότι τα κέντρα φιλοξενίας στην Β. Ελλάδα είναι ασφυκτικά γεμάτα», είπε ότι μπορούν να εξοικονομηθούν άμεσα πάνω από

2.000 θέσεις σε υπάρχουσες δομές και από την Δευτέρα η δυνατότητα αυτή θα αυξηθεί καθώς θα εντατικοποιηθούν όλες οι απαιτούμενες ενέργειες.

Στο ερώτημα «αν θα υπάρξει δημιουργία Γενικής Γραμματείας για την Υπηρεσία Ασύλου» είπε ότι υπάρχουν σκέψεις αλλά ακόμα δεν έχουν ληφθεί οριστικές αποφάσεις, ενώ σε ερώτηση για τα στελέχη με τα οποία θα πρέπει να ενισχυθεί η χώρα μας από την Ευρώπη, είπε ότι η πρόβλεψη με βάση τα συμφωνηθέντα είναι να βρίσκονται στην χώρα μας ως τις 28 Μαρτίου, οι συνεννοήσεις είναι σε προχωρημένο επίπεδο, αλλά προς το παρόν δεν έχουν έλθει στην Ελλάδα να εγκατασταθούν.

Απαντώντας σε δημοσιογραφικό σχόλιο ότι «και τα hot spot είναι κλειστά κέντρα», είπε ότι δεν υφίστανται κέντρα κράτησης ενώ σε ότι αφορά τα νησιά είπε «τα θεωρούμε κλειστές δομές, υπό την έννοια ότι οι πρόσφυγες πρέπει να είναι υπό κάποιους περιορισμούς και να είναι στην διάθεση των ελληνικών Αρχών, η αντίληψη δεν είναι να φυλακίσουμε τους ανθρώπους «.

Είπε ότι υπάρχει προγραμματισμός για την δημιουργία 30.000 θέσεων για το επόμενο εξάμηνο και ότι σε γενικές γραμμές είναι οριοθετημένα τα σημεία στα οποία θα υπάρξουν οι δομές φιλοξενίας. Πρόσθεσε, όμως, ότι «οι σχετικές ανακοινώσεις δεν μπορεί να γίνουν από τον ίδιο διότι υπάρχουν συνεννοήσεις με τις τοπικές αρχές».

Στο ερώτημα «αν η Ελλάδα θα αναλάβει νομοθετική πρωτοβουλία για την ανακήρυξη της Τουρκίας ως ‘ασφαλούς τρίτης χώρας'» ο κ. Κυρίτσης παρέπεμψε στα όσα είπε η Κυβερνητική Εκπρόσωπος, Όλγα Γεροβασίλη, ότι δηλαδή «η ελληνική πλευρά δεν κρίνει αναγκαίο να νομοθετηθεί κάτι τέτοιο».

Πυρούδης και Στάμου υποψήφιοι πρόεδροι Τοπικής Οργανωσης της Νέας Δημοκρατίας. Όλα τα ονόματα υποψηφίων


Στις 8 το βράδυ της Τετάρτης έληξε η προθεσμία για την υποβολή υποψηφιοτήτων   για τα τοπικά και περιφερειακά κομματικά όργανα αλλά και για την ιδιότητα του συνέδρου.  Oι «γαλάζιες» κάλπες θα στηθούν την Κυριακή 3 Απριλίου. Οι εκλογές ανάδειξης υπευθύνων θεματικών τομέων δράσης θα ακολουθήσουν στις 6 Απριλίου (16.00-20.00), ενώ την Κυριακή 17 Απριλίου έχουν προγραμματιστεί οι εκλογές για την ανάδειξη προέδρων Νομαρχιακών Οργανώσεων.

 Υποψήφιοι για τις εκλογές της Κυριακής 3 Απριλίου είναι



Υποψήφιοι Πρόεδροι Δημοτικής Τοπικής Οργάνωσης Μαντουδίου Λίμνης Αγίας Άννας
ΠΥΡΟΥΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΣΤΑΜΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ


Υποψήφια μέλη Δημοτικής Τοπικής Επιτροπής Μαντουδίου Λίμνης Αγίας Άννας
ΑΛΕΞΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΗΡΕΩΣ
ΑΛΕΞΙΟΥ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΕΛΥΜΝΙΩΝ
ΑΛΟΪΖΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΗΛΕΩΣ
ΒΛΑΧΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΤΟΥΔΙΟΥ
ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΕΛΥΜΝΙΩΝ
ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΚΗΡΕΩΣ
ΜΠΟΥΡΑ ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΗΡΕΩΣ
ΠΑΝΤΑΖΗΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ-ΔΑΥΙΔ ΕΛΥΜΝΙΩΝ
ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΝΗΛΕΩΣ
ΠΕΚΤΕΣΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΗΡΕΩΣ
ΣΟΦΡΩΝΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ  ΜΑΝΤΟΥΔΙΟΥ
ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΝΗΛΕΩΣ
ΤΣΟΥΜΑΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΗΛΙ



Την Κυριακή 3 Απριλίουγίνονται και οι εκλογές για τους Συνέδρους για το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Εκλέγονται 8 γυναίκες και 21 άνδρες.
Υποψηφιότητα έθεσαν μεταξύ άλλων οι:
Ζωή πικραμένου,
Πουλικαράκου Αθηνά,
Κεχρή Ζαχαρούλα,
Σίδερη Αναστασία,
Λιάσκου Μαριάννα Ελπίδα,

Αλάμπεσης Γιώργος,
Αναστασίου Ιωάννης,
Δήμου Νικόλαος,
Ζευγολάτης Δημήτριος,
Κανελλόπουλος Ευάγγελος,
Λαλανίτης Ιωάννης,
Παντελής Νικόλαος,
Σεπετής Αντώνης,
Τσούμαρης Αθανάσιος,
Φατούσης Νικόλαος,
 Φρουδαράκης Ιωάννης,
Γούδας Ιωάννης,
Καϊρης Αθανάσιος,
Κόντος Γεώργιος,
Κρόκκος Νικόλαος,
Πανουργιάς Σωτήρης,
Στάμου Βασίλης.



kireas.org: Θυμόμαστε τους δικούς μας λησμονημένους μάρτυρες της επανάστασης του 1821




Από την σελίδα του  Kireas.org

25η Μαρτίου:
Θυμόμαστε τους δικούς μας λησμονημένους μάρτυρες της επανάστασης του 1821, τους 2.000 σφαγιασθέντες από τις Οθωμανικές ορδές

H Σφαγή της Βόρειας Εύβοιας το 1823 
 http://kireas.org/smf/index.php?topic=450.0

Η εθνική επέτειος της 25ης Μαρτίου! Τι γιορτάζουμε σήμερα; (φωτογραφίες και βίντεο)





Τα λάβαρα της επανάστασης του 1821 θα κυματίσουν στη σημερινή στρατιωτική παρέλαση της 25ης Μαρτίου, θυμίζοντας μας τη διπλή σημασία της επετείου για τον Ελληνισμό. Γιατί πρόκειται για θρησκευτική αλλά και εθνική γιορτή. Είναι θρησκευτική, γιατί γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και εθνική γιατί η ημέρα αυτή σηματοδοτεί την έναρξη της ελληνικής επανάστασης ενάντια στην οθωμανική κυριαρχία το 1821.

Επιμέλεια: Ρούλα Κοτσέτα


Σήμερα, γιορτάζουμε την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης που κήρυξε το 1821, ο αρχηγός της Φιλικής εταιρείας Αλέξανδρος Υψηλάντης. Η πρόταση εορτασμού έγινε λίγα χρόνια αργότερα, το 1834, από τον Παναγιώτη Σούτσο, ενώ καθιερώθηκε επίσημα το 1838, με Βασιλικό Διάταγμα της Κυβέρνησης Όθωνος.



Η Μεγάλη Επανάσταση του 1821 αποτελεί την κορυφαία προσπάθεια των Ελλήνων να αποκτήσουν την ελευθερία τους. Παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα, εσωτερικά και εξωτερικά, η Επανάσταση πέτυχε το στόχο της. Μέσα σε σχετικά σύντομο διάστημα, ως το 1830, η Ελλάδα κέρδισε την ανεξαρτησία της έστω και με περιορισμένα σύνορα. Η Επανάσταση ξεκίνησε από τη Πελοπόννησο και μετά εξαπλώθηκε σε όλη την Ελλάδα (βλ. παρακάτω αναλυτικά τις εξεγέρσεις).

Η σημασία της ημερομηνίας


Η 25η Μαρτίου, ημέρα του Ευαγγελισμού, είχε οριστεί ως ημέρα έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης από τον αρχηγό της Φιλικής Εταιρείας Αλέξανδρο Υψηλάντη "ως ευαγγελιζομένη την πολιτικήν λύτρωσιν του ελληνικού έθνους".

Η ημερομηνία αυτή θεωρήθηκε ως σημείο αναφοράς από τις πρώτες ήδη ημέρες της Επανάστασης, και μάλιστα ως έναρξη ειδικής χρονολόγησης, ακόμα και σε περιοχές που είχαν επαναστατήσει νωρίτερα.

Ετσι από το 1823 θεωρείτο στην Πελοπόννησο ως ημέρα έναρξης της επανάστασης.

Μέχρι εκείνη τη μέρα, ως αρχή της Ελληνικής Επανάστασης θεωρούνταν η 1η Ιανουαρίου, ημερομηνία κατά την οποία ψηφίστηκε από την 1η Εθνοσυνέλευση της Πιάδας (Παλιάς Επιδαύρου) το 1ο Ελληνικό "Σύνταγμα", ήτοι "Προσωρινό Πολίτευμα".

Πιστεύεται λοιπόν πως η αλλαγή της ημερομηνίας θα έφερνε κύμα ενθουσιασμού στον -έτσι και αλλιώς θρησκευόμενο- λαό και θα απομάκρυνε το σύνδεσμο της έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης με την "δημοκρατική" απαίτηση μέρους του λαού για Σύνταγμα, απαίτηση που μέχρι εκείνο το σημείο δεν είχε καλύψει ο μονάρχης Όθωνας.



Η Φιλική εταιρεία


Οι ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας Νικόλαος Σκουφάς, Εμμανουήλ Ξάνθος και Αθανάσιος Τσακάλωφ, προχώρησαν στην εγγραφή μελών στις ελληνικές παροικίες του εξωτερικού και στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, ενθαρρυμένοι από το επαναστατικό πνεύμα του Ρήγα Βελεστινλή, τους αγώνες του Λάμπρου Κατσώνη και των Σουλιωτών καθώς και την αναταραχή που προκαλούσαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία απείθαρχοι πασάδες.

Οι Φιλικοί, όπως αποκαλούνταν τα μέλη της, χρησιμοποιούσαν κρυπτογραφικό κώδικα για να επικοινωνούν μεταξύ τους και υπέγραφαν με ψευδώνυμα. Η μύηση τους στην οργάνωση είχε τη μορφή ιεροτελεστίας, που τη σφράγιζε ο όρκος μπροστά σε ιερέα.

Οι Φιλικοί άφηναν να εννοείται ότι πίσω από την Εταιρεία υπήρχε μια Μεγάλη Δύναμη, που ήθελε την απελευθέρωση των Ελλήνων.



Πολλοί πίστευαν ότι πίσω από την μυστική Αρχή της Φιλικής Εταιρείας κρυβόταν η Ρωσία, ωστόσο οι ηγέτες της γνώριζαν καλά, παρόλο που δεν το φανέρωναν, ότι η οργάνωση στηριζόταν στον ενθουσιασμό των λογίων πατριωτών και στα χρήματα που κατέβαλλαν τα εγγραφόμενα μέλη της, ιδίως οι υπάλληλοι και οι έμποροι.

Τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας στην αρχή ήταν ελάχιστα. Το 1818, όμως, η οργάνωση μετέφερε την έδρα της στην καρδιά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, την Κωνσταντινούπολη.

Τότε η στρατολόγηση μελών επεκτάθηκε σε ολόκληρη την Οθωμανική Αυτοκρατορία και στη σημερινή Ελλάδα.

Σ' αυτήν μυήθηκαν πολλοί από τους πρωταγωνιστές του Αγώνα, όπως ο αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Δίκαιος ή Παπαφλέσσας, ο πρώην κλέφτης Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, οι οπλαρχηγοί Ιωάννης Φαρμάκης και Γεωργάκης Ολύμπιος και αρκετοί άλλοι.

Την οργάνωση βοήθησε αποφασιστικά και ο μεγαλέμπορος Παναγιώτης Σέκερης, που πρόσφερε μεγάλο μέρος της περιουσίας του.

Ο Υψηλάντης και η επανάσταση


Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ήταν γιος του Κωνσταντίνου Υψηλάντη, Ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας και γόνου εύπορης και ισχυρής Φαναριώτικης οικογένειας. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1792. Το 1810 κατατάχτηκε με το βαθμό του ανθυπίλαρχου (ανθυπολοχαγός του Ιππικού) στο σώμα των εφίππων σωματοφυλάκων του Τσάρου Αλέξανδρου Α΄ της Ρωσίας.

Διακρίθηκε στους πολέμους κατά του Ναπολέοντα, όπου στη μάχη της Δρέσδης, (27 Αυγούστου 1813 ν.ημ.), έχασε το δεξί του χέρι. Το 1814-1815 συμμετείχε και αυτός ως μέλος της αυτοκρατορικής ακολουθίας στο Συνέδριο της Βιέννης με το βαθμό του υποστράτηγου.



Οι Φιλικοί είχαν πληροφορίες για τα πατριωτικά του αισθήματα, τα οποία είχε εκδηλώσει σε στενούς κύκλους Ελλήνων και Φιλελλήνων.

Έτσι με τη μεσολάβηση του Φιλικού Κωνσταντίνου Καντιώτη που ήταν υπάλληλος παρά τον Καποδίστρια, μετά την άρνηση του τελευταίου να αναλάβει αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας, πήγε ο Εμμανουήλ Ξάνθος στον ξάδελφο των Υψηλάντηδων, Ιωάννη Μάνο, προκειμένου να τον φέρει σε επαφή με τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο Υψηλάντη.

Στη συνάντηση εκείνη , που έγινε στη Πετρούπολη στις 11 Απριλίου 1820, ο Υψηλάντης τον δέχθηκε με ευγένεια και ύστερα από κάποιες ερωτήσεις για την καταγωγή του και διάφορες άλλες υποθέσεις του ζήτησε να μάθει πώς περνούν οι Έλληνες. Ο Ξάνθος του απήντησε ότι οι Τούρκοι τους τυραννούν παντού και η τυραννία τους αυτή έχει γίνει πλέον αφόρητη.

Στη συνέχεια ακολούθησε ο εξής δραματικός διάλογος:

- Υψηλάντης: «Γιατί οι Έλληνες δεν προσπαθούν να ενεργήσουν ώστε, αν δεν δύνανται να ελευθερωθούν από τον ζυγόν, τουλάχιστον να τον ελαφρώσουν;»

- Ξάνθος: «Πρίγκιψ, με ποία μέσα και με ποίους οδηγούς να ενεργήσωσιν οι δυστυχείς Έλληνες την βελτίωσιν της πολιτικής των καταστάσεως; Αυτοί έμειναν εγκαταλελειμμένοι από εκείνους, οίτινες εδύναντο να τους οδηγήσωσι, διότι όλοι οι καλοί ομογενείς καταφεύγουν εις ξένους τόπους και αφήνουν τους ομογενείς των ορφανούς. Ιδού ο Κόμης Καποδίστριας υπηρετεί τη Ρωσίαν, ο μακαρίτης πατήρ σας κατέφυγε εδώ και ο Καρατζάς εις την Ιταλίαν, υμείς ο ίδιος υπηρετούντες την Ρωσίαν εχάσατε υπέρ αυτής την δεξιάν χείρα σας, και άλλοι ίσοι καλοί καταφεύγοντες εις την χριστιανικήν Ευρώπην μένουν εκεί, χωρίς να φροντίζουν δια τους δυστυχείς αδελφούς των.»

- Υψηλάντης: «Αν εγώ εγνώριζον ότι οι ομογενείς μου είχον ανάγκην από εμέ και εστοχάζοντο, ότι εδυνάμην να συντελέσω εις την ευδαιμονίαν των, σου λέγω εντίμως, ότι ήθελον μετά προθυμίας κάμω κάθε θυσίαν, ακόμη και την κατάστασίν μου, και τον εαυτόν μου θα εθυσίαζον υπέρ αυτών».

- Ξάνθος (σηκώνεται όρθιος και συγκινημένος): «Δος μοι Πρίγκιψ, την χείρα σας εις βεβαίωσιν των όσων εκφράσθητε».

Κοιτάζοντάς τον κατάματα ο Υψηλάντης με θαυμασμό του έδωσε το χέρι του.

Την επόμενη ημέρα ο Ξάνθος επισκέπτεται τον πρίγκιπα και του φανερώνει τα μυστικά της Φιλικής Εταιρείας. Εκείνος δέχθηκε να υπηρετήσει και ορκίζεται κατά το τυπικό της εταιρείας, όπου και αναγνωρίζεται Γενικός Επίτροπος της Αρχής. Του δόθηκε το ψευδώνυμο «Καλός» και τα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου «α.ρ.» για να υπογράφει τις επιστολές του.

Η Φιλική Εταιρεία είχε πλέον τον Αρχηγό της (Πετρούπολη 12 Απριλίου 1820).

Με την ανάληψη της αρχηγίας της Φιλικής Εταιρείας αποβλέποντας στη χρησιμότητα του υφιστάμενου θεσμού των εφορειών της Εταιρείας, όχι μόνο τον διατήρησε αλλά και τον ενίσχυσε με δικές του οδηγίες που απέβλεπαν περισσότερο στην επιλογή και επιτήρηση των μελών, στη βοήθεια των αδυνάτων και στον τρόπο εισδοχής των προσήλυτων.

Ταυτόχρονα έστειλε εγκυκλίους στις εφορείες και έντυπα γραμμάτια για τις εκούσιες συνεισφορές των ομογενών.

Τα γραμμάτια εκείνα επείχαν θέση σύγχρονων εθνικών ομολόγων που ήταν υπογεγραμμένα από τον ίδιο τον Υψηλάντη ή από τους αντιπροσώπους του.

Παράλληλα, απαγόρευσε τη χρήση των δημοσίων χρημάτων χωρίς τη διαταγή του, ενώ άνοιξε αλληλογραφία με τα επιφανέστερα (πνευματικά) μέλη, καθώς και με τα πλέον δραστήρια στα οποία ανακοίνωνε την εκλογή του ως Γενικού Επιτρόπου, θυμίζοντάς τους τα καθήκοντά τους και καθοδηγώντας τα για τη δημιουργία νέων εφορειών και συγκέντρωση εισφορών.

Επαινούσε δε τους επιτρόπους εκείνους που επιδείκνυαν ιδιαίτερη δραστηριότητα, όπως εκείνους της "Φιλόγενης Κάσσας" της Μόσχας, ιδρύοντας ένα κεντρικό ταμείο της Φιλικής στη Κωνσταντινούπολη. Και οι δύο αυτοί οργανισμοί προορίζονταν να καλύψουν τις ανάγκες της Εταιρείας για τη χρηματοδότηση του μελλοντικού αγώνα των Ελλήνων.

Στα τέλη του 1820, ο αδελφός του Αλέξανδρου Υψηλάντη, ο Νικόλαος Υψηλάντης συντάσσει και υποβάλει προς έγκριση στρατιωτικό οργανισμό για τον υπό οργάνωση εθελοντικό στρατό. Σύμφωνα με αυτόν, ο στρατός της ελληνικής επανάστασης θα αποτελούνταν κυρίως από χιλιαρχίες και τα στελέχη του θα είχαν τους εξής βαθμούς: πεντηκόνταρχου, εκατόνταρχου, ταγματάρχη, χιλίαρχου και πολέμαρχου.



Η ελληνική σημαία θα είχε τρία χρώματα: άσπρο μαύρο και κόκκινο.

Η σημαία της ξηράς θα έφερε στη μία πλευρά το μυθικό φοίνικα μέσα σε φλόγες και τον "ακτινοβόλο παντόπτη οφθαλμό" με την επιγραφή «εκ της τέφρας αναγεννώμαι», στη δε άλλη, τον αρχαίο ελληνικό σταυρό (ισόκερο), μέσα σε δάφνινo στεφάνι και κάτω την επιγραφή «Εν τούτω τω σημείω νίκα».

Σημειώνεται ότι τελικά από τα παραπάνω μέτρα του Υψηλάντη και τα σχέδια των Φιλικών τα μόνα που αποδείχθηκαν, βάσει των ιστορικών στοιχείων, να είχαν ουσιαστική σημασία στην ελληνική παλιγγενεσία, ήταν ο θεσμός των εφορειών, που έδρασε ως προαιώνιος κοινοτικός οργανισμός των Ελλήνων και η οργάνωση των λεγομένων «αποστόλων».

Αντίθετα, η υλική οργάνωση του όλου κινήματος, δηλαδή ο εφοδιασμός των Ελλήνων με τα αναγκαία πολεμοφόδια, τρόφιμα κ.λπ. χαρακτηρίστηκε από πολύ πρόχειρος μέχρι ανύπαρκτος.

Όλοι σχεδόν οι ιστορικοί και ιστοριογράφοι της εποχής εκείνης απορούν πώς πέτυχε η επανάσταση, όταν η συγκέντρωση του υλικού οφειλόταν κυρίως σε ατομικές πρωτοβουλίες, σπασμωδικές και ασυντόνιστες.

Γενικά η συμβολή της Φιλικής σε αυτόν τον τομέα υπήρξε ασήμαντη. Ακόμα και οι Αγωνιστές του 21, όταν ελεύθεροι πια, ύστερα από τον εννιάχρονο σχεδόν, αιματηρό εκείνο αγώνα αναλογίζονταν την επικίνδυνη περιπέτεια, συχνά δοκίμαζαν τα αισθήματα ιλίγγου και τρόμου που αισθάνεται μετά τη σωτηρία του όποιος κινδύνευσε σοβαρά.

Χαρακτηριστικά ο "Γέρος του Μοριά" επαναλάμβανε θυμοσοφικά: «Ο κόσμος μας έλεγε τρελλούς, εμείς αν δεν είμεθα τρελλοί, δεν εκάναμεν την επανάστασιν, διατί ηθέλαμεν συλλογισθή πρώτον δια πολεμοφόδια, καβαλλαρία μας, πυροβολικό μας, πυριτοθήκες μας, τα μαγαζιά μας, ηθέλαμεν λογαριάσει τη δύναμιν την εδικήν μας, τη τουρκική δύναμη. Τώρα όπου ενικήσαμεν, όπου ετελειώσαμεν με το καλό τον πόλεμό μας, μακαριζόμεθα, επαινώμεθα, αν δεν ευτυχούσαμεν, ηθέλαμεν τρώγει κατάρες και αναθέματα».

Το σχέδιο της επανάστασης


Κατά την οργάνωση του σχεδίου η Επανάσταση θα ξεκινούσε από την Πελοπόννησο. Στην απόφαση αυτή συνέβαλαν όχι τόσο οι αβάσιμες υποσχέσεις κάποιων θερμόαιμων και υπεραισιόδοξων φιλικών, όσο η πεποίθηση του ίδιου του Υψηλάντη ότι οι τότε περιστάσεις ήταν οι πλέον ευνοϊκές.

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία αντιμετώπιζε τότε μια σειρά αντιδραστικών κινήσεων διαφόρων Πασάδων, ιδίως των περιοχών Τούνεσι και Μπαρμπαριάς.

Σημαντικότερος όμως αντιπερισπασμός για τους Έλληνες τότε ήταν η ανταρσία του Αλή Πασά, που έκανε κι αυτούς ακόμα τους Σουλιώτες να επιστρέψουν και να συμμαχήσουν με τον πρώην διώκτη τους, κατά της Αυτοκρατορίας.

Έπειτα υπήρχε η βεβαιότητα ότι στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες θα ξέσπαγαν ταραχές πολύ σύντομα χάρη των ήδη γενομένων μυστικών ενεργειών του Ξάνθου και άλλων φιλικών από τους μυημένους οπλαρχηγούς των περιοχών αυτών, όπως του Γιωργάκη Νικολάου, από τον Όλυμπο, του Σάββα Καμινάρη, από την Πάτμο, του Γιάννη Φαρμάκη από το Μπλάτσι κ.ά.

Έτσι πιεσμένος από τις καταστάσεις ο Υψηλάντης εκδίδει προκήρυξη ανεξαρτησίας, περνάει τον ποταμό Προύθο στις 22 Φεβρουαρίου 1821 και υψώνει τελικά τη σημαία της Επανάστασης στις παραδουνάβιες ηγεμονίες και συγκεκριμένα στο Ιάσιο της Μολδοβλαχίας.

Δύο μέρες αργότερα, στις 24 Φεβρουαρίου εκδίδει επαναστατική προκήρυξη με τον τίτλο "Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος."

Η επιλογή της Μολδαβίας και της Βλαχίας θα πρέπει μάλλον να αναζητηθεί στο γεγονός ότι στις περιοχές αυτές απαγορευόταν η παραμονή του Τουρκικού στρατού, ενώ από το 1709 οι τοπικοί άρχοντες ήταν Έλληνες Φαναριώτες.

Στις 26 Φεβρουαρίου 1821 στο ναό των Τριών Ιεραρχών τελείται δοξολογία, κατά την οποία ο Μητροπολίτης Βενιαμίν ευλογεί πρόχειρη σημαία με έμβλημα το Σταυρό και, κατά το βυζαντινό τυπικό, παραδίδει το ξίφος στον Αλέξανδρο Υψηλάντη.

Κατόπιν διενεργείται έρανος για τη συλλογή ενός εκατομμυρίου γροσίων και παράλληλα εθελοντές από ολόκληρη την Ευρώπη καταφθάνουν στη Μολδαβία για να καταταχθούν στο στρατιωτικό σώμα που δημιούργησε, οργανώνοντας μάλιστα το πρώτο τμήμα του Πυροβολικού με δύο πυροβόλα υπό τις διαταγές του Γάλλου συνταγματάρχη Ολιβιέ Βουτιέ (Olivier Voutier).

Συγκροτείται ο Ιερός Λόχος αποτελούμενος από 500 σπουδαστές. Στις 4 Μαρτίου οι Έλληνες ναυτικοί κυριεύουν και εξοπλίζουν 15 πλοία, ενώ στις 17 Μαρτίου ο Υψηλάντης υψώνει τη σημαία στο Βουκουρέστι, αντιμετωπίζοντας το στρατό τριών πασάδων στο Γαλάτσι, το Δραγατσάνι, τη Σλατίνα, το Σκουλένι και το Σέκο (Γεωργάκης Ολύμπιος και Ιωάννης Φαρμάκης).

Ο στρατός του Υψηλάντη καταστράφηκε στη μάχη του Δραγατσανίου στις 7 Ιουνίου 1821 και υποχώρησε προς τα αυστριακά σύνορα.

Οι λόγοι της αποτυχίας του θα πρέπει να αναζητηθούν κυρίως στην έλλειψη αξιόμαχων δυνάμεων, στην άρνηση του ηγέτη των Βλάχων Θεόδωρου Βλαδιμιρέσκου να τον συνδράμει οικονομικά και στρατιωτικά και στον αφορισμό του Υψηλάντη από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε', κατόπιν πιέσεων της Υψηλής Πύλης για σφαγές των Χριστιανών σε αντίποινα.

Ο Υψηλάντης παραδόθηκε στους Αυστριακούς, φυλακίστηκε και απελευθερώθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1827. Η κλονισμένη υγεία του δεν του επέτρεψε έκτοτε να βοηθήσει το επαναστατημένο έθνος. Δύο μήνες μετά την αποφυλάκισή του στις 31 Ιανουαρίου 1828 πεθαίνει στη Βιέννη.

Η τελευταία του επιθυμία ήταν η καρδιά του να απομακρυνθεί από το σώμα του και να σταλεί στην Ελλάδα. Η επιθυμία πραγματοποιήθηκε από το Γεώργιο Λασσάνη και τώρα βρίσκεται στο Αμαλίειο στην Αθήνα. Η ζωή του και οι τρόποι του υποδεικνύουν ότι είχε Μυοτονική δυστροφία (DM).

Το σώμα του αρχικά θάφτηκε στο νεκροταφείο Αγ. Ο Μαρξ και αργότερα τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στο κάστρο Υψηλάντη-Σινά στην Rappoltenkirchen - Αυστρίας από μέλη της οικογένειάς του στις 18 Φλεβάρη του 1903.

H τελευταία μεταφορά του συνέβη τον Αύγουστο του 1964, όταν τελικά μεταφέρθηκε στην εκκλησία των Αγ. Ταξιαρχών στο Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα, 136 χρόνια μετά το θάνατό του. H Ypsilanti Township στο Michigan των ΗΠΑ πήρε το όνομά της προς τιμήν του. Αργότερα η πόλη της Ypsilanti, η οποίο βρίσκεται εντός του δήμου, πήρε το όνομά της από τον αδελφό του, Δημήτριο.



Ας δούμε όμως αναλυτικά, τα σημαντικότερα σημεία της επανάστασης.

Η Πελοπόννησος και η άλωση της Τριπολιτσάς


Οι Έλληνες επαναστάτες στην Πελοπόννησο με επικεφαλής τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη αποφάσισαν να πολιορκήσουν την Τριπολιτσά, που ήταν η στρατιωτική έδρα των Τούρκων στην περιοχή. Η άλωσή της, τον Σεπτέμβριο του 1821, τόνωσε το ηθικό των Ελλήνων.

Με το ξέσπασμα της Επανάστασης του 1821 στην Πελοπόννησο, ο Χουρσίτ Πασάς έστειλε 3.500 στρατιώτες να υπερασπιστούν την Τριπολιτσά (Τρίπολη), όπου είχε και την οικογένειά του.

Οι επαναστατημένοι Έλληνες πάλι, αφού κατέλαβαν την Καλαμάτα, έκαναν σύσκεψη για τις παραπέρα ενέργειές τους.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πρότεινε να πολιορκήσουν την Τριπολιτσά, που ήταν η κεντρική διοικητική, εμπορική και στρατιωτική έδρα των Τούρκων στην Πελοπόννησο. Πίστευε πως αν οι Έλληνες κατόρθωναν να την κυριεύσουν, θα αποδυναμώνονταν και τα υπόλοιπα κάστρα της περιοχής. Ετσι, επαναστάτες με επικεφαλής τον Κολοκοτρώνη κινήθηκαν προς την Τριπολιτσά, έστησαν στρατόπεδα στα βουνά γύρω από αυτήν και η πολιορκία άρχισε. Μετά την ήττα των Τούρκων στο Βαλτέτσι, κοντά στην Τριπολιτσά, οι Έλληνες αγωνιστές μπόρεσαν να προωθηθούν πιο κοντά στην πόλη.

Στην πολιορκία συμμετείχε και ο Δημήτριος Υψηλάντης, που είχε αναλάβει την αρχηγία του Αγώνα, ενώ τα τέσσερα κεντρικά στρατόπεδα διηύθυναν ο Κολοκοτρώνης, ο Αναγνωσταράς (Αναγνώστης Παπαγεωργίου), ο Παναγιώτης Γιατράκος και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης.



Επίσης, είχαν σταλεί ελληνικές δυνάμεις στα Μέγαρα, για να εμποδίσουν τουρκικές ενισχύσεις να φτάσουν στην Τριπολιτσά από την Αθήνα.

Οσο περνούσε ο καιρός, η πολιορκία γινόταν πιο στενή. Στην πόλη τα τρόφιμα λιγόστεψαν και άρχισε η διχόνοια. Η Τριπολιτσά έπεσε στα χέρια των επαναστατών στις 23 Σεπτεμβρίου του 1821. Ακολούθησαν σφαγές και λεηλασίες. Οπλισμένοι οι Έλληνες, μπήκαν στην πόλη χτυπώντας τους Τούρκους, που οχυρώθηκαν στα σπίτια τους.

Οι Οθωμανοί που κλείστηκαν στον κεντρικό πύργο, τη Μεγάλη Τάπια, παραδόθηκαν έπειτα από τρεις ημέρες από έλλειψη νερού.

Η άλωση της Τριπολιτσάς, έξι μήνες από την έναρξη της Επανάστασης, ήταν ιδιαίτερα σημαντική, καθώς είχε συντριβεί η βασική στρατιωτική βάση του οθωμανικού στρατού στην Πελοπόννησο και χιλιάδες τουρκικά όπλα πέρασαν στην κατοχή των Ελλήνων, τονώνοντας το ηθικό τους. Οι εξεγερμένοι πίστεψαν πια πως οι Τούρκοι δεν ήταν ακατανίκητοι. Στη συνέχεια, οι νικητές της Τριπολιτσάς στράφηκαν στα περιφερειακά κάστρα της Πελοποννήσου, για να τα πολιορκήσουν.



Η εκστρατεία του Δράμαλη


Κατά τη διάρκεια του 1821, οι Τούρκοι επιχείρησαν να στείλουν στην Πελοπόννησο τρία ασκέρια, για να καταπνίξουν την Επανάσταση. Κανένα τους όμως δεν κατάφερε να φτάσει στον προορισμό του, λόγω της ένοπλης αντίστασης των Ελλήνων αγωνιστών της Στερεάς Ελλάδας. Το ένα από αυτά διοικούσε ο Μαχμούτ, που ονομαζόταν και Δράμαλης επειδή καταγόταν από τη Δράμα.

Ο Δράμαλης ήταν πασάς της Λάρισας και διέθετε στρατιωτική πείρα από προηγούμενες επιχειρήσεις στη Σερβία, στις οποίες συμμετείχε. Αφού κατέστειλε τα επαναστατικά κινήματα στο Πήλιο, στα Άγραφα και στον Ασπροπόταμο, διορίστηκε αρχηγός της εκστρατείας στην Πελοπόννησο.

Έτσι την άνοιξη του 1822, αφού συγκέντρωσε στην Υπάτη 18.000 στρατιώτες (πεζούς και ιππείς), πυροβόλα και εκατοντάδες μεταφορικά ζώα, κατευθύνθηκε νότια.

Ο Δράμαλης πυρπόλησε τη Θήβα και μέσω των Μεγάρων πέρασε με τον πολυάριθμο στρατό του στην Κόρινθο. Από εκεί έφτασε μέχρι το Άργος χωρίς να συναντήσει αντίσταση.

Τότε ο Κολοκοτρώνης μαζί με άλλους αγωνιστές έθεσε υπό τον έλεγχο του τις διαβάσεις και τα περάσματα, απομονώνοντας τη στρατιά του Δράμαλη στην πεδιάδα της Αργολίδας.

Ταυτόχρονα, μέσα στο φρούριο του Άργους κλείστηκαν ένοπλοι με αρχηγούς τον Δημήτριο Υψηλάντη και τον Πάνο, γιο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Οι επαναστάτες, εφαρμόζοντας την τακτική της «καμένης γης», έκαψαν ταγεννήματα και τα αποθηκευμένα σιτηρά.

Εξαντλημένοι από την πολιορκία του κάστρου, από την έλλειψη τροφής και τις ασθένειες, οι Οθωμανοί αποφάσισαν να επιστρέψουν στην Κόρινθο. Όμως οι τέσσερις οδοί διαφυγής είχαν καταληφθεί έγκαιρα από τις ελληνικές δυνάμεις, με εντολή του Κολοκοτρώνη.

Ο ίδιος έπιασε το στενό των Δερβενακίων με 2.500 πολεμιστές, κρύβοντας μέσα σε θάμνους 800 από αυτούς. Αλλά και άλλοι οπλαρχηγοί, όπως ο Νικηταράς (Νικήτας Σταματελόπουλος), ο Παπαφλέσσας και ο αδελφός του Νικήτας Φλέσσας, κατέφθασαν για να βοηθήσουν.

Στις 26 Ιουλίου του 1822 έγινε φονική μάχη στα Δερβενάκια, κατά την οποία οι Τούρκοι στρατιώτες παγιδεύτηκαν. Όσοι κατάφεραν να σωθούν, κατέφυγαν στην Κόρινθο. Στα χέρια των Ελλήνων έπεσαν πολλά λάφυρα, ενώ ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ανακηρύχθηκε αρχιστράτηγος.

Έχοντας χάσει το 1/5 του στρατεύματος του, πολεμικό υλικό και πολλά ζώα, ο Δράμαλης πέθανε από τη λύπη του στην Κόρινθο. Η Επανάσταση για άλλη μια φορά είχε σωθεί.

Η επανάσταση στα νησιά


Η επανάσταση από την Πελοπόννησο και τη Στερεά Ελλάδα μεταδόθηκε σύντομα στα νησιά του Αιγαίου. Πρώτα επαναστάτησαν οι κοντινές Σπέτσες με τη Μπουμπουλίνα, τον Απρίλιο του 1821 και ακολούθησε η Ύδρα, με πρωτοστάτη τον πλοίαρχο Αντώνιο Οικονόμου. Στη συνέχεια ξεσηκώθηκαν τα Ψαρά, η Σάμος, η Κάσος και τα Δωδεκάνησα. Επαναστατική δραστηριότητα εκδηλώθηκε και στην Κρήτη, ιδιαίτερα στα Σφακιά, ενώ οι κάτοικοι των Κυκλάδων φάνηκαν διστακτικοί.



Τα εξεγερμένα νησιά συμμετείχαν αποφασιστικά στον μεγάλο ξεσηκωμό του 1821. Τα ελληνικά καράβια, παρόλο που ήταν λιγότερα σε αριθμό και μικρότερα σε χωρητικότητα, κυριαρχούσαν στο Αιγαίο, καθώς ήταν ταχύτερα και διέθεταν πληρώματα με μεγάλη ναυτική εμπειρία.

Οι Έλληνες ναυτικοί διακρίθηκαν σε τρία είδη πολεμικών επιχειρήσεων: στην πολιορκία παραθαλάσσιων κάστρων, όπως η Μονεμβασιά και το Ναυαρίνο και στην υποστήριξη χερσαίων μαχών από τη θάλασσα, σε καταδρομές στα παράλια της Μικράς Ασίας, όπου αιχμαλώτιζαν ή κατέστρεφαν εχθρικά πλοία, με αποτέλεσμα να παρεμποδίζεται ο τουρκικός στόλος να πλεύσει προς την Πελοπόννησο και σε ναυμαχίες στο ανοιχτό πέλαγος, στις οποίες συμμετείχαν και τα περίφημα πυρπολικά, σκάφη γεμάτα με εύφλεκτο υλικό που προσδένονταν στα οθωμανικά πλοία και κατόπιν έπαιρναν φωτιά.



Σημαντική δράση στη θάλασσα ανέπτυξαν, ανάμεσα σε άλλους, οι Ψαριανοί Δημήτριος Παπανικολής και Κωνσταντίνος Κανάρης καθώς και ο Ανδρέας Μιαούλης από την Ύδρα.

Αντιδρώντας οι Τούρκοι, προχώρησαν σε αντίποινα σε βάρος του ελληνικού πληθυσμού που κατοικούσε στα παράλια της Μικράς Ασίας αλλά και στα νησιά. Τον Απρίλιο του 1822 η Χίος καταστράφηκε ολοκληρωτικά από Τούρκους στρατιώτες και οι περισσότεροι από τους κατοίκους της σφαγιάσθηκαν. Ήταν ένα γεγονός που συγκλόνισε τους χριστιανικούς λαούς της Ευρώπης.

Οι αποτυχίες του τουρκικού στόλου κατά το 1821 ανάγκασαν τον Σουλτάνο να ζητήσει τη συνδρομή του πασά της Αιγύπτου Μεχμέτ Αλή, ο οποίος διέθετε ένοπλες δυνάμεις εκπαιδευμένες από Ευρωπαίους αξιωματικούς.
Τα επόμενα χρόνια οι συγκρούσεις στη θάλασσα εντάθηκαν.



Τους μήνες Μάιο και Ιούνιο του 1824 ενωμένος ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος επιτέθηκε στην Κάσο και τα Ψαρά, που αποτελούσαν τις κύριες ναυτικές βάσεις των επαναστατημένων Ελλήνων. Κι ενώ η διχόνοια ταλάνιζε τους Έλληνες, Τούρκοι και Αιγύπτιοι αποβιβάστηκαν στα δύο νησιά και μετά από σκληρές μάχες με τους υπερασπιστές τους, τα κατέστρεψαν.

Σε ναυμαχία που πραγματοποιήθηκε τέλη Αυγούστου του 1824 στον κόλπο του Γέροντα, στα παράλια της Μικράς Ασίας, ο ελληνικός στόλος κατάφερε να νικήσει τον ογκώδη τουρκοαιγυπτιακό.

Ο ναύαρχος Μιαούλης προκάλεσε σύγχυση στα εχθρικά πλοία με τους ελιγμούς που πραγματοποίησε, ενώ με επιτυχία χρησιμοποιήθηκαν και τα πυρπολικά, καταστρέφοντας μία φρεγάτα με 1.000 στρατιώτες και ναύτες. Μετά τη Ναυμαχία του Γέροντα, οι τουρκοαιγυπτιακές δυνάμεις διασκορπίστηκαν και υποχώρησαν αναζητώντας ασφαλές καταφύγιο.



Στην Ήπειρο, Θεσσαλία


Ταυτόχρονα με την επανάσταση στη Νότια Ελλάδα εξεγέρθηκαν και οι Σουλιώτες στην Ήπειρο καθώς και οι Θεσσαλοί και οι Μακεδόνες.

Ωστόσο, η έλλειψη οργάνωσης και η παρουσία ισχυρών οθωμανικών δυνάμεων στις περιοχές αυτές οδήγησε τις επαναστατικές κινήσεις σε αποτυχία.

Στην Ήπειρο οι εμπειροπόλεμοι Σουλιώτες, οι οποίοι από τον Δεκέμβριο του 1820 βρίσκονταν ξανά στο Σούλι, επαναστάτησαν. Τον ίδιο μήνα χτύπησαν τους Τούρκους, αποκόπτοντας την επικοινωνία των Ιωαννίνων με την Άρτα και την Πρέβεζα.

Κατόπιν επιτέθηκαν εναντίον της Πάργας και της Άρτας, που ήταν σημαντικές πόλεις της περιοχής, αλλά δεν μπόρεσαν να τις κυριεύσουν. Κατάφεραν, ωστόσο, να νικήσουν τον οθωμανικό στρατό στη θέση Πέντε Πηγάδια.

Στα τέλη του 1821, οι Αλβανοί σύμμαχοι τους εγκατέλειψαν και οι Σουλιώτες έμειναν αβοήθητοι. Υπέγραψαν τότε τρίμηνη ανακωχή με τους Οθωμανούς και επέστρεψαν αποκαρδιωμένοι στον ορεινό τόπο τους.

Μετά την εξόντωση του Αλή Πασά, ο Χουρσίτ Πασάς ετοιμαζόταν να περάσει με τα στρατεύματά του στην Πελοπόννησο, προκειμένου να καταπνίξει την Επανάσταση. Τότε Έλληνες και Φιλέλληνες αγωνιστές, με επικεφαλής τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, προσπάθησαν να τον εμποδίσουν.

Όμως ο οθωμανικός στρατός ήταν πολυάριθμος και οι ελληνικές δυνάμεις, χωρίς να έχουν την απαιτούμενη οργάνωση, νικήθηκαν στη μάχη του Πέτα στις 4 Ιουλίου του 1822.

Περίπου το 1/3 των Ελλήνων αγωνιστών σκοτώθηκε, αρκετοί άλλοι αιχμαλωτίσθηκαν, ενώ άνοιξε ο δρόμος για την κατάληψη της Δυτικής Ελλάδας καθώς και για την πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου από τους Τούρκους.

Επίσης, 68 από τους 93 Φιλέλληνες μαζί με τον αρχηγό τους Ανδρέα Δάνια έπεσαν στο πεδίο της μάχης. Η βαριά ήττα έκανε τους Σουλιώτες να συνθηκολογήσουν τον Σεπτέμβριο του 1822, εγκαταλείποντας οριστικά το Σούλι.

Η Θεσσαλία εγέρθηκε το Μάιο του 1821. Υπό την ηγεσία των Φιλικών Άνθιμου Γαζή και Κυριάκου Μπασδέκη, επαναστάτησαν οι κάτοικοι του Πηλίου, ενθαρρυμένοι από την έλευση πλοίων από την Ύδρα.

Πολιόρκησαν τον Βόλο και το Βελεστίνο, αλλά διασκορπίστηκαν όταν κινήθηκε εναντίον τους ο Μαχμούτ Πασάς ή Δράμαλης από την κοντινή Λάρισα, που ήταν ισχυρή οθωμανική στρατιωτική βάση.

Τον ίδιο μήνα εξεγέρθηκε και η Μακεδονία εναντίον των Τούρκων, με πρωτοστάτη τον Σερραίο μεγαλέμπορο Εμμανουήλ Παπά, που είχε οριστεί από τη Φιλική Εταιρεία αρχηγός του Αγώνα στη Χαλκιδική.

Τον Μάρτιο του 1821 ο Εμμανουήλ Παπάς αναχώρησε με όπλα και πολεμοφόδια από την Κωνσταντινούπολη για το Άγιο Όρος, όπου σε γενική συνέλευση ανακηρύχθηκε «αρχηγός και υπερασπιστής» της Μακεδονίας και κήρυξε επίσημα την Επανάσταση. Με ορμητήριο το Άγιο Όρος, ξεσήκωσε τον Πολύγυρο και τη Σιθωνία, φτάνοντας μέχρι τα περίχωρα της Θεσσαλονίκης.

Οι Τούρκοι αντέδρασαν αφοπλίζοντας τους κατοίκους, συλλαμβάνοντας προεστούς και καταστρέφοντας χωριά των περιοχών αυτών. Οι επαναστάτες πολέμησαν με τα οθωμανικά στρατεύματα στα Βασιλικά και στην Κασσάνδρα, ηττήθηκαν όμως και διαλύθηκαν.

Τουρκικές δυνάμεις πολιόρκησαν τη Νάουσα, όπου είχαν καταφύγει αγωνιστές σμίγοντας με τον αρματολό Τσάμη Καρατάσο και τον πρόκριτο Ζαφειράκη Λογοθέτη. Οι Τούρκοι την κυρίευσαν τον Απρίλιο του 1822. Η πόλη καταστράφηκε και γυναίκες μαζί με τα παιδιά τους, για ν' αποφύγουν την αιχμαλωσία, έπεσαν στον γκρεμό της Αράπιτσας. Η εξέγερση στο Βορρά είχε κατασταλεί.

Η καθιέρωση του εορτασμού


Πρώτος ο Παναγιώτης Σούτσος πρότεινε το 1834 την καθιέρωση εορτασμού της Ελληνικής Επανάστασης την 25η Μαρτίου, αναφέροντας ότι ήταν η ημέρα γενίκευσης της επανάστασης στην Πελοπόννησο και αναγέννησης της Ελλάδας, σε υπόμνημα το οποίο ο Ιωάννης Κωλέττης υπέβαλε στον Όθωνα ως πρόταση σχεδίου νόμου.

Το έγγραφο του Κωλέττη, τότε Υπ. Εσωτερικών, έχει ημερομηνία 22 Ιαν./2 Φεβρ. 1835 και πρότεινε στο Βασιλέα τη θέσπιση εορτασμών με πανελλήνιους αγώνες παρόμοιους με αυτούς της αρχαίας Ελλάδας.

Η εισήγησή του είναι σε γαλλική γλώσσα με γερμανική περίληψη.

Αναφέρει ότι ο "περίφημος Γερμανός" (celebre Germanos) κήρυξε την Επανάσταση στις 17 Μαρτίου 1821 στην Αγία Λαύρα, και ότι η επανάσταση γενικεύτηκε στην Πελοπόννησο την 25 Μαρτίου την οποία και θεωρεί ως εναρκτήρια ημερομηνία μιας νέας εποχής για την Ελλάδα.

Λέει μάλιστα ότι υπήρχε προφητεία των μοναχών του Μεγάλου Σπηλαίου ότι σ' αυτή την ημερομηνία θα συνέβαινε αναγέννηση της Ελλάδος, και ότι οι Οθωμανοί της Πελοποννήσου το γνώριζαν και κάθε χρόνο αυτή την ημερομηνία έπαιρναν έκτακτα μέτρα ασφαλείας.

Οι εορτασμοί που πρότεινε ο Κωλέττης περιλάμβαναν διαγωνισμούς στις τέχνες και τα γράμματα και σε διάφορα αγωνίσματα. Θα γίνονταν στην Τρίπολη, την Αθήνα, την Ύδρα και το Μεσολόγγι, εκ περιτροπής μέσα σε μία τετραετία, όπως στην αρχαιότητα οι Ολυμπιακοί, οι Πυθικοί κτλ.

Το 1836 τιμήθηκε η 25η Μαρτίου σε συνδυασμό με τα Καλάβρυτα και τον Π. Πατρών Γερμανό με χάλκινο μετάλλιο που κόπηκε με την ευκαιρία του γάμου του βασιλιά Όθωνα και της Αμαλίας.

Σ' αυτό εικονίζεται η θρυλική σκηνή, με τον Γερμανό να κρατά υψωμένη σημαία και σταυρό και δύο ένοπλους αγωνιστές σε κίνηση ορκωμοσίας ή χαιρετισμού. Φέρει την επιγραφή "ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΥΨΩΣΩ ΑΥΤΟΝ - ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ 25 ΜΑΡΤ. 1821" (το απόφθεγμα είναι από την Έξοδο, ιε', 3). Η άλλη όψη του μεταλλίου εικονίζει τον Γερμανό.



Ο εορτασμός "εἰς τὸ διηνεκὲς" της Επανάστασης την 25η Μαρτίου καθιερώθηκε το 1838 με το Βασιλικό Διάταγμα 980 / 15(27)-3-1838 της Κυβέρνησης Όθωνος και συγκεκριμένα του Γεώργιου Γλαράκη, γραμματέα της Επικρατείας (υπουργού) επί των Εκκλησιαστικών, Δημοσίας Εκπαιδεύσεως και Εσωτερικών.

Ο Γλαράκης ήταν ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του ρωσικού κόμματος, των Ναπαίων, που εκείνη την περίοδο απολάμβανε την εύνοια του Όθωνα. Κατά την ιστορικό Χρ. Κουλούρη ο Γλαράκης προσπαθούσε να ενισχύσει τη δημοτικότητά του προσεταιριζόμενος την απήχηση των εκφραστών της Ορθοδοξίας, και ενδεχομένως σε αυτό να οφείλεται η θρησκευτική χροιά του διατάγματος και η καθιέρωση της εορτής.

Ωστόσο, κατά τον πρώτο εορτασμό της επετείου, το 1838, από τους ξένους πρέσβεις και προσωπικό πρεσβειών απουσίασαν από την εορτή μόνο αυτοί της Ρωσίας και της Αυστρίας με τους υπαλλήλους τους.

Εξ άλλου, από τις πρώτες μέρες της Επανάστασης ήταν εμφανής η θρησκευτική διάσταση της Επανάστασης ακόμα και σε μη ορθόδοξους παρατηρητές ενώ οι θρησκευτικές αναφορές υπάρχουν σε όλα τα επίσημα κείμενα της Επανάστασης (π.χ. βλέπε Συνέλευση των Καλτεζών, Μάϊος 1821).

Από την Δ' Εθνοσυνέλευση του 1829 είχε ήδη εγκριθεί ψήφισμα για την ίδρυση Ναού όπου θα τιμάται η Θεία βοήθεια προς την Επανάσταση.

Ο πρώτος εορτασμός στην Αθήνα όπου συμμετείχαν ο Βασιλιάς Όθων και η Βασίλισσα Αμαλία, πολιτικές και στρατιωτικές αρχές και πλήθος λαού, έγινε στον Ναό της Αγίας Ειρήνης.

Ο Μητροπολιτικός Ναός των Αθηνών θεμελιώθηκε την 25 Δεκ. 1842 και αφιερώθηκε στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου για να τιμηθεί η 25 Μαρτίου 1821.



Το 1839, ο Αμβρόσιος Φραντζής αναφέρει ότι η 25η Μαρτίου ήταν ημέρα «ρητή και εμφυτευμένη εις τας καρδίας των Πελοποννησίων κτλ. ως ημέρα ενάρξεως της Ελληνικής επαναστάσεως», ενώ ο ίδιος παρουσιάζει τα γεγονότα στα οποία η 25η Μαρτίου είναι μια από τις ημέρες των πρώτων ενεργειών που άρχισαν μετά τα μέσα Μαρτίου και όχι «ημέρα ενάρξεως".

Μετά την επίσημη καθιέρωση του εορτασμού, και ιδίως το 1841, έγινε προσπάθεια οικειοποίησης της επετείου από την αντιπολιτευόμενη αντι-οθωνική μερίδα, με ιδιωτικούς εορτασμούς στους οποίους προβαλλόταν ιδιαίτερα η μορφή του Κοράη.



Η εορτή συνέχισε να είναι αντικείμενο κομματικών και τοπικιστικών αντιπαραθέσεων: ιδιαίτερες αντιδράσεις προκάλεσε το 1846 και 1847 η απόφαση του πρωθυπουργού Κωλέττη για την πραγματοποίηση επίσημης τελετής στον τάφο του ρουμελιώτη οπλαρχηγού Γεώργιου Καραϊσκάκη στο Φάληρο, καθώς θεωρήθηκε ότι οδηγούσε σε ταύτιση της Επανάστασης με ένα πρόσωπο.






Ιστορικά λάβαρα στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου



Σημαία του Ρήγα Φεραίου

Σημαία του Ρήγα Φεραίου: Είναι η Σημαία που πρότεινε ο Ρήγας Φεραίος ως Σημαία της «Ελληνικής Δημοκρατίας». Απεικονίζει το ρόπαλο του Ηρακλή με τρεις σταυρούς επάνω. Είναι τρίχρωμη, με μαύρο χρώμα στην βάση, που συμβολίζει τον, υπέρ πατρίδας και ελευθερίας, θάνατο, με λευκό χρώμα στην μέση, που συμβολίζει την αθωότητα και με κόκκινο στην κορυφή, που συμβολίζει την αυτεξουσιότητα του Ελληνικού λαού ή κατά άλλους την αυτοκρατορική πορφύρα, την οποία και χρησιμοποιούσαν οι πρόγονοί μας ως ένδυμα πολέμου, το οποίο και έχει την ιδιότητα να καλύπτει το αίμα που τρέχει από τις πληγές.


Σημαία της Μάνης

Σημαία της Μάνης: Είναι η Σημαία που υψώθηκε που υψώθηκε την 17η Μαρτίου 1821 στην Αρεόπολη. Απεικονίζεται ένας κυανός σταυρός σε λευκό πανί. Άνωθεν του σταυρού αναγράφεται η φράση «ΝΙΚΗ ή ΘΑΝΑΤΟΣ» και χρησιμοποιείται η λέξη «ΝΙΚΗ» και όχι «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», γιατί η Μάνη ήταν πάντα ελεύθερη. Υπήρξε ανεξάρτητη καθ' όλη την Τουρκοκρατία, συνώνυμη του τόπου όπου ζουν ελεύθεροι άνθρωποι την περίοδο της δουλείας. Στη βάση του σταυρού αναγράφεται η φράση «ΤΑΝ ή ΕΠΙ ΤΑΣ», η γνωστή έκφραση των Σπαρτιατισσών, όταν ξεπροβόδιζαν τους γιους τους σε πόλεμο.



Σημαία Ύδρας: Είναι η σημαία που ύψωσε ο Πλοίαρχος Αντώνιος Οικονόμου, το 1821, κατά την κήρυξη της Επαναστάσεως στο νησί.



Σημαία Σπετσών: Είναι η σημαία που ύψωσαν οι κάτοικοι του νησιού, κατά την κήρυξη της Επαναστάσεως, στις 3 Απριλίου 1821



Σημαία Ψαρών: Είναι η σημαία που ύψωσαν οι κάτοικοι του νησιού, υπό το Σπετσιώτη Πλοίαρχο Γκίκα Τσούπα, κατά την κήρυξη της Επαναστάσεως στο νησί, ανήμερα το Πάσχα, 10 Απριλίου 1821.



Σημαία Κρήτης: Η Σημαία που υψώθηκε την 21 Αυγούστου 1866, κατά την έναρξη της Κρητικής Επανάστασης αποτελώντας κορυφαία πράξη του απελευθερωτικού αγώνα των Κρητών, σύμβολο ηρωισμού και θυσίας. Η αναγραφόμενη φράση «Ένωσις ή Θάνατος» εξέφραζε, με εμφατικό τρόπο, τον προαιώνιο πόθο του κρητικού λαού της ένωσης της Μεγαλονήσου με την μητέρα Ελλάδα.

ΠΗΓΕΣ anoixtosxoleio.com. wikipedia.