Ο Μιχάλης Ιγνατίου παρουσιάζει το βιβλίο του στην Λίμνη στις 2 Αυγούστου

διαβαστε περισσοτερα

Πρόγραμμα Αδελφοποίησης Πόλεων για την Κλιματική Αλλαγή – Προτάσεις έως 24 Αυγούστου

Πρόγραμμα Αδελφοποίησης Πόλεων για την Κλιματική Αλλαγή είναι σε εξέλιξη στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Mayors Adapt. Ειδικότερα η πρωτοβουλία Mayors Adapt προσφέρει στις ευρωπαϊκές πόλεις την ευκαιρία να λάβουν μέρος σε μια σειρά ανταλλαγών προκειμένου να ενισχυθούν οι δυνατότητες και οι γνώσεις των στελεχών των δημοτικών αρχών για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής. Οι επισκέψεις αδελφοποίησης των πόλεων θα συνδέσουν 10 ευρωπαϊκές πόλεις που μόλις ξεκινούν τις δράσεις προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή (learning cities) με 10 πόλεις, οι οποίες διαθέτουν επιτυχημένες στρατηγικές για τη διασφάλιση της ανθεκτικότητας των περιοχών τους (mentorcities). Ο στόχος αυτών των ανταλλαγών είναι να επιτρέψει στα στελέχη των τοπικών αρχών να δημιουργήσουν μακροπρόθεσμες συνεργασίες με συναδέλφους τους από άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, οι οποίοι αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα ή υλοποιούν παρεμφερείς πολιτικές για το περιβάλλον.



Τρόπος υποβολής προτάσεων και προθεσμία

Οι ενδιαφερόμενοι δήμοι καλούνται να υποβάλουν την αίτησή τους με ηλεκτρονικό τρόπο στη διεύθυνση helpdesk@mayors-adapt.eu μέχρι τη Δευτέρα 24 Αυγούστου 2015.

Το έντυπο της αίτησης καθώς και περαιτέρω πληροφορίες για το πρόγραμμα είναι διαθέσιμες από την ιστοσελίδα της πρωτοβουλίας

Mayors Adapt: http://mayors-adapt.eu/taking-action/city-twinning/



Η πρωτοβουλία του Συμφώνου των Δημάρχων για την Προσαρμογή στην Κλιματική Αλλαγή (Mayors Adapt – «Οι Δήμαρχοι προσαρμόζονται»)–συστάθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το Μάρτιο του 2014 για να κινητοποιήσει τις πόλεις στην ανάληψη δράσης για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή.

Οι πόλεις που υπογράφουν την πρωτοβουλία αυτή δεσμεύονται να συμβάλουν στο βασικό στόχο της στρατηγικής της ΕΕ για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, με την ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης τοπικής στρατηγικής προσαρμογής ή την ενσωμάτωση της προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή σε σχετικά υφιστάμενα σχέδια.

Το Mayors Adapt αποσκοπεί στο να ενδυναμώσει την υποστήριξη των τοπικών δραστηριοτήτων, να παρέχει μια πλατφόρμα για την μεγαλύτερη εμπλοκή και δικτύωση των πόλεων, καθώς και να ευαισθητοποιήσει το κοινό για την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος και τα μέτρα που απαιτούνται. Εκτός από τη στήριξη των συνολικών στόχων της στρατηγικής της ΕΕ για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, η οποία επιδιώκει να καταστήσει την Ευρώπη πιο ανθεκτική στην κλιματική αλλαγή, οι πόλεις που προσυπογράφουν την πρωτοβουλία «Mayors Adapt» συμφωνούν να εκπονήσουν στρατηγικές τοπικής προσαρμογής ή να περιλαμβάνουν σχετική δράση στο πλαίσιο των υφιστάμενων σχεδίων. Οι εν λόγω πόλεις οφείλουν να υποβάλουν τις στρατηγικές τους εντός δύο ετών, και εκθέσεις προόδου ανά διετία.

διαβαστε περισσοτερα

Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος υποψήφιων εκπαιδευτικών για ένταξη στους πίνακες αναπληρωτών και ωρομίσθιων εκπαιδευτικών

Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος υποψήφιων εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για ένταξη στους πίνακες αναπληρωτών και ωρομίσθιων εκπαιδευτικών σχολ. έτους 2015-2016

Η πρόσκληση

διαβαστε περισσοτερα

Ποσοστά μακροχρόνιας ανεργίας στο δήμο μας

Μακροχρόνια Ανεργία
Από τα συγκριτικά στοιχεία του ΟΑΕΔ σχετικά με τη μακροχρόνια ανεργία μηνός Μαρτίου του 2014 και του 2015 διαπιστώνεται αύξηση κατά 10,14% στην Περιφέρεια ή 4.508 ατόμων εντός ενός έτους, με τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μεταβολή να καταγράφεται στην περιοχή των Αγράφων (27%) και αριθμητική στηνπεριοχή της Χαλκίδας (668 άτομα).

 πηγή: Περιφέρεια Σ.Ε.

διαβαστε περισσοτερα

Τουρισμός και στρατηγική κρίσης: Όνειρο θερινής νυκτός;

#Ισμήνη Μώρου.

Το ότι το πρόβλημα του ελληνικού τουρισμού, της τελευταίας ίσως ελπίδας εσόδων για τη χώρα, τουλάχιστον επί του παρόντος, , είναι ουσιώδες, δεν το αμφισβητεί κανένας. Στη λέξη «τουρισμός» δεν χρειάζεται να προσθέτει κανείς, κάθε φορά που την διατυπώνει, λέξεις όπως: «περιβάλλον», πολιτισμός», «τάξη», «κανόνες», «επικοινωνιακή στρατηγική»… Η κρίση του ελληνικού τουρισμού δεν είναι –ή δεν είναι μόνο– απόρροια της δημοσιονομικής κρίσης της χώρας και της αρνητικής εικόνας της στο εξωτερικό, αλλά οφείλεται και στα δικά του εγγενή και διαρκή προβλήματα, όπως πχ τα προβλήματα περιβάλλοντος και ποιότητας ζωής στις τουριστικές περιοχές, η έντονη συγκέντρωση τουριστικής δραστηριότητας σε συγκεκριμένες περιοχές, η εποχικότητα, που, αντί να αμβλύνεται, οξύνεται, η ασυνέπεια και ο ερασιτεχνισμός, στην προώθηση των πλεονεκτημάτων της χώρας στο εξωτερικό, η μη αξιοποίηση των πολιτιστικών κυρίως, αλλά και των φυσικών πόρων σε επαρκή βαθμό, κ.λπ.


Όμως… Η ελληνική κρίση, οικονομική, κοινωνική και πολιτική, αντιμετωπίζει γεγονότα και περιστατικά, τα οποία παίρνουν ανεξέλεγκτες διαστάσεις στον ξένο τύπο, δημιουργώντας ανυπολόγιστη ζημιά στην εικόνα της χώρας και συνακόλουθα στον ελληνικό τουρισμό. Η επικοινωνιακή διαχείριση των κρίσεων πρέπει να αποτελεί τμήμα της συνολικής επικοινωνιακής στρατηγικής –ειδικά για τη χώρα μας– της οποίας η οικονομία βασίζεται στην εικόνα και στον τουρισμό της. Κρίση για τον τουρισμό είναι οποιοδήποτε γεγονός (φυσικό, πολιτικό ή επικοινωνιακό) που μπορεί να βλάψει την εικόνα ενός προορισμού.


Η διαχείριση αυτής της δικής μας κρίσης, πολιτικής και οικονομικής , έχει να αντιμετωπίσει τις επικοινωνιακές συνέπειες, οι οποίες συχνά είναι πολύ πιο δραματικές από την άποψη της βλάβης που μπορούν να επιφέρουν στην εικόνα ενός τουριστικού προορισμού.


Απαιτείται συνεπώς μια μεθοδολογία αποτελεσματικής διαχείρισης κρίσης. Αυτό όμως που γίνεται φανερό είναι ότι απαιτείται η ύπαρξη μιας ομάδας αποτελούμενη από ειδικούς (στην επικοινωνία, τα media και στο τουριστικό marketing) για την προετοιμασία και το τρέξιμο του μηχανισμού διαχείρισης του τουρισμού.


Η «επικοινωνιακή στρατηγική», όχι σαν αντικατάσταση αλλά σε συνάρτηση των όρων διαφήμιση, προβολή, προώθηση, μάρκετινγκ, δημόσιες σχέσεις, μπορεί να έχει άμεσα αποτελέσματα για την προώθηση του τουριστικού μας προϊόντος. Μια κρίση, μαζί με τους κινδύνους που δημιουργεί, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται και σαν μια ευκαιρία, καθώς τα διεθνή media στρέφουν την προσοχή του κοινού στον προορισμό. Εφόσον ακολουθηθεί μια σωστή διαδικασία μπορούν να σταλούν θετικά μηνύματα.


Σαν τέτοια έχουμε κατά καιρούς προτείνει
α) Ενημέρωση και καλλιέργεια θετικής εικόνας για τα στοιχεία που διαφοροποιούν τις βασικές περιοχές της χώρας και τα επί μέρους τουριστικά προϊόντα τους,
β) Μετατροπή των υπαρχόντων επισκεπτών σε «συμμάχους» επικοινωνίας, με την προτροπή διασποράς θετικών σχολίων για την περιοχή (word of mouth),
γ) Καθοδήγηση των πολιτών, φορέων και λοιπών άμεσα ενδιαφερόμενων για τις ενέργειες και δράσεις, που πρέπει να ακολουθήσουν για την υλοποίηση του νέου σχεδίου προβολής σε σχέση με την περιοχή τους,
δ) Ανάπτυξη διαφημιστικού φακέλου με προσφορές/προτάσεις, προκειμένου να ενταχθεί στους καταλόγους πωλήσεων των ειδικευμένων ξένων Tour Operators,
ε) Καταχωρήσεις σε γενικά ταξιδιωτικά έντυπα/περιοδικά, καθώς και σε έντυπα που εξειδικεύονται σε κάθε ένα στρατηγικό τουριστικό κλάδο.


Ακόμα, στοχευμένα ταξίδια ενημέρωσης για αλλοδαπούς δημοσιογράφους που θα επισκέπτονται την Ελλάδα, με στόχο την επακόλουθη θετική αναφορά της Ελλάδας και επιμέρους τουριστικών της προϊόντων και προορισμών σε έντυπα ΜΜΕ (περιοδικά και εφημερίδες) και σε ηλεκτρονικά ΜΜΕ (τηλεόραση, ραδιόφωνο, διαδίκτυο), σε συνδυασμό με τη συστηματική αποστολή ειδήσεων, δημοσιευμάτων και δελτίων τύπου προς εφημερίδες και περιοδικά του εξωτερικού αλλά και της Ελλάδας.


Όλα τα παραπάνω, μελέτες ,στοιχεία και τεχνογνωσία μοιάζουν όνειρο θερινής νυκτός για την Πολιτεία ,το ΥΠΟΤ και την Τοπική Αυτοδιοίκηση! Κάτι σαν Κινέζικα την στιγμή όμως που οι Κινέζοι θεωρούνται καλό target group για τον τουρισμό μας!…..


Κάθε κοινωνία έχει ένα μηχανισμό, ή δομή, δηλαδή μια σφαιρική συνοχή ή συνεκτικότητα. Εντούτοις, είναι αδύνατο να αποδώσουμε σ’ αυτή τη συνοχή έναν καθορισμένο χαρακτήρα, διότι απεικονίζεται σε πολλά πλάνα και σε πολλά επίπεδα. Από την άλλη μεριά, κάθε κοινωνία έχει τις αδυναμίες της, τις ανεπάρκειες και τα κενά της. Χωρίς αυτά θα είχε σταθεροποιηθεί μια για πάντα. Δεν θα είχε πια προβλήματα. Η τουριστική πολιτική σχηματοποιεί τις παραγωγικές σχέσεις στο πεδίο του τουρισμού, υποδεικνύει τις δυσκολίες τους και προσπαθεί να τις υπερνικήσει.


Αυτά όμως θα μπορούσαν να συμβούν σε ένα ευνομούμενο Κράτος που λειτουργεί με τις όποιες δυσκολίες, όπου θα έπρεπε η Πολιτεία να έχει φροντίσει έτσι ώστε ο τουρισμός και τα έσοδα του να μη θίγονται στον βαθμό που συμβαίνει σήμερα… από την κρίση και την αρνητική εικόνας της χώρας στο εξωτερικό. Όλα αυτά θα μπορούσαν να συμβούν σ ένα Κράτος εν λειτουργία από μια Κυβέρνηση που δεν καθυστερεί και δεν κοιτάει αποχαυνωμένη και εγκλωβισμένη στις δικές της επιλογές, τον επιχειρηματία, τον επενδυτή, τον τουρίστα ακόμα και τον εργαζόμενο στον τουρισμό σαν ενοχλητικούς πάροικους αλλά σαν εταίρους άξιους του σεβασμού μας!


Σε μια χώρα καμένης γης, με κλειστές − την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές − τράπεζες με καταρρακωμένους εργαζόμενους στον τουρισμό, με απελπισμένους οικονομικά Tour Operators γηγενείς και ξένους, με τουρίστες και επισκέπτες σχεδόν καταθλιπτικούς να στέκονται στις ουρές των ΑΤΜ, (μια είδηση της τελευταίας στιγμής λέει ότι στα νησιά του Αιγαίου υπάρχει έλλειψη τροφίμων, ιδίως έλλειψη κρέατος, και οι ξενοδόχοι προσαρμόζουν τις μερίδες, ενώ οι τουρίστες διαμαρτύρονται.), με το φάντασμα του Υπουργείου Τουρισμού να λειτουργεί ως αερικό…και αποδομημένο τον ΕΟΤ, με όλες τις εκφράσεις της εμπορικής- οικονομικής ζωής του τόπου να ψάλουν την νεκρώσιμη ακολουθία της διαπραγμάτευσης και να προσεύχονται στην νεκρανάσταση δια δημοψηφίσματος… αυτά είναι θεωρίες και όνειρα για ονειροκρίτη! ….


Όσοι όμως δεν έχουμε χάσει ακόμα την κοινή λογική μας πρέπει να θυμηθούμε, ότι σήμερα στην Ελλάδα ένας (1) στους πέντε (5) κατοίκους απασχολείται άμεσα ή έμμεσα στον τουριστικό τομέα, που το πρωτογενές τουριστικό προϊόν είναι μοναδικό αλλά το τελικό προϊόν μέτριο, και υπερτιμημένο, άρα μη ανταγωνιστικό.


Υπό αυτήν την έννοια επιβεβαιώνεται η υπέρτατη ανάγκη για δραστικές παρεμβάσεις στον τουρισμό και φυσικά όλων των άλλων πόρων της οικονομίας.


Είναι ως εκ τούτου επιτακτική η ανάγκη καθορισμού των στρατηγικών διαχείρισης κρίσης για τον τουρισμό, αειφόρου ανάπτυξης του ελληνικού τουρισμού με ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, της καινοτομίας και της ανταγωνιστικότητας, την ανάπτυξη των ειδικών μορφών τουρισμού, την διαφοροποίηση του τουριστικού προϊόντος και την ποιοτική αναβάθμισή του, την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου.


Η πρότασή μας είναι κατά βάση πρόταση πολιτικής. Μιας πολιτικής που κατά προτεραιότητα πρέπει να διαχειρισθεί, ή ακόμα καλύτερα να επιβάλλει μιαν αλλαγή: την αλλαγή νοοτροπίας. Όμως αλλαγή νοοτροπίας φαίνεται να μη διακρίνεται όσον αφορά την πολιτική, η οποία έχει ήδη χρεοκοπήσει όλες τις εκφράσεις της οικονομικής ζωής του τόπου, και γιατί όχι και τον τουρισμό;;;


Τη στιγμή αυτή, νομίζω ότι ταφόπλακα της όποιας τουριστικής και δη τουριστικής-νησιωτικής πολιτικής είναι η αύξηση του Φ.Π.Α. στα ξενοδοχεία, οι πιθανές περικοπές χρηματοδότησης των άγονων γραμμών, καθώς και η κατάργηση του μειωμένου Φ.Π.Α. στα νησιά του Αιγαίου, που θα βλάψει θανάσιμα την ανταγωνιστικότητά τους.


Όνειρο θερινής νυκτός η εξομοίωση του Φ.Π.Α και στις υπόλοιπες νησιωτικές περιοχές της χώρας!


Εμείς ως άνθρωποι της τεχνογνωσίας αλλά και ως ο πολιτικός χώρος της Δημοκρατικής Αριστεράς έχουμε παρουσιάσει επανειλημμένα ένα συνεκτικό πρόγραμμα τουριστικής και νησιωτικής πολιτικής και στη συνέχεια προτάσεις για την ανάπτυξη των νησιών, που βασίζονταν στο τρίπτυχο «Νησιά Ποιοτικά, Νησιά Πράσινα και Νησιά Ίσων Ευκαιριών». Είναι στο χέρι των αρμοδίων της πολιτείας και των φορέων να αξιοποιήσουν τις προτάσεις μας.


Με πλήρη συνείδηση των δυσκολιών της ελληνικής κυβέρνησης με τους εταίρους, και των ευθυνών της, αλλά και με την εκτίμηση ότι και χωρίς τις σημερινές δυσκολίες ο τουρισμός μας, γενικά, δεν είχε προοπτικές, ούτε πολιτική υποστήριξη τελικά τι μας μένει;;


Να διακηρύξουμε, ότι εάν συνεχίσουμε κατά τον ίδιο τρόπο την διαχείριση του τουριστικού μας προϊόντος, το μόνο που πλέον μας απομένει είναι να στοιχηματίσουμε και για τούτη τη γη μας, μόνο και μόνο γιατί είμαστε πάνω της, γιατί την πατάμε….

διαβαστε περισσοτερα

Στρατηγική καταπολέμησης της φτώχειας στην Στερεά Ελλάδα

Η  Περιφερειακή Στρατηγική Προώθησης της Κοινωνικής Ένταξης, Καταπολέμησης της Φτώχειας & Κάθε Μορφής Διακρίσεων στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας για την Προγραμματική Περίοδο 2014-2020.

Σύμφωνα με ρητή πρόβλεψη του ΕΣΠΑ 2014-2020, η Εθνική Στρατηγική Κοινωνικής Ένταξης θα πρέπει να εξειδικευθεί σε Περιφερειακά Στρατηγικά Σχέδια Κοινωνικής Ένταξης (ΠεΣΣΚΕ). Στο πλαίσιο αυτό, η Μελέτη που ανατέθηκε στοχεύει στον αναλυτικό σχεδιασμό των δράσεων που αφορούν στην αντιμετώπιση της φτώχειας και στην προώθηση της κοινωνικής ενσωμάτωσης στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.
Μέσα από την υλοποίηση του ανωτέρω Στρατηγικού Σχεδίου στόχος είναι να:

χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικότερα οι πόροι, με στόχο την επάρκεια και βιωσιμότητα ενός
δικτύου κοινωνικής αλληλεγγύης,

υπάρξουν καλύτερα αποτελέσματα σε ατομικό επίπεδο: ενεργοποίηση και δυνατότητα απασχόλησης, καθώς και καλύτερη υγεία ή καλύτερο επίπεδο διαβίωσης, γεγονός που θα βοηθήσει τα άτομα να βγουν από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό με τη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών βελτίωσης του βιοτικού τους επιπέδου,

υποστηριχθούν παρεμβάσεις ενεργητικών μέτρων, που θα ενισχύσουν ουσιαστικά τους ενδιαφερόμενους στο να αντιμετωπίσουν καταστάσεις ανάγκης και να επαναφέρουν τη ζωή τους
σε φυσιολογικό ρυθμό,

δοθεί έδαφος σε πολιτικές που αξιοποιούν και ενισχύουν τις ικανότητες και δεξιότητες του ανθρώπινου δυναμικού και διευκολύνουν την αναζήτηση εργασίας,

υποστηριχθεί σταδιακά η εισαγωγή ή η ανάπτυξη κοινωνικής καινοτομίας,

δοθεί η δυνατότητα της δημιουργίας και λειτουργίας τυπικών και άτυπων δικτύων αλληλεγγύης,  υπάρξει συντονισμός των πολιτικών κοινωνικής ένταξης, ενθαρρύνοντας μέσω των ανωτέρω δικτύων την παράλληλη και συμπληρωματική δράση:
1. των Δήμων και των νομικών προσώπων τους
2. των Εκκλησιαστικών φορέων
3. των μη δημόσιων φορέων (ιδιωτικές επιχειρήσεις, κοινωνικές επιχειρήσεις, ΜΚΟ, εθελοντικές οργανώσεις, φορείς αλληλοβοήθειας κλπ.).

ενισχυθεί το τοπικό στοιχείο, το οποίο και είναι κοντύτερα στις ανάγκες, στο να σχεδιάσει και να υλοποιήσει, μέσα σε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο αναφοράς και επιδιώξεων, δράσεις που δίνουν ώθηση συνδυαστικά και στην τοπική ανάπτυξη.


Το Περιφερειακό Στρατηγικό Σχέδιο-Περιφερειακή Στρατηγική βασίζεται σε Τοπικά Σχέδια Κοινωνικής Ένταξης (ΤοΣΚΕ), τα οποία θα υλοποιηθούν μέσα από την ανάπτυξη και λειτουργία Τοπικών Κοινωνικών Συμπράξεων σε συνδυασμό με τη διερεύνηση και προετοιμασία «χαρτών φτώχειας», ώστε να προωθηθεί σε τοπικό επίπεδο μια ολοκληρωμένη παρέμβαση η οποία να αντιμετωπίζει ζητήματα καταπολέμησης της φτώχειας και ενσωμάτωσης:
κατά το στάδιο της προστασίας,
κατά την ενεργοποίηση / ενδυνάμωση,
όσον αφορά στην προώθηση στην απασχόληση και την κοινωνική ένταξη των μειονεκτούντων
ατόμων και, όσον αφορά στην στοχευμένη μεταφορά φροντίδας από το ίδρυμα στην κοινότητα, όπου αυτό προκύπτει αναγκαίο, τόσο στο πλαίσιο της εξειδίκευσης των «χαρτών φτώχειας», όσο και στο
πλαίσιο της «σύνθεσης» των συνεργούντων εθνικών στρατηγικών.
Τα ΤοΣΚΕ θα προκύψουν από την «χαρτογράφηση» των χαρακτηριστικών της φτώχειας και της
κατάστασης των ευπαθών ομάδων (μεταξύ των οποίων και οι Ρομά), σε επίπεδο Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, τον ποιοτικό και, κυρίως, τον ποσοτικό προσδιορισμό των ομάδων – στόχου σε επίπεδο αναφοράς (χωρικής ενότητας) «Δήμου», καθώς και τις παρεχόμενες υπηρεσίες και τις ανάγκες του πληθυσμού που ανήκει στις ευπαθείς ομάδες, μέσω της προετοιμασία και αποτύπωση «αναλυτικών χαρτών φτώχειας

 Η Στρατηγική  για την  καταπολέμησης της φτώχειας  στην Στερεά Ελλάδα

 

διαβαστε περισσοτερα

Απασχολούμενοι στον πρωτογενή και άλλους τομείς στο δήμο μας

πηγή: Περιφέρεια Σ.Ε.

διαβαστε περισσοτερα

Δείκτες γήρανσης και αντικατάστασης στο Δήμο μας

 

 

 πηγή: Περιφέρεια Σ.Ε.


Δείκτης γήρανσης: Η αναλογία του γεροντικού πληθυσμού (ηλικίας 65 ετών και άνω) προς τον ηλικιακά νεότερο πληθυσμό (ηλικίας 0-14 ετών)
 Για την Περιφέρεια Σ.Ε.  προκύπτει ότι κατά το έτος 2012 σε 100 παιδιά αντιστοιχούσαν 163,2 ηλικιωμένοι, ενώ για τη χώρα η αναλογία αυτή ανέρχεται σε 137.

 Δείκτης αντικατάστασης (ο λόγος των ατόμων ηλικίας 15-24 ετών προς τα άτομα ηλικίας 55-64 ετών, που εκφράζει την εναλλαγή μεταξύ των ηλικιών, αυτών που ετοιμάζονται να εισέλθουν στην παραγωγική διαδικασία και εκείνων που αναμένεται να εξέλθουν από την παραγωγική διαδικασία


 Δείκτης εξάρτησης (ο λόγος του αθροίσματος ατόμων ηλικίας 0-14 ετών και 65 ετών και άνω, δηλαδή των μη παραγωγικών ηλικιών, προς τα άτομα των παραγωγικών ηλικιών 15-65 ετών)





Η ανάλυση των επιμέρους δημογραφικών δεικτών καταδεικνύει ότι το πρόβλημα της πληθυσμιακής γήρανσης της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδα είναι αρκετά μεγαλύτερο σε σχέση με το σύνολο της χώρας. Ειδικότερα, από τον υπολογισμό του δείκτη γήρανσης για την Περιφέρεια προκύπτει ότι κατά το έτος 2012 σε 100 παιδιά αντιστοιχούσαν 163,2 ηλικιωμένοι, ενώ για τη χώρα η αναλογία αυτή ανέρχεται σε 137. Το πρόβλημα της γήρανσης του πληθυσμού έχει άμεση επίδραση στο δείκτη εξάρτησης. Η αρνητική θέση σε σχέση με το σύνολο της χώρας παρατηρείται και στο δείκτη αντικατάστασης που υποδηλώνει ότι κατά το ίδιο έτος σε 100 άτομα εργάσιμης ηλικίας αντιστοιχούσαν 55,2 άτομα που χαρακτηρίζονται ως οικονομικά εξαρτώμενα (ηλικιωμένοι και παιδιά) σε σχέση με το σύνολο της χώρας το οποίο διαμορφώνεται στο 51,7

διαβαστε περισσοτερα

Μορφωτικό επίπεδο στο δήμο μας

 πηγή: Περιφέρεια Σ.Ε.

διαβαστε περισσοτερα

Η πολιτιστική πολιτική της Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Η πολιτιστική πολιτική της Τοπικής Αυτοδιοίκησης

#Μαρία Α. Δρακάκη , 

Αν. Σχ. Σύμβουλος Δημ. Εκπαίδευσης 2ης Περιφέρειας Ν. Ηρακλείου.
Msc Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων, Υποψήφ. Διδάκτωρ του Τμήματος Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου


«Την τελευταία εικοσαετία έχει διεθνώς αναπτυχθεί μια μεγάλη ποικιλία πολιτικών που διέπονται από την πολιτισμοκεντρική προσέγγιση της ανάπτυξης. Ο πολιτισμός εννοούμενος όχι ως μια ιερή και απαραβίαστη παράδοση ή ως μια παγιωμένη , στατική και αναλλοίωτη ιστορικά ταυτότητα, αλλά ως καθετί που μας επιτρέπει να αναπτύξουμε αυτεπίγνωση αλλά και φαντασία, ιστορική συνείδηση αλλά και καινοτομία, πείρα αλλά και δημιουργικότητα, αποτελεί μέσα από την ποικιλία των μορφών του , το σημαντικότερο μέσο για την ανάπτυξη.
«Η ανάπτυξη νοείται πλέον όχι ως υλική πρόοδος , μετρούμενη με δείκτες οικονομικής αύξησης , αλλά ως ανθρώπινη ανάπτυξη , η οποία υπολογίζεται στη βάση:

• της πολιτικής , οικονομικής και κοινωνικής ελευθερίας που απολαμβάνει το άτομο
• των υπηρεσιών και των ευκαιριών που προσφέρονται εξίσου σε όλους
• των δυνατοτήτων που παρέχονται στον καθένα για πολιτισμική αυτοέκφραση και δημιουργικότητα
• των εγγυήσεων και των αρχών που εξασφαλίζουν σε όλα τα μέλη μιας κοινωνίας ανεξαρτήτως φυλής, φύλου ή τάξης , τα ίδια βασικά νομικά, πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα και ισότιμη μεταχείριση στον χώρο της εργασίας
• των παροχών και της υποστήριξης που προσφέρονται σε όλες εκείνες τις ομάδες πληθυσμού που παρουσιάζουν ειδικές ή έκτακτες ανάγκες».( Πασχαλίδης ,2002) Είναι φανερό ότι βαθμιαία κατανοείται πλέον η λειτουργία του πολιτισμού τόσο ως οικονομικής βάσης, όσο και ως πλαισίου του χώρου, δηλαδή της οικονομικής και πολεοδομικής του σημασίας που συμβάλλουν στην επιχειρηματική διάσταση της πόλης, στην ανάπτυξη τουριστικών ελκτικών στοιχείων και τη διαμόρφωση της ανταγωνιστικής της πλευράς.



Ο σχεδιασμός για τις εξυπηρετήσεις πολιτισμού και ψυχαγωγίας αποτελεί μια όψη της ζωής στην πόλη που δεν αντιμετωπιζόταν όμως μέχρι πρόσφατα ως ευθύνη των τοπικών αρχών. Παρότι η ψυχαγωγία των κατοίκων και των τουριστών ήταν πάντοτε μια σημαντική λειτουργία των πόλεων και αυτές ήταν πάντα κέντρα πολιτιστικής παραγωγικότητας οι περισσότερες σχετικές εξυπηρετήσεις ήταν αντικείμενο παροχής από ιδιωτικές επιχειρήσεις. Ακόμη και στις περιπτώσεις που υπήρχε κρατική επιχορήγηση σπανίως δινόταν προσοχή σε ζητήματα σχεδιασμού.


«Δυο από τα σημαντικά τμήματα στα οποία διακρίνεται ο σχεδιασμός για τον ελεύθερο χρόνο στην πόλη και τα οποία δεν έχουν τύχει της απαιτούμενης προσοχής από αυτούς που ασχολούνται με τον αστικό χώρο είναι ο πολιτιστικός και τουριστικός σχεδιασμός»(Δέφνερ ,1999)


Ο τουριστικός σχεδιασμός ωστόσο στους Δήμους της Κρήτης φαίνεται ότι προβάλλεται περισσότερο απ’ ότι ο πολιτιστικός σχεδιασμός, ίσως διότι ο αναπτυξιακός ρόλος του τουρισμού θεωρείται ότι είναι σημαντικότερος.


Τα τελευταία χρόνια προοδευτικά γίνεται συνείδηση σε ολοένα και περισσότερους Δήμους η αναγκαιότητα της σύνδεσης του πολιτισμού με τον τουρισμό και τον αθλητισμό ως συστατικά στοιχεία της «συμβολικής οικονομίας» ( Δέφνερ,1999) της πόλης σε συνδυασμό με τις υπάρχουσες πολιτιστικές δομές και την ιστορική ταυτότητα της πόλης:


Είναι σημαντικό να υπάρχει μια ενοποιητική προσέγγιση στο πλαίσιο του σχεδιασμού της πολιτιστικής πολιτικής σε κάθε Δήμο και να συγκροτηθεί μια κομβική ομάδα-όργανο πολιτιστικής πολιτικής από εξειδικευμένους επαγγελματίες της πολιτιστικής διαχείρισης, η οποία θα μεριμνά για τη γόνιμη σύνδεση των τριών πυρήνων που αναφέρθηκαν (πολιτισμού, αθλητισμού, τουρισμού) και τον συντονισμό των πολιτιστικών δραστηριοτήτων της πόλης και της ευρύτερης περιοχής, την υποδομή σε εγκαταστάσεις, εξοπλισμό και διδακτικό προσωπικό υψηλού καλλιτεχνικού επιπέδου και την υψηλή ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης , ώστε να καλλιεργηθεί σε βάθος η καλλιτεχνική ευαισθησία και η ανάγκη για τον πολιτισμό και τις τέχνες.


Είναι αναγκαία η ύπαρξη σχεδιασμού με προγραμματισμό, σαφήνεια στόχων , διάρκεια και συνέπεια. «Απαιτείται διαρκής προσέγγιση με τον κύριο σκοπό που αυτοπροσδιορίζεται και αποτελεί ουσιαστικά την πεμπτουσία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως και η ενεργός συμμετοχή στις δραστηριότητες και τη δημιουργία. Συνεπώς είναι απαραίτητο η διαδικασία αυτή να είναι «ανοικτή» και να ευνοεί την έκφραση σκέψεων και προτάσεων πολιτών, φορέων , εκπαιδευτικών και κάθε ενδιαφερόμενου, αξιοποιώντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο το ανθρώπινο δυναμικό. Κριτήριο δεν μπορεί να είναι άλλο από την ποιότητα και κύρια επιδίωξη η βελτίωση των όρων ζωής και της τοπικής κοινωνίας». (Μπιτσάνη, 2004)


ΟΙ ΑΞΟΝΕΣ ΜΙΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ


«Ως πολιτιστική πολιτική ορίζεται ένα σύστημα σκοπών, μέσων και φορέων που συνδυάζονται σε ένα πρόγραμμα για να επιτύχουν τη γνώση, ενίσχυση και διάδοση του πολιτιστικού φαινομένου μιας κοινότητας για μια δεδομένη χρονική περίοδο Προκειμένου να επιτευχθούν οι σκοποί της πολιτιστικής πολιτικής πρέπει να αξιοποιηθούν οι πολιτιστικοί πόροι της κάθε περιοχής σε τοπικό και στη συνέχεια σε εθνικό επίπεδο. Τα στοιχεία της πολιτιστικής κληρονομιάς και της πολιτιστικής ταυτότητας κάθε περιοχής, αλλά και της σύγχρονης πολιτιστικής παραγωγής αποτελούν τους πολιτιστικούς πόρους αυτής της περιοχής». (Μπιτσάνη, 2004 )


Οι κύριοι σκοποί της πολιτιστικής πολιτικής για τη συντήρηση, προώθηση και διάδοση των πολιτιστικών αγαθών είναι οι εξής:
«α) Η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και της πολιτιστικής ταυτότητας β) η ενίσχυση της καλλιτεχνικής και πνευματικής δημιουργίας γ) η ανάπτυξη όρων λαϊκής συμμετοχής τόσον όσον αφορά την απόλαυση, όσο και τη δημιουργία των πολιτιστικών αγαθών δ) η προώθηση της πολιτιστικής επικοινωνίας με ξένες χώρες όπως και η βελτίωση της «πολιτιστικής εικόνας» της χώρας στο εξωτερικό.


Στα μέσα της πολιτιστικής πολιτικής τα οποία διαχειρίζεται ένας Δήμος για την εφαρμογή της πολιτιστικής του πολιτικής εντάσσονται τα εξής :
• η αξιοποίηση του πολιτιστικού χρόνου
• η πολιτιστική υποδομή
• η αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και του φυσικού περιβάλλοντος
• η αξιοποίηση των μέσων επικοινωνίας
• η αξιοποίηση των πολιτιστικών προτύπων»(Μπιτζάνη, 2004)
Ωστόσο η αποτελεσματική της εφαρμογή της πολιτιστικής πολιτικής εξαρτάται από τα μέσα που αξιοποιεί , αλλά και το ανθρώπινο δυναμικό που την υπηρετεί, τα οποία διασφαλίζουν και την ποιότητα των δραστηριοτήτων με τις οποίες αυτή εκφράζεται.


Το σύνολο των απόψεων και θέσεων του πληθυσμού στην αξιολόγηση των πολιτιστικών αξιών διαμορφώνει τα πολιτιστικά πρότυπα
« Οι στάσεις που αναπτύσσουν οι πολίτες , η διαφοροποίηση και η ανάπτυξη ενός επιπέδου με το οποίο αντιλαμβανόμαστε την καθημερινότητά μας είναι ένα δείγμα καίριο πολιτισμού και αποτυπώνει τη νοοτροπία, κατά πόσο μια πόλη αντιλαμβάνεται και εκφράζει τον πολιτισμό της, εκφράζει μια στάση ζωής». ( Μπιτσάνη,2004).


Όταν αξιοποιούνται τα πολιτιστικά πρότυπα βελτιώνεται η πολιτιστική πολιτική ενός Δήμου και καλλιεργούνται μακροπρόθεσμα στάσεις στους πολίτες που πιστοποιούν πώς μια τοπική κοινωνία αντιλαμβάνεται και εκφράζει τον πολιτισμό της.


Κατά κύριο λόγο το ανθρώπινο δυναμικό που απασχολείται στους Δήμους για τον πολιτισμό όμως δεν είναι εξειδικευμένο , είναι προσωπικό όπως το σύνηθες της διοίκησης με τις παθογένειες , τις αδυναμίες του. Είναι άνθρωποι που ωσστόσο αγαπούν τον πολιτισμό διότι ξεκίνησαν να δουλεύουν από τότε που άρχισαν να αναπτύσσονται τα πολιτιστικά του Δήμου Βεβαίως γίνεται προσπάθεια να δουλεύουν άνθρωποι που έχουν ένα διαφορετικό επίπεδο κουλτούρας, αντίληψης , σχέσης με τον πολιτισμό. Ωστόσο στις περισσότερες περιπτώσεις Δήμων στην Κρήτη υπάρχουν εκείνοι που έχουν ταυτίσει την παρουσία τους με τον πολιτισμό και μια μειοψηφία που έχουν το συγκριτικό πλεονέκτημα της επιστημονικής γνώσης και της εμπειρίας


«Μια βασική κοινή συνιστώσα της πολιτιστικής πολιτικής και του πολιτιστικού τουρισμού είναι η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς η οποία πρέπει να συνδυαστεί με την αναζήτηση της πολιτισμικής ταυτότητας.» (Δέφνερ,1999 )
Η ανάδειξη και η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς πρέπει να εντάσσεται στις προτεραιότητες της πολιτιστικής πολιτικής των Δήμων και να εστιάζει όχι απλά στην αποκατάσταση των μνημείων, αλλά στην στελέχωση των χώρων πολιτισμικής αναφοράς με ειδικευμένο προσωπικό σε ένα άλλο πεδίο της πολιτιστικής διαχείρισης, αυτό της πολιτιστικής επικοινωνίας και ερμηνείας.


«Η πολιτισμική δυναμική ενισχύεται από τα μέσα επικοινωνίας τα οποία η τεχνολογική πρόοδος συνεχώς βελτιώνει και επεκτείνει σε νέες χρήσεις. Για κάθε περιφέρεια προκύπτει το πρόβλημα των αναγκαίων επενδύσεων στα μέσα αυτά, αλλά και της προετοιμασίας του πληθυσμού για την αποδοχή και τη χρήση τους.»( Μπιτσάνη:,2004)


Η τοπική πολιτιστική ταυτότητα και γενικά οι σκοποί της πολιτιστικής πολιτικής ενός Δήμου ενισχύονται επιπλέον από τα τοπικά ΜΜΕ τα οποία παίζουν καθοριστικό ρόλο στην προβολή των πολιτιστικών δράσεων .Είναι αναγκαία και επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό , κυρίως τα ηλεκτρονικά. Η αναβάθμιση της ποιότητας των τοπικών ΜΜΕ δεν πρέπει απλά να εναπόκειται σε ιδιωτική δραστηριοποίηση αλλά να εντάσσεται στον σχεδιασμό της πολιτιστικής πολιτικής των Δήμων με δεδομένο ότι είναι σημαντική επένδυση ο τρόπος προβολής και προώθησης των πολιτιστικών προϊόντων . Μπορεί για παράδειγμα ένα πολιτιστικό προϊόν να είναι επαρκέστατο, αλλά να προβληθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μην προσελκύσει. Ο τρόπος προβολής είναι σαφώς και θέμα εκπαίδευσης. Κατά συνέπεια και σε αυτή την περίπτωση αναδύεται η ανάγκη του επαγγελματία στον πολιτισμό.


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Πολιτιστική πολιτική νοείται όταν παρέχεται ευρύτατη πολιτιστική παιδεία, όταν υπάρχει ισότιμη επαφή με το ευρύ φάσμα του πολιτισμού και όταν όλα αυτά παρουσιάζουν ενιαία μορφή. Ένα αποτελεσματικό πρόγραμμα πολιτιστικής πολιτικής προϋποθέτει με σαφήνεια καθορισμένα βήματα για την επίτευξη των σκοπών , δηλαδή ευδιάκριτους στόχους σε συνδυασμό με το χρόνο, το ανθρώπινο δυναμικό και τους οικονομικούς πόρους.
«Προκειμένου να επιτευχθούν οι σκοποί της πολιτιστικής πολιτικής πρέπει να αξιοποιηθούν οι πολιτιστικοί πόροι της κάθε περιοχής σε τοπικό και στη συνέχεια σε εθνικό επίπεδο. Τα στοιχεία της πολιτιστικής κληρονομιάς και της πολιτιστικής ταυτότητας κάθε περιοχής αλλά και της σύγχρονης πολιτιστικής παραγωγής αποτελούν τους πολιτιστικούς πόρους αυτής της περιοχής». (Μπιτσάνη,2004 )
Oι άνθρωποι που υπηρετούν τον πολιτισμό ως μέλη Δ.Σ. των υπαρχουσών πολιτιστικών δομών πρέπει να αντιλαμβάνονται τον πολιτισμό ως μοχλό ανθρώπινης ανάπτυξης και αυτοβελτίωσης και να επιδιώκουν συνεργασίες καθώς και τη στελέχωση των χώρων πολιτισμού με εξειδικευμένους επαγγελματίες της πολιτιστικής διαχείρισης , ενός τομέα που στην Ελλάδα δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός.
«Η έννοια της πολιτιστικής διαχείρισης συνίσταται σε ένα πλαίσιο πολυμορφικών σχεδιασμών που συνενώνει τους ανθρώπους σε ένα οργανωτικό πολιτιστικό ιστό και τους κατευθύνει σε προδιαγεγραμμένους πολιτισμικούς στόχους» (Μέντης, 2007 )
Η αναγκαιότητα της επένδυσης στο κατάλληλα εκπαιδευμένο ανθρώπινο δυναμικό όσο εξελίσσεται ο τομέας του πολιτισμού είναι ορατή και πρέπει απαραίτητα να εντάσσεται στον στρατηγικό σχεδιασμό της πολιτιστικής πολιτικής των Δήμων
Ας γίνει συνείδηση σε αυτή τη χώρα επιτέλους ότι όλοι δεν μπορούν να τα κάνουν όλα γιατί απλά ο ερασιτεχνισμός πλήττει ανεπανόρθωτα την αποτελεσματικότητα.




ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ



Δέφνερ Α.(1999) Πολιτιστικός τουρισμός και δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου: η επίδραση στις λειτουργίες των πόλεων στο Οικονόμου Δ., Πετράκος Γ. επιμ. (1999), Η ανάπτυξη των ελληνικών πόλεων Διεπιστημονικές προσεγγίσεις αστικής ανάλυσης και πολιτικής (σελ.117-147), Βόλος , Πανεπιστημιακές εκδόσεις Θεσσαλίας-Gutenberg
Κόνσολα Ν& Ιωαννίδης Γ.,(2005) «Οι πολιτιστικοί θεσμοί στη διαδικασία αναζωογόνησης των ελληνικών πόλεων : τα νεωτερικά φεστιβάλ» στο Επιστημονικές μελέτες προς τιμήν του καθηγητού Νίκου Ι.Κόνσολα» (σελ.225-244), εκδ Πάντειον Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, Αθήνα
Μέντης Κωνσταντίνος,(2007) : Πολιτιστική Διαχείριση και Πολιτιστική Πολιτική, Πανεπιστημιακές και Πολιτισμικές Εκδόσεις Μέντη
Μπιτσάνη Ε., (2004) Πολιτισμική Διαχείριση και περιφερειακή ανάπτυξη, σ.310, εκδ. Διόνικος, Αθήνα
Πασχαλίδης, Γρ.(2002), «Η συμβολή του πολιτισμού στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη» στο Πασχαλίδης Γρ. και Χαμπούρη-Ιωαννίδου Αικ. Οι διαστάσεις των πολιτιστικών φαινομένων (σελ.221-243), τόμος Α, Εισαγωγή στον Πολιτισμό, Πάτρα: ΕΑΠ

διαβαστε περισσοτερα

Σε ποιες περιοχές του δήμου απαγορεύεται η κολύμβηση

1. Σε όλα τα λιμάνια, μόνιμα αγκυροβόλια πλοίων.

2. Έμπροσθεν εγκαταστάσεων Βιολογικών Καθαρισμών και σε απόσταση διακοσίων (200) μέτρων εκατέρωθεν αυτών.

3. Στις εκβολές χειμάρρων σε απόσταση πενήντα (50) μέτρα εκατέρωθεν.

4. Στις εκβολές αποχετεύσεων λυμάτων και βιομηχανικών αποβλήτων ανεξαρτήτου βαθμού καθαρισμού σε απόσταση διακόσια (200) μέτρα εκατέρωθεν των σημείων εκβολής των.

5. Έναντι των εγκαταστάσεων της βιομηχανίας Γενική Χάρτου στην Τοπική Κοινότητα Ροβιών της Δ.Ε Ελιμνύων του Δήμου Μαντουδίου -Λίμνης -Αγίας Άννας και εκατό (100) μέτρων εκατέρωθεν.

6. Στη θαλάσσια περιοχή της Δ.Ε Ελιμνύων του Δήμου Μαντουδίου – Λίμνης – Αγίας Άννας από Κουκουναριές μέχρι Προσκοπείο .

 http://www.newsbomb.gr

Απαγορεύεται η κολύμβησηστη θαλάσσια περιοχή της Δ.Ε Ελιμνύων  από Κουκουναριές μέχρι  Προσκοπείο .

διαβαστε περισσοτερα

Πρόγραμμα καλοκαιρινών πολιτιστικών εκδηλώσεων στο δήμο μας

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων

διαβαστε περισσοτερα

23 Ιουλίου: Η τραγική επέτειος της σφαγής των 2.000 στο δήμο μας

 Από την σελίδα του kireas.org

Αύριο 23 Ιουλίου,  η 192η επέτειος της σφαγής των 2.000 στο δήμο μας

Στις 23 Ιουλίου  του 1823  η  οθωμανική ορδή του Μπερκόφτσαλη  έσφαξε  πάνω από 2.000 χιλιάδες  αθώους  στο Μαντούδι και τα Αχμετ  Αγά (σημερινό Προκόπι). Η σφαγή των αθώων  έγινε  με σκοπό να καταπνιχθεί η εξέγερση του 1821 στην Εύβοια.  Γυναίκες, παιδιά και ολόκληρες  οικογένειες έπεσαν  θύματα σε μια απερίγραπτη πολεμική βαναυσότητα.

Όπως γράφει ο  Γιώργος Παπαστάμου  «...Μανιασμένα τα μπουλούκια της Τουρκιάς ξεχύθηκαν στην κοιλάδα του Αχμέτ Αγά. Ερήμωση και φωτιά ολούθε. Στα Μαντουδιανά πλατάνια αραδαριά κρεμασμένοι σα σφαχτάρια, οι χριστιανοί. .»

Η ημέρα της σφαγής, η 23η Ιουλίου  έχει αναγνωρισθεί  από το Δημοτικό Συμβούλιο σαν τοπική επέτειος πένθους και μνήμης της τραγωδίας. Η θυσία τους δεν μπορεί  και δεν πρέπει να λησμονηθεί. Είναι μια εξαιρετικά σημαντική διάσταση της συνείδησής μας  και της ταυτότητάς μας.

Σχετικά
Πληροφορίες για τα ιστορικά γεγονότα της σφαγής  του 1823
http://kireas.org/smf/index.php?topic=450.0

διαβαστε περισσοτερα

Βίντεο: Αρχαία Κήρινθος

διαβαστε περισσοτερα

Ο Ναυτικός Όμιλος Λίμνης διοργανώνει ιστιοπλοϊκό αγώνα στις 25 Ιουλίου 2015

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΑΓΩΝΑ
«ΑΦΑΝΗΣ ΝΑΥΤΗΣ 2015»25 ΙΟΥΛΙΟΥ 2015

1. ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΗΣ ΟΜΙΛΟΣ
Ο Ναυτικός Όμιλος Λίμνης διοργανώνει τον ιστιοπλοϊκό αγώνα «ΑΦΑΝΗΣ ΝΑΥΤΗΣ 2015» στις 25 Ιουλίου 2015.

2. ΤΟΠΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ
Ο αγώνας θα διεξαχθεί στον Βόρειο Ευβοϊκό Κόλπο στην Λίμνη,Ευβοίας.

3. ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ
Η γραμματεία θα λειτουργεί στα γραφεία

του Ν.Ο.Λ. Τηλ. – Fax.: 22270-31900
Οι ενδιαφερόμενοι Όμιλοι μπορούν να δηλώσουν τη συμμετοχή τους στον διοργανωτή Όμιλο.
4. ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ
Οι ιστιοδρομίες του αγώνα θα διεξαχθούν σύμφωνα με τους παρακάτω κανονισμούς όπως αυτοί ισχύουν την ημερομηνία διεξαγωγής του αγώνα:

* Οι Διεθνείς Κανονισμοί Ιστιοδρομιών της I.S.A.F. 2013-2016 (RRS).
* Ο Διεθνής Κανόνας ORC rating systems 2015- .
* Ο ειδικός κανονισμός ασφαλείας για αγώνες ιστιοπλοΐας ανοικτής θαλάσσης της I.S.A.F. (Offshore Special Regulations)2014-2015
Ο αγώνας κατατάσσεται στην κατηγορία 4 του παραπάνω κανονισμού.
Όλα τα σκάφη θα πρέπει να έχουν VHF με τα κανάλια 16 & 72.
* Ο Διεθνής Κανόνας καταμέτρησης Ι.Μ.S. Rule 2015
* Οι κανόνες εξοπλισμού Ιστιοπλοΐας της I.S.A.F. 2013-2016 (ΕRS)
* Ο κανονισμός Αγώνων της Ε.Α.Θ της Ε.Ι.Ο για το 2015.
* Ο Διεθνής Κανονισμός Αποφυγής Συγκρούσεων στη Θάλασσα(1972) όπως τροποποιήθηκε το Νοέμβριο 1981 αντικαθιστά το μέρος 2 των RRS .
* Η παρούσα Προκήρυξη Αγώνων, οι Οδηγίες Πλου και τυχόν τροποποιήσεις τους.


5. ΧΟΡΗΓΟΣ ΤΗΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ
Δεν υπάρχει χορηγός της διοργάνωσης του αγώνα .
6. ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ
6.1 Σκάφη που φέρουν ατομική διαφήμιση πρέπει να έχουν σχετική γραπτή άδεια από την ΕΑΘ και να καταθέσουν αντίγραφο της άδειας μαζί με την δήλωση συμμετοχής.

7. ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
7.1 Στον αγώνα γίνονται δεκτά σκάφη καταμετρημένα κατά O.R.C i και O.R.C Club ολικού μήκους ίσου ή μεγαλύτερου των 7 μέτρων και με έγκυρο Πιστοποιητικό Καταμετρήσεως 2015.
7.2 Το δικαίωμα συμμετοχής για όλα τα σκάφη ορίζεται σε 0 ευρώ.

8. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
8.1 Οι δηλώσεις συμμετοχής πρέπει να υποβληθούν στην γραμματεία του Ν.Ο.Λ το αργότερο μέχρι το Σάββατο 25 Ιουλίου 2015 και ώρα 12:00.
8.2 Οι δηλώσεις συμμετοχής πρέπει να είναι γραμμένες στο ειδικό έντυπο δηλώσεως συμμετοχής
8.3 Κάθε δήλωση συμμετοχής θα συνοδεύεται από αντίγραφο έγκυρου πιστοποιητικού καταμέτρησης, όπως απαιτούν η Εθνική Αρχή και οι κανονισμοί της κλάσης και από φωτοαντίγραφο του ασφαλιστηρίου.
8.4 Δεν θα γίνει δεκτή συμμετοχή σκάφους στον αγώνα, αν δεν είναι σύμφωνη με τις προϋποθέσεις των προαναφερομένων άρθρων.
8.5 Είναι στην κρίση της Οργανωτικής Επιτροπής να δεχτεί δηλώσεις συμμετοχής και μετά την λήξη του χρονικού ορίου υποβολής.

9. ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΝΩΝ & ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ
ΩΡΑ - ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ – ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
- Σάββατο 25/7/2015 και ώρα 12:00 λήξη χρονικού ορίου υποβολής δήλωσης συμμετοχής και συγκέντρωση Κυβερνητών στη Λίμνη Ευβοίας.

- Σάββατο 25/7/2015 και ώρα 15:00 εκκίνηση ιστιοδρομίας:
ΛΙΜΝΗ-ΓΛΥΦΑ - ΚΙΤΡΙΝΗ ΣΗΜΑΔΟΥΡΑ-ΛΙΜΝΗ-ΓΛΥΦΑ-ΚΙΤΡΙΝΗ ΣΗΜΑΔΟΥΡΑ -ΛΙΜΝΗ.
Απόσταση: 18 ν.μ.

10. ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΚΛΑΣΕΩΝ
Η Επιτροπή Αγώνων διατηρεί το δικαίωμα να συγχωνεύσει τις κλάσεις ανάλογα με την συμμετοχή σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς. Η συγχώνευση των κλάσεων θα δοθεί στην συνάντηση κυβερνητών.

11. ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΟΡΘΩΣΕΩΣ ΧΡΟΝΟΥ
11.1 Για τα καταμετρημένα κατά I.M.S. σκάφη θα εφαρμοσθεί το Time on Tíme.
12. ΣΥΣΤΗΜΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ
12.1 Θα ισχύσει το σύστημα Χαμηλής Βαθμολογίας, σύμφωνα με το Παράρτημα Α4 των Διεθνών Κανονισμών Ιστιοδρομιών της I.S.A.F. 2013-2016.
12.2 Στις Οδηγίες Πλου θα καθοριστεί ο τρόπος επίλυσης τυχόν ισοβαθμιών.

13. ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΛΟΥ
Οι Οδηγίες Πλου θα δοθούν στους εντεταλμένους εκπροσώπους των συμμετεχόντων σκαφών στην Συγκέντρωση Κυβερνητών.

14.ΕΛΕΓΧΟΣ ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΩΝ ΣΚΑΦΩΝ
14.1 Θα γίνει έλεγχος των σκαφών σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 30 του Κανονισμού Αγώνων της Ε.Α.Θ./Ε.Ι.Ο.
14.2 Η Επιτροπή Αγώνων διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου σκαφών απροειδοποίητα, πριν από την έναρξη της ιστιοδρομίας, και μετά τον τερματισμό της.
14.3 Στην διάθεση της Επιτροπής Καταμέτρησης πρέπει να υπάρχει σε κάθε σκάφος αντίγραφο του πιστοποιητικού καταμέτρησης.
14.4 Ο εντεταλμένος εκπρόσωπος κάθε συμμετέχοντος σκάφους υποχρεούται πριν από την έναρξη της επιθεώρησης να καταθέσει στην Επιτροπή Ελέγχου κατάλογο των πανιών που βρίσκονται στο σκάφος.
14.5 Τα σκάφη οφείλουν να χρησιμοποιούν στον αγώνα μόνο καταμετρημένα πανιά.
14.6 Ο ιδιοκτήτης ή ο εντεταλμένος εκπρόσωπος κάθε συμμετέχοντος σκάφους πρέπει να γνωρίζει ότι σύμφωνα με τον κανονισμό R.R.S. 78.1 έχει την ευθύνη να διατηρεί το σκάφος σύμφωνα με τους κανονισμούς της κλάσης.

15. ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ
15.1 Ο εντεταλμένος εκπρόσωπος κάθε συμμετέχοντος σκάφους οφείλει να καταθέσει γραπτή κατάσταση με τα ονόματα όλων των επιβαινόντων, σε ειδικό έντυπο που διατίθεται από την γραμματεία μαζί με την δήλωση συμμετοχής, το αργότερο έως το Σάββατο 25 Ιουλίου 2015 και ώρα 12:00.
15.2 Αλλαγές στην σύνθεση των πληρωμάτων επιτρέπονται μόνον εφόσον ενημερωθεί γραπτά η Επιτροπή Αγώνων, σε ειδικό έντυπο που διατίθεται στην γραμματεία, το αργότερο 2 ώρα πριν την εκκίνηση της ιστιοδρομίας.
15.3 Για λόγους ασφαλείας και ευθύνης τόσο του εντεταλμένου εκπρόσωπου του σκάφους όσο και της Επιτροπής Αγώνων, η διαπίστωση λανθασμένης ή ελλιπούς κατάστασης πληρώματος μπορεί να επιφέρει ακύρωση του σκάφους στη συγκεκριμένη ιστιοδρομία.

16. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΧΡΗΣΗΣ
Όλοι οι συμμετέχοντες στον αγώνα αποδέχονται αυτόματα ότι η Διοργανώτρια Αρχή διατηρεί το δικαίωμα επ' αόριστον, να φτιάχνει, χρησιμοποιεί και προβάλει κατά την κρίση της, κινηματογραφικές εικόνες και ζωντανές αναμεταδόσεις σε φιλμ ή βίντεο και οποιαδήποτε αναπαραγωγή τους κατά την διάρκεια και μετά τους αγώνες, χωρίς καμία οικονομική απαίτηση.

17. ΕΥΘΥΝΗ
Όλοι οι συμμετέχοντες στον αγώνα αγωνίζονται αποκλειστικά με δική τους ευθύνη.
Ο Ν.Ο.Λ. η Οργανωτική Επιτροπή, η Επιτροπή Ενστάσεων, η Επιτροπή Αγώνων και οποιοδήποτε άλλο άτομο εμπλεκόμενο στην διοργάνωση αγώνα, δεν φέρει καμία ευθύνη για σωματική ή υλική ζημιά, τραυματισμό ή θάνατο ή ότι άλλο ήθελε συμβεί, πριν, κατά την διάρκεια ή μετά τον αγώνα.
Εφιστούμε την προσοχή στον θεμελιώδη κανόνα R.R.S. 4 του Μέρους 1 των Διεθνών Κανονισμών Ιστιοδρομιών της I.S.A.F. "Απόφαση για την συμμετοχή σε ιστιοδρομία".

18. ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΚΑΦΩΝ
Όλα τα συμμετέχοντα σκάφη στον αγώνα οφείλουν να διαθέτουν έγκυρη ασφαλιστική κάλυψη έναντι τρίτων κατά την συμμετοχή του σκάφους σε αγώνες ιστιοπλοΐας .


19. ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΩΝ
Η συγκέντρωση κυβερνητών θα γίνει το Σάββατο 25 Ιουλίου 2015 και ώρα 12: 00 στα γραφεία του Ν.Ο.Λ.


20. ΕΠΑΘΛΑ
20.1 Έπαθλα σκαφών :
Θα απονεμηθούν έπαθλα στον 1ο, 2ο και 3ο νικητή της γενικής βαθμολογίας σκαφών .

21. ΑΠΟΝΟΜΗ ΕΠΑΘΛΩΝ
Η απονομή επάθλων στους νικητές θα γίνει μετά από απόφαση του διοργανωτή ομίλου για την χρονική στιγμή και τον χώρο που θα επιλέξει.
22. ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ Ν.Ο.Λ.
Χρυσομάλλης Δημήτρης Τηλ.: 6979710962 (Έφορος Ανοιχτής Θάλασσας)
Email:chrysodi@hotmail.com 19 Ιουλίου 2015
Η Οργανωτική Επιτροπή

διαβαστε περισσοτερα

Νοικοκυριά σε καθεστώς φτώχειας στο δήμο μας

Σύμφωνα με τα στοιχεία των Δήμων τα φτωχά νοικοκυριά και τα μέλη τους που διαβιούν σε καθεστώς φτώχειας, ή ακραίας φτώχειας ή κινδύνου φτώχειας, νοικοκυριά με παιδιά, και ιδιαιτέρως τα μονογονεϊκά και τρίτεκνα/πολύτεκνα, νοικοκυριά, τα οποία πλήττονται περισσότερο από συνθήκες αποστέρησης, είναι τα ακόλουθα:
Νοικοκυριά σε καθεστώς φτώχειας, ή ακραίας φτώχειας ή κινδύνου φτώχειας

πηγή: Περιφέρεια Σ.Ε.

διαβαστε περισσοτερα

Μέσο ατομικό εισόδημα στο Δήμο μας σε σχέση με την Περιφέρεια

Αύξουσα Κατάταξη Μέσου Ατομικού  Εισοδήματος στην Στερεά Ελλάδα

πηγή: Περιφέρεια Σ.Ε.

Αύξουσα Κατάταξη Μέσου Ατομικού  Εισοδήματος στην Εύβοια

πηγή: Περιφέρεια Σ.Ε.

διαβαστε περισσοτερα

Το Σχεδιο της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας για την κοινωνική ενσωμάτωση των Ρομά

Πληθυσμός Ρομά στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας

Το Περιφερειακό Συμβούλιο ενέκρινε στις 15.7..15 το  παρακάτω σχέδιο για την Κοινωνική Ενσωμάτωση των Ρομά στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας για την Προγραμματική Περίοδο 2014-2020.

διαβαστε περισσοτερα

Τούρκικο φορτηγό πλοίο φορτώνει λευκόλιθο στο λιμάνι του Μαντουδίου

Το φορτηγό πλοίο Kaptan Hilmi III χωρητικότητας 2,5 χιλ τόνων φορτώνει από χθές ανεπεξέργαστο λευκόλιθο στο Λιμάνι του Μαντουδίου.  Σύμφωνα με το marinetraffic το  φορτηγό πλοίο με τουρκικη σημαία ήρθε στο λιμάνι του Μαντουδίου και έχει προορισμό την Αγκόνα της Ιταλίας

διαβαστε περισσοτερα

Πως μπορούν να διεκδικήσουν χρηματοδότηση οι ελληνικοί δήμοι από το INTERREG 2014 – 2020

Έχουν αρχίσει σταδιακά να διαμορφώνονται κοινοτικά προγράμματα για την περίοδο 2014-2020, τα οποία μάλιστα δημοσιεύουν και τις πρώτες προσκλήσεις τους. Μία από αυτές, από τις πλέον ενδιαφέρουσες για τους δήμους, είναι το Interreg. Στο άρθρο που ακολουθεί καταβάλλεται προσπάθεια να παρουσιαστεί: α) το ενδιαφέρον που μπορεί να έχουν οι δήμοι από την αξιοποίηση του προγράμματος, β) συνοπτικά το πρόγραμμα και γ) οι προετοιμασίες που πρέπει να κάνουν οι δήμοι για να είναι έτοιμοι στις επόμενες προσκλήσεις.
Γιατί ένας ελληνικός δήμος να διεκδικήσει χρηματοδότηση από το Interreg;
Ο απαντήσεις που μπορούν να δοθούν σε αυτό το ερώτημα είναι δύο: Α) Η προφανής, που συνδέεται με τους στόχους του προγράμματος που θα παρουσιαστούν στο επόμενο κεφάλαιο. Β) Οι ανάγκες και ιδιαιτερότητες των ελληνικών δήμων.
Όπως είναι γνωστό ένα μεγάλο ποσοστό των ελληνικών δήμων έχει ιδιαίτερα προβλήματα επάρκειας τεχνικού και επιστημονικού προσωπικού. Το γεγονός αυτό επιβαρύνθηκε τα τελευταία χρόνια αφενός μεν από την αφαίμαξη των ανθρωπίνων πόρων της ΤΑ αφετέρου από τις δραματικές μειώσεις των οικονομικών τους. Η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού συνιστά έναν πολύ μεγάλο κίνδυνο ουσιαστικού αποκλεισμού από το ΕΣΠΑ 2014-2020, αφού η διατύπωση ανταγωνιστικών προτάσεων απαιτούν ώριμες μελέτες που μπορούν να πραγματοποιηθούν είτε in house, από τα στελέχη του δήμου, είτε με εξωτερικές συνεργασίες, που απαιτούν όμως χρηματοδοτικούς πόρους.
Επιλέξιμη δαπάνη στο Interreg είναι η χρηματοδότηση εξωτερικών συμβούλων και εμπειρογνωμόνων. Θα μπορούσε δηλαδή ο δήμος, μέσω του Interreg και με βάση τα αντικείμενα των προσκλήσεων που βρίσκονται στο πλαίσιο της πολιτικής 2020 της ΕΕ, να χρηματοδοτήσει μελέτες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ένα ευρύ φάσμα προσκλήσεων.
Μία επίσης πρόκληση που αντιμετωπίζουν σήμερα οι ελληνικοί δήμοι προέρχεται από τη δημοσιοοικονομική συγκυρία. Είναι σίγουρο ότι την επόμενη τριετία οι δήμοι θα κληθούν να προσφέρουν περισσότερες υπηρεσίες με λιγότερα έσοδα. Πως μπορούν να το πετύχουν αυτό; Με την αποδοτικότερη και αποτελεσματικότερη λειτουργία τους. Εθνικοί πόροι για ανάλογες μελέτες υπάρχουν; Μάλλον όχι. Από το ΕΣΠΑ; Ναι, κυρίως από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Διοικητική Μεταρρύθμιση. Πότε όμως το πρόγραμμα αυτό θα «πάρει μπρος»; Επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω ότι το εγκεκριμένο πρόγραμμα αναβάθμισης της λειτουργικής ικανότητας των δήμων έπρεπε να είχε ξεκινήσει από την 1/1/2011 και προς το παρόν δεν έχει γίνει τίποτα. Αντίθετα, από το Interreg και τις προσκλήσεις που έχουν βγει ή αναμένονται το φθινόπωρο, παρέχονται οι δυνατότητες χρηματοδότησης μελετών σχετικών με τη βελτίωση της διοικητικής ικανότητας των δήμων. Πρόσθετο επιχείρημα προς αυτή την κατεύθυνση είναι οι αλλαγές που αναμένονται στη χορήγηση της διαχειριστικής επάρκειας ενός Νομικού Προσώπου για να είναι τελικός δικαιούχος στο ΕΣΠΑ 2014-2020.
Η γνώμη μου λοιπόν είναι ότι τα κοινοτικά προγράμματα, στο πλαίσιο του Interreg, είναι μία ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία και οι ελληνικοί δήμοι θα πρέπει να την αντιμετωπίσουν σοβαρά.
Ακολουθεί παρουσίαση του προγράμματος και κατόπιν τα βήματα προετοιμασίας που θα πρέπει να λάβει ένας δήμος, που ενδιαφέρεται να συμμετάσχει σε κάποιες από τα επερχόμενες προσκλήσεις του Interreg 2014-2020.

To INTERREG 2014 – 2020
Πρόσφατα έγινε η παρουσίαση κοινοτικών προγραμμάτων, στα οποία συμμετέχει η Ελλάδα, στο πλαίσιο του INTERREG 2014 – 2020.
Το INTERREG (INTERREGional Cooperation) είναι το ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό εργαλείο – μέσο, που στοχεύει στη θεσμική διαπεριφερειακή συνεργασία μεταξύ ευρωπαϊκών (και μη) χωρών, ώστε να δοθούν λύσεις σε κοινά προβλήματα περιοχών που συνορεύουν μεταξύ τους, βρέχονται από την ίδια θάλασσα ή ανήκουν στην ίδια ευρύτερη περιφέρεια. Παρακάτω θα επιχειρήσουμε να συνοψίσουμε τα κύρια χαρακτηριστικά αυτού του χρηματοδοτικού εργαλείου.

Τα προγράμματα, στο πλαίσιο του INTERREG 2014 – 2020, βασίζονται, κατά κύριο λόγο, στη στρατηγική «Ευρώπη 2020», για μια ανάπτυξη έξυπνη, βιώσιμη, χωρίς αποκλεισμούς. Αποτελούν κατά κάποιο τρόπο τη χωρική εξειδίκευση αυτής της στρατηγικής ανάπτυξης. Επίσης, βασίζονται σε ευρωπαϊκές στρατηγικές κοινωνικής και εδαφικής συνοχής, σε μακροπεριφερειακές στρατηγικές, σε πολιτικές συνέργειας μεταξύ περιοχών, αλλά και μεταξύ προγραμμάτων.
Εκείνο που χαρακτηρίζει τα προγράμματα αυτά είναι ότι αποβλέπουν, πέρα από εξειδικεύσεις και τεχνικές λεπτομέρειες, σε κοινή αντιμετώπιση μέσα στην ΕΕ, αλλά και με γειτόνους της, ζητημάτων που έχουν να κάνουν με θέματα όπως Ενεργειακά, Περιβαλλοντικά, Επιχειρησιακά, Απασχόληση, Καλύτερες συνθήκες ζωής.
Από πρακτικής άποψης, μπορούμε να πούμε, ότι χαρακτηρίζονται, μεταξύ άλλων, από την ισχυρή απαίτηση για ανάπτυξη δυναμικών διακρατικών – διασυνοριακών – διαπεριφερειακών συνεργασιών και για συνέργεια στους επιδιωκόμενους στόχους στις επιλέξιμες περιοχές, καθώς και για κεφαλαιοποίηση εμπειρίας από έργα που έχουν προηγηθεί και από αποτελεσματικές πρακτικές που έχουν εφαρμοστεί. Ανάμεσα στα ισχυρά κριτήρια επιλογής των υποβαλλόμενων προτάσεων είναι και η βιωσιμότητα, η καινοτομία, η διεπιστημονικότητα, η διαβούλευση και η δημοσιότητα.
Ένα επιπλέον χαρακτηριστικό, ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, είναι ότι τα προγράμματα στο πλαίσιο του INTERREG 2014 – 2020 έχουν άμεσους και κύριους αποδέκτες τις εθνικές, περιφερειακές, τοπικές αρχές των επιλέξιμων χωρών – περιοχών και πρώτα και κύρια τους Δήμους τους.

Το INTERREG 2014 – 2020 διαρθρώνεται σε δύο μεγάλες ομάδες προγραμμάτων: τα διασυνοριακά και τα πολυμερή.
1^η ομάδα: Διασυνοριακά προγράμματα (5 προγράμματα με συμμετοχή της Ελλάδας):
Μεταξύ: Ελλάδας – Κύπρου
Ιταλίας
Βουλγαρίας
Αλβανίας
Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (FYROM)
2^η ομάδα: Πολυμερή προγράμματα (Στρατηγικές Μακροπεριφέρειας):
ADRION (Αδριατική – Ιόνιο), Balkan Mediterranean, Black Sea Basin, INTERREG EUROPE, MED, MED EVI

Ειδικότερα για την 1^η ομάδα των πέντε διασυνοριακών προγραμμάτων:
Πρόκειται για προγράμματα που προωθούν τη στρατηγική της Ένωσης για έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη και για την επίτευξη οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής μεταξύ των επιλέξιμων διασυνοριακών περιοχών, (χωρών που συνορεύουν ή τις ενώνει θάλασσα).
Προσφέρονται, μεταξύ άλλων, για να δώσουν λύσεις σε προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Δήμοι στις επιλέξιμες περιοχές στην Ελλάδα, που όμως σχετίζονται ή/και αποτελούν μέρος των αντίστοιχων προβλημάτων Δήμων της γειτονικής επιλέξιμης περιοχής.
Οι επιλέξιμες περιοχές για την περίοδο 2014 – 2020 έχουν ως εξής:

1. Ελλάδα – Κύπρος: Όλη η Κύπρος – Από Ελλάδα: Βόρειο Αιγαίο (Λέσβος, Σάμος, Χίος), Νότιο Αιγαίο (Δωδεκάνησα, Κυκλάδες), Κρήτη (Ηράκλειο, Λασίθι, Ρέθυμνο, Χανιά).
2. Ελλάδα – Ιταλία: Από Ελλάδα: Ήπειρος (Άρτα, Θεσπρωτία, Ιωάννινα, Πρέβεζα), Ιόνια Νησιά(Ζάκυνθος, Κέρκυρα, Κεφαλονιά, Λευκάδα), Δυτική Ελλάδα (Αιτωλοακαρνανία, Αχαΐα, Ηλεία), – Από Ιταλία: Puglia (Taranto, Brindisi, Lecce, Foggia, Bari, Barletta-Andria-Trani).
3. Ελλάδα – Βουλγαρία: Από Ελλάδα: Ανατολική Μακεδονία και Θράκη (Έβρος, Ξάνθη, Ροδόπη, Δράμα, Καβάλα, Θεσσαλονίκη, Σέρρες) – Από Βουλγαρία: Blagoevgrad, Haskovo, Smolyan, Kardzhali.
4. Ελλάδα – Αλβανία: Από Ελλάδα: Γρεβενά, Καστοριά, Φλώρινα, Θεσπρωτία, Ιωάννινα, Ζάκυνθος, Κέρκυρα, Κεφαλονιά, Λευκάδα – Από Αλβανία: Berat, Gjirokaster, Korce, Vlore.
5. Ελλάδα – Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (FYROM): Από Ελλάδα: Θεσσαλονίκη, Κιλκίς, Φλώρινα, Σέρρες, Πέλλα – Από FYROM: Vardar, Pelagonia, Southwest, Southeast

Οι άξονες προτεραιότητας, για τα υποβαλλόμενα έργα, όπως έχουν επιλεγεί από τα προγράμματα, κινούνται γύρω από τα παρακάτω, με τις απαραίτητες προσαρμογές, λόγω ιδιαιτεροτήτων και στρατηγικών στόχων κάθε περιοχής:

• Διατήρηση και προστασία του περιβάλλοντος, ολοκληρωμένη περιβαλλοντική διαχείριση
• Βιωσιμότητα και προσαρμογή στις κλιματικές αλλαγές – πρόληψη κινδύνων διαχείρισης
• Αντιμετώπιση κοινωνικού αποκλεισμού
• Αποδοτική χρήση και διαχείριση ενέργειας
• Διαχείριση αποβλήτων
• Διαχείριση διασυνοριακών υδάτων
• Συνδυασμένες βιώσιμες μεταφορές στις διασυνοριακές περιοχές
• Καλύτερη διασύνδεση διασυνοριακής περιοχής
• Ενίσχυση της τοπικής οικονομίας
• Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικότητας, με έμφαση στις Μικρο – Μεσαίες Επιχειρήσεις (ΜΜΕ)
• Καινοτομία και Ανταγωνιστικότητα
• Τουρισμός
• Αξιοποίηση πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς.

Επιλέξιμοι εταίροι, σε καθ’ ένα από τα παραπάνω προγράμματα, είναι οι Εθνικές – Περιφερειακές – Τοπικές δημόσιες αρχές, τα Νομικά πρόσωπα Δ.Δ, οι Ιδιωτικοί φορείς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα των επιλέξιμων, κάθε φορά, περιοχών.
Η Χρηματοδότηση είναι, κατά κύριο λόγο, από το ΕΤΠΑ. Το συνολικό ύψος της διαμορφώνεται, ανάλογα με το πρόγραμμα και τον θεματικό στόχο που εξυπηρετεί το έργο, (σχετικά υψηλά ποσοστά, για παράδειγμα, δίνονται για περιβαλλοντικούς στόχους). Σημειώνουμε ότι σε όλα τα προγράμματα υπάρχει πρόβλεψη χρηματοδότησης για τεχνική βοήθεια.
Προσκλήσεις για υποβολή προτάσεων αναμένονται να γίνουν από τον Σεπτέμβριο 2015 και μετά, ενώ οι οριστικές εγκρίσεις από την ΕΕ των 5 προγραμμάτων, όπως έχουν υποβληθεί από τις συμμετέχουσες χώρες, αναμένονται μέσα στον Ιούλιο 2015. Παρ’ ολ’ αυτά, η προετοιμασία για την υποβολή προτάσεων, όπως αναζήτηση διακρατικών και μη εταίρων, ανάπτυξη της συνεργασίας, ωρίμανση έργων κ.α., από την πλευρά των Δήμων των επιλέξιμων περιοχών, που ενδιαφέρονται να αναλάβουν ή να συμμετέχουν σε πρόταση, είναι ανάγκη να γίνει άμεσα. Αυτό αφενός επειδή εκτιμάται ότι είναι σχετικά χρονοβόρα η διαδικασία που απαιτείται γι’ αυτή την προετοιμασία, αφετέρου επειδή έτσι δίνεται η δυνατότητα για σύνταξη μιας ολοκληρωμένης πρότασης για έργο που μπορεί να συγχρηματοδοτηθεί και από άλλες πηγές. Σημειώνουμε ότι από το INTERREG είναι επιθυμητή η συνέργεια με άλλα προγράμματα.

Ειδικότερα για τη 2^η ομάδα, τα Πολυμερή προγράμματα:
Πρόκειται για προγράμματα που βασίζονται σε ευρύτερες πολιτικές και μακροπεριφερειακές στρατηγικές της ΕΕ. Επιδιώκουν να δώσουν λύσεις σε κοινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν χώρες που βρίσκονται σε μία ευρύτερη περιοχή ή βρέχονται από μία κοινή υδάτινη λεκάνη. Στοχεύουν σε έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη και εδαφική συνοχή μεταξύ των επιλέξιμων περιφερειών.
Οι εθνικές, περιφερειακές, τοπικές αρχές και μάλιστα οι δήμοι είναι οι πρωταγωνιστές μεταξύ των διακρατικών εταίρων και σ’ αυτή την ομάδα προγραμμάτων.
Οι επιλέξιμες περιοχές για την περίοδο 2014 – 2020 έχουν ως εξής:

1. ADRION (Αδριατική – Ιόνιο): Το πρόγραμμα καλύπτει περιοχές από τέσσερα κράτη μέλη της ΕΕ: Κροατία, Ελλάδα, Ιταλία, Σλοβενία και περιοχές από τέσσερεις τρίτες χώρες: Αλβανία, Βοσνία – Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο, Σερβία.
2. Balkan – Mediterranean: Στο πρόγραμμα συμμετέχουν περιοχές από τρία κράτη – μέλη της ΕΕ: Ελλάδα, Κύπρος, Βουλγαρία και περιοχές από δύο υποψήφιες χώρες: Αλβανία και Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.
3. Black Sea Basin: Στο πρόγραμμα συμμετέχουν περιοχές από τρία κράτη – μέλη της ΕΕ: Βουλγαρία, Ελλάδα, Ρουμανία και περιοχές από τις χώρες: Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, Μολδαβία, Ουκρανία, Τουρκία, Ρωσία.  
4. INTERREG EUROPE: Το πρόγραμμα καλύπτει 30 χώρες, τις 28 της ΕΕ συν την Ελβετία και τη Σουηδία.
5. MED: Στο πρόγραμμα συμμετέχουν περιοχές από τα κράτη μέλη της ΕΕ: Κύπρος, Ισπανία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιταλία, Μάλτα, Πορτογαλία, Ηνωμένο Βασίλειο-Γιβραλτάρ, Σλοβενία, καθώς και οι υποψήφιες και δυνητικά υποψήφιες χώρες Κροατία, Μαυροβούνιο, Αλβανία.
6. MED ENI: Περιλαμβάνονται περιοχές από χώρες που επηρεάζονται από τη στρατηγική ΕΝΙ(2*) στην Μεσόγειο, όπως Ισπανία, Ηνωμένο Βασίλειο-Γιβραλτάρ, Πορτογαλία, Γαλλία, Ιταλία, Μάλτα, Ελλάδα, Κύπρος, Τουρκία, Μαρόκο, Αλγερία, Τυνησία, Λιβύη, Αίγυπτος , Ιορδανία, Παλαιστίνη, Συρία

Οι άξονες προτεραιότητας σε αυτή την ομάδα, καθώς και το περιεχόμενο των προτάσεων έχουν σημαντικό προσανατολισμό στην υποστήριξη πολιτικών της ΕΕ, όπως η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και μακροπεριφερειακών στρατηγικών και συνοψίζονται σε θέματα:
ü  Προστασίας περιβάλλοντος – Προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή – Μετάβασης σε οικονομίες χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα
ü  Έρευνας – Τεχνολογίας – Καινοτομίας – Έξυπνες περιφέρειες
ü  Αποδοτικότητας των πόρων – Βιώσιμες περιφέρειες – μπλε και πράσινης ανάπτυξης
ü  Συνδεσιμότητας περιφερειών – εδαφική συνεργασία
ü  Επιχειρηματικότητας και ανάπτυξης Μικρο-Μεσαίων Επιχειρήσεων (ΜΜΕ)
ü  Υποστήριξης διακυβέρνησης της EUSAIR (1*), CBC – ENI (2*)
Επιλέξιμοι εταίροι είναι και εδώ οι Εθνικές – Περιφερειακές – Τοπικές δημόσιες αρχές, καθώς και τα Νομικά πρόσωπα Δ.Δ και οι Ιδιωτικοί φορείς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα των επιλέξιμων, κάθε φορά, περιοχών.
Η Χρηματοδότηση είναι από το ΕΤΠΑ και το ΜΠΒ – Μέσο Προενταξιακής Βοήθειας – (στην περίπτωση του INTERREG EUROPE υπάρχει και μια χρηματοδότηση από την Ελβετία και Σουηδία). Το ύψος της χρηματοδότησης ποικίλει ανά πρόγραμμα, έργο και συμμετέχοντα φορέα. Προβλέπεται και εδώ χρηματοδότηση για τεχνική βοήθεια.
Πρόσκληση για υποβολή προτάσεων έχει γίνει μόνο μία, για το INTRRREG EUROPE (βλ. σχετικό άρθρο και εισήγηση εκδήλωσης ΕΟΕΣ «Αμφικτυονία») και είναι ανοιχτή μέχρι 31/07/2015. Έχει επίσης ανακοινωθεί πρόσκληση για το MED (βλ. σχετικό άρθρο), που θα ανοίξει την 01/09/2015. Τα περισσότερα από τα άλλα προγράμματα βρίσκονται σε διαδικασία έγκρισης από την ΕΕ ή σε διαβούλευση και οι προσκλήσεις αναμένονται τέλος 2015 – αρχές 2016. Και σ’ αυτά τα προγράμματα οι Δήμοι των επιλέξιμων περιοχών, που ενδιαφέρονται, θα πρέπει εγκαίρως ν’ ξεκινήσουν την προετοιμασία.

Τι πρέπει να κάνει ένας δήμος ώστε να αρχίσει να προετοιμάζεται για την υποβολή προτάσεων στο Interreg
Όπως ο αναγνώστης μπορεί να συμπεράνει από τα παραπάνω, το Interreg είναι ένα πρόγραμμα που χρηματοδοτεί κυρίως «soft» ενέργειες. Δεν είναι βαρύ, όπως άλλα κοινοτικά προγράμματα και πρωτοβουλίες (πχ Horizon), αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει τις δυσκολίες του. Γεγονός που σηματοδοτεί ότι μία σοβαρή πρόταση απαιτεί, πριν από όλα, μία σοβαρή προετοιμασία.
Η πρώτη και μία από τι σημαντικότερες δυσκολίες, είναι ότι το πρόγραμμα απαιτεί διεθνείς συνεργασίες. Η αναζήτηση διεθνών εταίρων είναι μία επίπονη διαδικασία και κυρίως χρονοβόρα. Θα συμβούλευα τους δήμους που ενδιαφέρονται να αναζητήσουν διεθνείς εταίρους να μην περιοριστούν αποκλειστικά σε δήμους με τους οποίους έχουν κάποιες σχέσεις, έχουν για παράδειγμα αδελφοποιηθεί. Καλό είναι να επιλέξετε δήμους και νομικά πρόσωπα που μπορούν να προσφέρουν με την εμπειρία και την τεχνογνωσία τους, κύρος στην πρόταση και προστιθέμενη αξία στα αποτελέσματα.
Ένα δεύτερο σημείο που θα πρέπει να προσέξουν ιδιαίτερα οι δήμοι είναι ότι δεν μπορούν να δημιουργούν και χρηματοδοτούν ad hoc μελέτες για κάθε πρόσκληση είτε αυτή προέρχεται από τομεακά ή ΠΕΠ του ΕΣΠΑ, είτε από κοινοτικές πρωτοβουλίες. Η γνώμη μου είναι ότι ο δήμος θα πρέπει να επιλέξει τη δημιουργία μίας στρατηγικής στην υποβολή των προτάσεων του. Η στρατηγική αυτή θα πρέπει να εμπεριέχει μία «γκαρνταρόμπα» με όλες τις βασικές και απαραίτητες μελέτες που εκτιμά ο δήμος ότι θα του χρειαστούν. Οι μελέτες αυτές, για να μπορούν να ανταποκρίνονται στα ιδιαιτερότητες κάθε πρόκλησης, θα πρέπει να είναι δομημένες με ευελιξία, ώστε σχετικά γρήγορα, άνετα και χωρίς ιδιαίτερο κόστος να προσαρμόζονται στις επιμέρους απαιτήσεις.
Το τρίτο σημείο που πρέπει να προσεχθεί έχει σχέση με κάποιες κακές συνήθειες όλων μας. Μην αφήσετε την πρόταση για την τελευταία στιγμή. Είναι σίγουρο ότι την τελευταία στιγμή κάτι θα προκύψει. Άρα όσο περισσότερο προετοιμασμένες εγκαίρως είναι οι συνεργασίες και η πρόταση, τόσο καλύτερο τελικό αποτέλεσμα θα διαμορφώσουμε και κυρίως με μικρότερο ψυχολογικό κόστος.

Ακολουθούν δύο άρθρα: Το άρθρο της Κ. Μήτσου για την προκήρυξή του Inrerreg Europe που είναι στον «αέρα» και το άρθρο για το Interreg Med που θα προκηρυχθεί 1^η Σεπτεμβρίου

Ράλλης Γκέκας

Δρ Οικονομικών ΟΤΑ

rgkekas@skepsis.net.gr

(1*) Πρόκειται για τη Μακροπεριφερειακή Στρατηγική της ΕΕ (εγκρίθηκε το 2014), στην οποία βασίστηκε το πρόγραμμα Αδριατική – Ιόνιο (ADRION). Στόχο έχει την αντιμετώπιση κοινών προκλήσεων στις χώρες της Αδριατικής – Ιονίου. Καλύπτει τις χώρες Κροατία, Ελλάδα, Ιταλία, Σλοβενία, Αλβανία, Βοσνία – Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο, Σερβία. Εστιάζει στους τομείς κοινού ενδιαφέροντος αυτών των χωρών: Μπλε ανάπτυξη, Σύνδεση της περιοχής (δίκτυα μεταφορών και ενέργειας), Ποιότητα του περιβάλλοντος, Αειφόρος τουρισμός. Αξιοποιεί την εμπειρία από τις δύο προηγούμενες μακροπεριφερειακές πολιτικές της ΕΕ στην περιοχή της Βαλτικής θάλασσας (2009) και στην περιοχή του Δούναβη (2011).  
(2*) Πρόκειται για τη στρατηγική Διασυνοριακής Συνεργασίας – Cross-Border Cooperation (CBC) – με τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ και τη στρατηγική εταιρικής σχέσης της ΕΕ με τη Ρωσία, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μέσου Γειτνίασης – European Neighbourhood Instrument (ENI). Σε αυτές στηρίζεται, κατά κύριο λόγο, το πρόγραμμα Black Sea Basin.

Αναλυτικότερα για τα προγράμματα του INTERREG 2014 – 2020, καθώς και σχετική ενημέρωση μπορείτε να έχετε από το κεντρικό site του INTERREG,  http://www.interreg4c.eu/programme/2014-2020/ , καθώς και το site της διαχειριστικής αρχής INTERREG στην Ελλάδα, http://www.interreg.gr/en/ .
Επίσης για τη σύνταξη αυτού του άρθρου ανατρέξαμε και στα επιμέρους σχέδια, που έχουν εγκριθεί ή είναι προς έγκριση στην ΕΕ, για καθένα από τα διασυνοριακά και πολυμερή προγράμματα INTERREG, καθώς και στις σχετικές πολιτικές και στρατηγικές που τα διέπουν.  

διαβαστε περισσοτερα

Το τοπίο είναι προτεραιότητα, όχι πολυτέλεια

Η Καστέλλα και το Μικρολίμανο (φωτ.) και η Σαντορίνη
αποτελούν τυπικά δείγματα της αλληλεπίδρασης
φύσης και πολιτισμού στο μεσογειακό τοπίο, το οποίο
αποτελεί ένα διαχρονικό σταυροδρόμι πολιτισμών.

#ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΔΟΥ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ( 6/6/2015 )

Μέσα στην αγκαλιά τριών ηπείρων -Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής- η λεκάνη της Μεσογείου, με έκταση 2.542.000 χλμ. και συνολική ακτογραμμή που φτάνει τα 46.000 χλμ., αποτελεί όχι μόνο ένα ζωντανό οργανισμό, τροφοδότη εδώ και χιλιετίες των γειτνιαζόντων κοινωνιών με καθοριστική συμβολή στην ποιότητα ζωής τους, αλλά και ένα διαχρονικό σταυροδρόμι πολιτισμών. Η ανάγκη, επομένως, για αντιμετώπιση των τρεχουσών και μελλοντικών απειλών, η αφύπνιση απέναντι στις πολλαπλές προκλήσεις καθώς και η αξιοποίηση ευκαιριών για τα μεσογειακά και παράκτια τοπία, προκύπτει αναμφίβολα ως επιτακτική.Αφουγκραζόμενο τη συγκεκριμένη ανάγκη, το Μεσογειακό Ινστιτούτο για τη Φύση και τον Ανθρωπο (Med-INA) συνδιοργάνωσε στα τέλη Μαΐου (26-27/5) με το CIVILSCAPE, ένα ευρωπαϊκό δίκτυο αποτελούμενο από 112 περιβαλλοντικές ΜΚΟ, διημερίδα για το Μεσογειακό Θαλάσσιο Τοπίο (Marinescape Forum), στον Πειραιά, με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα Θάλασσας. Σημείο αναφοράς, η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για το Τοπίο, υπογεγραμμένης στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης. Τί ορίζεται ως τοπίο στη διεθνή συνθήκη; «Το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης μεταξύ φύσης και πολιτισμού», θα πει η κ.Αφροδίτη Σορώτου, αρχαιολόγος και επιστημονικός συνεργάτης του Μed-INA, εξηγώντας: «Στην πραγματικότητα, το τοπίο δεν είναι κάτι στατικό, είναι αυτό που αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος με όλες τις αισθήσεις του. Πρόκειται για μία έννοια απ’ αυτήν του περιβάλλοντος, βάζοντας σε πρώτο πλάνο τον άνθρωπο και τον πολιτισμό που παράγει».




«Η νέα θεώρηση των πραγμάτων, φέρνει το τοπίο σε υψηλότερες θέσεις στην πολιτική ατζέντα, γίνεται αντικείμενο όχι μόνο διακρατικής αλλά και διυπουργικής συζήτησης, καθώς ήδη χώρες όπως η Ιρλανδία ή η Δημοκρατία της Τσεχίας υιοθετούν μία εθνική στρατηγική, με τα διαφορετικά υπουργεία – γεωργικής ανάπτυξης, βιομηχανίας, περιβάλλοντος, τουρισμού, μεταφορών... - να συνεργάζονται, λαμβάνοντας υπόψη για τις αποφάσεις τους το τοπίο», επισημαίνει η κ. Maguelonne Dejeant-Pons από το Συμβούλιο της Ευρώπης, εκτελεστική γραμματέας για την Ευρωπαϊκή Σύμβαση του Τοπίου. Και συνεχίζει: «Αν μέχρι πρόσφατα εστιάζαμε στο παραγωγικό ή το καλό για την οικονομία, ζώντας σε μία παγκοσμιοποιημένη κοινωνία έχουμε πλέον αντιληφθεί την αξία της διατήρησης των παραδόσεων, της κουλτούρας, της ταυτότητας του χώρου. Ενδιαφερόμαστε για το τοπίο, όχι ως εμπόρευμα ή τουριστικό προϊόν αλλά σε άμεση σχέση με τους ανθρώπους που ζουν σ’ αυτό - μακροπρόθεσμα, πιο πολύτιμα μέρη θα είναι εκείνα που έχουν διατηρήσει την ταυτότητά τους. Για τον λόγο αυτό, ενθαρρύνεται η εμπλοκή των ίδιων των τοπικών κοινωνιών στη λήψη αποφάσεων, αξιοποιείται η παραδοσιακή γνώση για την προαγωγή της οικονομίας, δίνονται κίνητρα για κατάθεση προτάσεων.


Στην πράξη, έχει ήδη ξεκινήσει η λειτουργία ενός portal με πρωτοβουλία του Συμβουλίου της Ευρώπης, όπου όλες οι χώρες-μέλη καλούνται να αναρτήσουν τις δράσεις και τις ιδέες τους σχετικά με το τοπίο, projects που σχεδιάζουν ή πραγματοποιούν, μεμονωμένα ή μη. Μην ξεχνάμε ότι προτεραιότητα για τη Συνθήκη είναι η καλύτερη διαχείριση του τοπίου μέσα από συμμετοχικές διαδικασίες αλλά και η γεφύρωση του χάσματος μεταξύ πολιτικής ηγεσίας και τοπικών πληθυσμών. Επειδή όμως η κάθε χώρα έχει τη δική της μεθοδολογία για την επίτευξη του στόχου κι εμείς δεν διεισδύουμε σε εθνικό επίπεδο, υποστηρικτικά προς αυτή την κατεύθυνση λειτουργούν τα Παρατηρητήρια. Αλλες φορές ως κρατικοί φορείς, άλλες πάλι έχοντας συσταθεί με την πρωτοβουλία ΜΚΟ, πανεπιστημίων ή ερευνητικών ινστιτούτων, παίζουν καταλυτικό ρόλο σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση, την ενημέρωση, την επιρροή στον πολιτικό σχεδιασμό».


Διαμεσολαβητής


«Ενα τέτοιο Παρατηρητήριο, έρχεται να λειτουργήσει ως διαμεσολαβητής μεταξύ των απλών ανθρώπων, του χωρικού σχεδιασμού και των αποφάσεων της πολιτικής ηγεσίας. Ειδικά στη Μεσόγειο, η οποία αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα – από κλιματική αλλαγή και κοινωνική ανισότητα έως οικονομική κρίση, πολιτικές διαμάχες και πολέμους», τονίζει η κ. Σορώτου. Μήπως ακούγεται κάπως ρομαντικό το να ασχοληθεί κάποιος με το τοπίο, σε μία περίοδο που η κατάσταση βράζει – κυρίως στην Ελλάδα...; «Κάθε άλλο!», χωρίς δεύτερη σκέψη η απάντηση της κ. Dejeant-Pons: «Σκεφτείτε πως υπάρχουν χώρες που ανακαλύπτουν και αναδεικνύουν τοπία, που... δεν υπάρχουν! Η Ελλάδα πρέπει να συνειδητοποιήσει πως το τοπίο δεν είναι πολυτέλεια, αλλά προτεραιότητα - είτε πρόκειται για την προστασία του έναστρου ουρανού από τη φωτορρύπανση, είτε για την προβολή του θησαυρού της τοπικής σας κουζίνας... Σίγουρα δεν είναι μόνο αυτό η λύση στα οικονομικά προβλήματα. Είναι όμως μέρος της λύσης», καταλήγει.

Στόχος ο διάλογος μεταξύ πολιτών και θεσμικών φορέων σε Ελλάδα, Ευρώπη και Μεσόγειο
Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν φέτος στον Πειραιά για την Ευρωπαϊκή Ημέρα Θάλασσας, πραγματοποιήθηκε στον Ναυτικό Ομιλο Ελλάδος η διημερίδα για το Μεσογειακό Θαλάσσιο Τοπίο (Piraeus Marinescape Forum, 26-27/5), η οποία συνδιοργανώθηκε από το Μεσογειακό Ινστιτούτο για τη Φύση και τον Ανθρωπο (Med-INA) και το Ευρωπαϊκό Δίκτυο και όργανο εφαρμογής της Σύμβασης της Φλωρεντίας (Ευρωπαϊκής Σύμβασης του Τοπίου) CIVILSCAPE, με την υποστήριξη του δήμου Πειραιά και του Landscape Research Group. Αφετηρία, η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για το Τοπίο (European Landscape Convention), με την έννοια του τοπίου να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας και στην ισχυροποίηση των διαδικασιών συμμετοχικής διακυβέρνησης. Η ενθάρρυνση του διαλόγου μεταξύ της κοινωνίας των πολιτών και των θεσμικών φορέων σε Ελλάδα, Ευρώπη και Μεσόγειο, μεταξύ των προτεραιοτήτων, όπως και η συμβολή στη δημιουργία μιας στρατηγικής για τη Γαλάζια Ανάπτυξη, θεμελιωμένη στις αρχές της αειφορίας. Στο πέρας της διημερίδας, παρουσιάστηκε η «Δήλωση του Πειραιά για τα Μεσογειακά Θαλάσσια Τοπία», η οποία περιλαμβάνει –μεταξύ άλλων– την πρόταση για σύσταση Παρατηρητηρίου με στόχο τη μέριμνα για τη διατήρηση και προστασία των θαλάσσιων, παράκτιων και νησιωτικών τοπίων στη Μεσόγειο. Τα συμπεράσματα που προέκυψαν, παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Ημέρες Θάλασσας (European Maritime Days) στις 28/5, στη θεματική ενότητα «Παράκτιες Κοινότητες και Γαλάζια Κοινωνία».

διαβαστε περισσοτερα

Βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη : Ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης

  κείμενο του Συμβουλίου της Ευρώπης MCL- 17 (2011) που ενέκρινε η Διάσκεψη των Υπουργών των αρμόδιων για την Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης στην 17η σύνοδο, Κίεβο που έχει τίτλο "Η Τοπική Αυτοδιοίκηση σε κρίσιμους καιρούς: πολιτικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της κρίσης, την ανάκαμψη και την οικοδόμηση ενός βιώσιμου μέλλοντος ".Από το κείμενο αυτό 63 σελίδων επιλέξαμε το κομμάτι που αναφέρεται στο ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη.

Είναι ένας πολύτιμος οδηγός για τις ημέρες που έρχονται. 

Χρηματοδότηση τοπικών επενδυτικών κεφαλαίων 

Οι τοπικές αυτοδιοικήσεις διαχειρίζονται σημαντικό μέρος των γενικών κεφαλαιουχικών δαπανών της κεντρικής κυβέρνησης. Κατά μέσο όρο στις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το μερίδιο των οι υποεθνικών διοικήσεων είναι σχεδόν τα δυο τρίτα των ακαθάριστων επενδύσεων στο σύνολο του δημόσιου τομέα (6)  .(Σχ 1: 63% το 2010). Έτσι στην περίοδο της οικονομικής ύφεσης η δυνατότητα των τοπικών αυτοδιοικήσεων να χρηματοδοτούν επενδυτικά κεφάλαια και να προβαίνουν σε υλοποίηση επενδύσεων κεφαλαίου είναι σημαντική. Μπορούν να συμβάλουν στην οικονομική ανάκαμψη διατηρώντας το επίπεδο των δημοσίων επενδύσεων και ξεκινώντας νέα προγράμματα, όταν παρατηρείται μείωση των ιδιωτικών επενδύσεων. Ωστόσο, το σχετικά μεγάλο μερίδιο των τοπικών αυτοδιοικήσεων και η εξάρτηση από εξωτερικούς πόρους, όπως επιχορηγήσεις κεφαλαίου από τον κρατικό προϋπολογισμό καθιστά τις επενδύσεις κεφαλαίων εύκολο στόχο περιορισμών και κατά συνέπεια ένα μάλλον ευάλωτο κονδύλι του δημόσιου προϋπολογισμού. 

Οι κεφαλαιουχικές δαπάνες της τοπικής αυτοδιοίκησης συνδέονται στενά με το επίπεδο της δημοσιονομικής αποκέντρωσης. Στις περισσότερο αποκεντρωμένες χώρες το μερίδιο των τοπικών αυτοδιοικήσεων σε κεφαλαιουχικές δαπάνες είναι πολύ πάνω από το μέσο όρο των χωρών της ΕΕ, ενώ στις χώρες με χαμηλότερο επίπεδο δημοσιονομικής αποκέντρωσης- που υπολογίζεται από το επίπεδο των υπο εθνικών δαπανών που εκφράζεται σε ποσοστό του ΑΕΠ- η συμβολή των τοπικών αυτοδιοικήσεων στις κεφαλαιουχικές δαπάνες είναι περιορισμένη. Υπάρχουν εξαιρέσεις σε χώρες όπου οι επενδύσεις κεφαλαίου είναι υψηλές: σε λιγότερο αποκεντρωμένες χώρες όπως η Λετονία, η Ιρλανδία, η Σλοβακία όπου οι τοπικές κεφαλαιουχικές δαπάνες χρηματοδοτούνται κυρίως από τα Διαρθρωτικά Ταμεία της ΕΕ. Στην Ιταλία και τη Γαλλία το υψηλό επίπεδο υπο εθνικών κεφαλαιουχικών δαπανών εξηγείται εν μέρει λόγω της διοικητικής αποκέντρωσης.

Η οικονομική ύφεση άγγιξε τους προϋπολογισμούς επενδύσεων των τοπικών αυτοδιοικήσεων με κάποια καθυστέρηση: το μερίδιο των υπο εθνικών διοικήσεων επί του συνόλου των κεφαλαιουχικών δαπανών της κεντρικής διοίκησης ήταν 65.5% το 2009, αλλά άρχισε να σημειώνει πτώση τον περασμένο χρόνο (63%). Αυτή η χρονική υστέρηση προκλήθηκε εν μέρει από προγράμματα οικονομικής τόνωσης στις πιο ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης και εν μέρει από την ικανότητα καλύτερης απορρόφησης κονδυλίων της ΕΕ. Φαίνεται ότι από το 2010, δηλ από το τρίτο έτος της οικονομικής ύφεσης αυτοί οι πόροι μειώθηκαν και η γενική συγκεντρωτική τάση περιόρισε το ρόλο των τοπικών αυτοδιοικήσεων σε ότι αφορά στις επενδύσεις κεφαλαίων του δημοσίου τομέα (πχ σε χώρες όπως η Πορτογαλία, η Βουλγαρία, η Δανία, η Ελλάδα, η Εσθονία). 

Στις 27 χώρες της ΕΕ, οι κεφαλαιουχικές δαπάνες των υπο εθνικών διοικήσεων μειώθηκαν κατά 10.5% το 2010 σε σύγκριση με τον προηγούμενο χρόνο. (Σχ. 2) Μόνο έξι χώρες μπόρεσαν να αυξήσουν τις τοπικές ακαθάριστες επενδύσεις: από αυτές οι πέντε είναι νέες χώρες μέλη, που επωφελούνται κυρίως από επιδοτήσεις της ΕΕ (Λιθουανία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Ρουμανία, Πολωνία). Όλες οι υπόλοιπες είτε διατήρησαν τις κεφαλαιουχικές δαπάνες στο ίδιο επίπεδο ή τις μείωσαν. Πέρα από τις λιγότερο αποκεντρωμένες χώρες (Μάλτα, Βουλγαρία, Κύπρος), οι χώρες που θίγονται περισσότερο από την κρίση ανήκουν σε αυτήν την ομάδα: Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία. 

Έτσι σε αντίθεση με τις ευνοϊκές τάσεις του 2009, όπου οι επενδύσεις κεφαλαίων σε τοπικό επίπεδο είχαν αυξηθεί κατά 11.8% στις 27 χώρες της ΕΕ, το επόμενο έτος σημειώθηκαν δραστικές αλλαγές. Η οικονομική ύφεση άγγιξε τις τοπικές αυτοδιοικήσεις με καθυστέρηση ενός έτους. Οι τοπικές αυτοδιοικήσεις είδαν τα έσοδά τους να μειώνονται και έτσι αναγκάστηκαν να ισοσκελίσουν τους τρέχοντες προϋπολογισμούς τους. 

Πηγές χρηματοδότησης επενδύσεων κεφαλαίου στο τοπικό επίπεδο 

Οι τοπικές αυτοδιοικήσεις στο μελλοντικό στάδιο της οικονομικής ανάπτυξης θα αντιμετωπίσουν καινούρια δημοσιονομικά προβλήματα. Τα προγράμματα δημοσιονομικής τόνωσης στην αναπτυγμένη πλευρά της Ευρώπης δεν μπορούν να συνεχιστούν καθώς το έλλειμμα του προϋπολογισμού και το υψηλό δημόσιο χρέος θα περιορίσουν τη δυνατότητα των εθνικών κυβερνήσεων να δρομολογούν μεγάλα επενδυτικά προγράμματα. Οι πιέσεις στον τρέχοντα δημοτικό προϋπολογισμό (αποπληρωμή χρέους, μειώσεις φόρων, λειτουργικό κόστος νέων επενδύσεων, κλπ) θα περιορίσουν τα τοπικά κεφάλαια που μπορούν να διατεθούν για επενδύσεις. 

Στις νέες χώρες μέλη της ΕΕ όπου οι κύριες πηγές χρηματοδότησης των προγραμμάτων επενδύσεων κεφαλαίου προέρχονταν από μεταβιβάσεις πόρων της ΕΕ, οι απαιτήσεις συγχρηματοδότησης και η ικανότητα υλοποίησης του προγράμματος ενδέχεται να αποτελέσουν βασικό περιοριστικό παράγοντα. Τα λειτουργικά πλεονάσματα που χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν για χρηματοδότηση επενδύσεων κεφαλαίου μειώθηκαν, όπως επίσης περιορίστηκε και η δυνατότητα απορρόφησης κονδυλίων της ΕΕ. Σε ορισμένες χώρες αυτά συνδυάστηκαν με τις επιπτώσεις της περιόδου των εκλογών, γιατί οι αλλαγές κυβερνήσεων το 2010 επιβράδυναν τις δεσμεύσεις και την εκταμίευση κονδυλίων για προγράμματα χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ (πχ Ουγγαρία). Έτσι, σε περίοδο γενικών περιορισμών οι τοπικές αυτοδιοικήσεις δεν θα μπορέσουν να συνεχίσουν τις δαπάνες επενδύσεων στα επίπεδα του παρελθόντος και πιθανώς οι μηχανισμοί χρηματοδότησης πρέπει να αλλάξουν και αυτοί. Τα επόμενα χρόνια το εκτιμώμενο επίπεδο χρέους του δημόσιου τομέα θα σημειώσει αύξηση τόσο εντός της Ευρωζώνης όσο και 53 στις χώρες του ΟΟΣΑ (Πίνακας 1). Κατά μέσο όρο οι ακαθάριστες χρηματοοικονομικές υποχρεώσεις είναι ίσες με το ΑΕΠ και υπάρχουν μάλλον μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των χωρών. 

Πίνακας 1.Ακαθάριστες χρηματοοικονομικές υποχρεώσεις του δημόσιου τομέα ως ποσοστό επί του ΑΕΠ 

Το ήδη υψηλό και αυξανόμενο επίπεδο του δημόσιου χρέους μείωσε τις δυνατότητες δανεισμού σε τοπικό επίπεδο.(Σχ.3) Τα δάνεια σε υπο-εθνικό επίπεδο μειώθηκαν στις περισσότερες χώρες το 2010 σε σύγκριση με προηγούμενα έτη. Και πάλι, οι νέες χώρες μέλη της ΕΕ που προέρχονται από την Κεντρική Ευρώπη (χωρίς τις χώρες της Βαλτικής), ορισμένες από τις πιο αποκεντρωμένες χώρες (πχ Ολλανδία) και τα ομόσπονδα κράτη, συμπεριλαμβανομένης και της Ισπανίας, κατάφεραν να δανειστούν περισσότερο το 2010. Οι πιο χρεωμένες χώρες περιόρισαν ακόμη περισσότερο τα δάνεια των τοπικών αυτοδιοικήσεων είτε αποθαρρύνοντας τον τοπικό δανεισμό ή μειώνοντας προσωρινά το κατώτατο όριο για το τοπικό χρέος.(πχ Ισπανία). 

Η δημοσιονομική κατάσταση του δημόσιου τομέα καθορίζει κατά πολύ το κόστος του τοπικού δανεισμού, ανεξάρτητα από την πιστοληπτική ικανότητα μιας συγκεκριμένης πόλης. Έτσι, οι εκθέσεις των βασικών οργανισμών αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας θα επηρεάσουν έμμεσα και το δημοτικό επίπεδο. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης έχει ήδη εκπονήσει σύσταση για την υπερχρέωση των κρατών(7)  Εφιστά την προσοχή στην ευθύνη που φέρουν οι οργανισμοί αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας ως προς τη δημιουργία ενός φαύλου κύκλου για τις υπερχρεωμένες χώρες: η υποβάθμιση της αξιολόγησης θα αυξήσει το κόστος δανεισμού και, κατά συνέπεια, θα περιορίσει τις επιλογές χρηματοδότησης του ήδη υψηλού δημόσιου χρέους. 

 Λαμβανόμενο δάνειο (-)/χορηγούμενο δάνειο (+) σε υπο-εθνικό επίπεδο σε ποσοστό % επί του ΑΕΠ Source: Eurostat 55 

Τρόποι αντιμετώπισης του υψηλού δημόσιου χρέους διαμορφώθηκαν σε όλα τα επίπεδα διοίκησης, και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Χρηματοπιστωτικής Σταθεροποίησης παρέχει οικονομική βοήθεια σε χώρες με σοβαρά οικονομικά προβλήματα μέσα από ένα καθεστώς χορήγησης δανείων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δανείζεται στις αγορές κεφαλαίων και η οφειλή αποπληρώνεται από το Κράτος Μέλος που είναι ο δικαιούχος8 . Εναλλακτικά, πόροι παρέχονται επίσης από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας που είναι προικισμένο με 440 δις ευρώ, από τα οποία τα 250 δις διατίθενται για δάνεια9 . Τα δάνεια αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τις χώρες της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες. Οι 16 χώρες μέλη εγγυώνται το χρέος του Ταμείου. 

Σε τοπικό επίπεδο, οι δήμοι καταβάλλουν επίσης προσπάθειες να διατηρήσουν τις επενδύσεις κεφαλαίων στο απαιτούμενο επίπεδο. Σε ορισμένες χώρες, εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης επενδύσεων κεφαλαίου βρίσκονται στις τοπικές εταιρίες κοινής ωφέλειας και στις δημοτικές θυγατρικές εταιρίες όπως είναι οι φορείς διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων. Ωστόσο, με αυτή τη μέθοδο χρηματοδότησης μεταφέρεται η επιβάρυνση σε αυτές τις εκτός προϋπολογισμού μονάδες. Οι φορείς παροχής υπηρεσιών αντιμετωπίζουν και αυτοί τις συνέπειες της οικονομικής ύφεσης: οι καθυστερούμενες οφειλές των χρηστών έχουν αυξηθεί, οι εθνικές ρυθμίσεις απαγορεύουν αυξήσεις εσόδων, οι ιδιωτικές πηγές χρηματοδότησης και τα διαθέσιμα δάνεια περιορίζονται. Οι εταιρίες κοινής ωφέλειας συχνά δανείζονται με την εγγύηση των δήμων, έτσι οι τοπικές αυτοδιοικήσεις φέρουν την τελική ευθύνη και για αυτά τα δάνεια. 

Εάν ληφθούν υπόψη αυτές οι οικονομικές υποχρεώσεις, τότε το επίπεδο του χρέους, των εγγυήσεων και των λοιπών έκτακτων οικονομικών υποχρεώσεων θα είναι υψηλότερο. Όπως αναφέρει εθνικός παρατηρητής από την Κροατία, στο τοπικό επίπεδο οι καθυστερήσεις πληρωμών του άμεσου χρέους της τοπικής αυτοδιοίκησης αυξήθηκαν από 47% σε 69%. Όταν η αξία των καθαρών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων συνενώθηκε με την αξία των τοπικών υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, τότε το θετικό υπόλοιπο (το 2009 0.2 δις κούνα για τις τοπικές αυτοδιοικήσεις) μειώθηκε (-5.7 δις κούνα). Υπήρχαν ήδη περιπτώσεις όπου οι δημοτικοί λογαριασμοί είχαν μπλοκαριστεί από τους πιστωτές, λόγω των εγγυήσεων που εξέδωσαν οι τοπικές αυτοδιοικήσεις. 

Συμπράξεις με τον ιδιωτικό τομέα 

Παρά τις ενέργειες κρατικοποίησης και εκ νέου «δημοτικοποίησης» ο δημόσιος τομέας θα λειτουργεί μακροπρόθεσμα σε ένα περιβάλλον αγοράς. Η παροχή των δημοτικών υπηρεσιών, οι επιλογές αύξησης εσόδων μέσα από τέλη προς τους χρήστες και ιδιωτικές επενδύσεις, τα προγράμματα αστικής και περιφερειακής ανάπτυξης δεν μπορούν να απομονωθούν από τον ιδιωτικό τομέα. Οι δυο τελευταίες δεκαετίες απέδειξαν τις δυσκολίες, αλλά και τα πολλά πλεονεκτήματα αυτής της συνεργασίας, με καλύτερη παροχή υπηρεσιών, βελτιωμένη αποδοτικότητα των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και αμοιβαία, δημόσια και ιδιωτικά οφέλη από δράσεις αστικής και τοπικής οικονομικής ανάπτυξης. 

Ωστόσο, η γενική τάση του κοινού στην παροχή δημόσιων υπηρεσιών από τον ιδιωτικό τομέα πρόσφατα έχει αλλάξει. Η ανάθεση έργων και τα προγράμματα μέσα από συμπράξεις δημοσίου- ιδιωτικού τομέα απορρίπτονται γιατί τα προγράμματα έγιναν πιο σύνθετα και πολύπλοκα έτσι οι διοικήσεις των δήμων αδυνατούσαν να προβούν σε διαπραγματεύσεις των συμφωνιών με τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες. Τα συνήθη επιχειρήματα ενάντια σε κάθε μορφή συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα είναι το αυξημένο κόστος υπηρεσιών λόγω των κερδών των ιδιωτικών εταιριών και οι αρνητικές συνέπειες των αυστηρών συμβατικών ρυθμίσεων. Το κόστος των ιδιωτικών πρωτοβουλιών χρηματοδότησης στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι ιδιαίτερα αυξημένο και από τα υψηλότερα επιτόκια που καταβάλουν ιδιώτες επενδυτές. Τις τελευταίες δεκαετίες οι δημόσιοι φορείς (πελάτες και ρυθμιστικές αρχές) έχουν την τάση να έχουν τις υπηρεσίες αυτές υπό άμεσο έλεγχο, καθώς έμαθαν πολλά από τη συνεργασία με τους ιδιωτικούς φορείς σε ότι αφορά τον τρόπο χρηματοδότησης και διαχείρισης των δημοτικών υπηρεσιών. 

Υπάρχει μια όλο και πιο μεγάλη απόρριψη των ξένων φορέων καθώς οι δημόσιες εταιρίες κοινής ωφέλειας απέκτησαν περισσότερη εμπειρία και μπορούσαν να πάρουν πίσω τη διαχείριση των υπηρεσιών. Στο μέλλον, όταν εκτός από τα απλά μέτρα λιτότητας, η οικονομική ανάκαμψη θα απαιτεί νέες μορφές δημόσιας παρέμβασης, η συνεργασία μεταξύ παραγόντων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα πρέπει να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο. Έτσι οι νέες μορφές συμπράξεων μεταξύ των τοπικών αυτοδιοικήσεων και των εμπορικών οργανισμών θα μπορούσαν να παίξουν σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της οικονομικής ύφεσης. 

Θα μπορούσαμε να διακρίνουμε δυο πτυχές συμπράξεων: 

(ι) παροχή δημοσίων υπηρεσιών από τον ιδιωτικό τομέα 

(ιι) κοινές τοπικές δράσεις που θα αναπτύσσονται από δημόσιους φορείς και επιχειρήσεις. 

Παροχή τοπικών υπηρεσιών από τον ιδιωτικό τομέα 

Δεν έχουν όλες οι χώρες το ίδιο επίπεδο γνώσεων σε ότι αφορά στο κόστος και το όφελος που υπάρχει από τη συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα στην παροχή τοπικών δημόσιων υπηρεσιών. Οι τοπικές αυτοδιοικήσεις με μεγαλύτερη παράδοση σε αναθέσεις και εδραιωμένα καθεστώτα βρίσκονται σε καλύτερη θέση σε σύγκριση με αυτές που μπήκαν πρόσφατα στην αγορά, τις δυο τελευταίες δεκαετίες, οι οποίες και εξαρτώνται περισσότερο από τα ιδιωτικά κεφάλαια, τη μεταφορά τεχνολογίας και την προσαρμογή των μεθόδων διαχείρισης. Για το λόγο αυτό οι περισσότερες περιπτώσεις επιστροφής υπηρεσιών ύδατος που παρέχονταν από τον ιδιωτικό τομέα και ανάθεσης τους σε δημοτικές επιχειρήσεις, αναφέρονται από τη Γαλλία (πχ υπηρεσίες ύδατος Παρισιού) και προγράμματα ανάθεσης υπηρεσιών σε κοινότητες σχετικά με τον τομέα 57 της ενέργειας είναι υπό συζήτηση στη Γερμανία10, ενώ στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη οι πρακτικές αυτές αποτελούν την εξαίρεση. 

Οι εταιρίες παροχής υπηρεσιών συχνά δέχονται κριτικές όταν οι πρώτες ιδιωτικές επενδύσεις βελτιώσουν τις επιδόσεις των υπηρεσιών και υπάρχουν αυξήσεις στα τιμολόγια ή τα τέλη χρήσης διατηρούνται σε υψηλά επίπεδα. Σε ορισμένες περιπτώσεις λαϊκισμοί οδήγησαν σε επιστροφή της εκτέλεσης των υπηρεσιών στους δήμους όταν σε ένα αποκεντρωμένο περιβάλλον οι τοπικές αυτοδιοικήσεις έχουν περιορισμένη κανονιστική ικανότητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όταν υπάρχει επιστροφή της εκτέλεσης των υπηρεσιών στους δήμους πριν τη λήξη της σύμβασης, οι εταίροι του ιδιωτικού τομέα πρέπει να αποζημιωθούν για την καταγγελία της μακροχρόνιας παραχώρησης ή των λειτουργικών συμβάσεων, κάτι που βεβαίως θα προκαλέσει εφάπαξ δαπάνες για τις τοπικές διοικήσεις.11 

Η επαναγορά των περιουσιακών στοιχείων και των δημοτικών μετοχών των εταιριών παραχώρησης συμβαίνει κυρίως στον τομέα διαχείρισης ενέργειας και ύδατος. Κάτι τέτοιο είναι πιο εφικτό όταν η τοπική αυτοδιοίκηση και οι δημοτικές αρχές έχουν βελτιώσει τις ικανότητες διαχείρισής τους και έχουν πειραματιστεί σε νέες μορφές συνεργασίας. Οι τοπικές αυτοδιοικήσεις έχουν περισσότερο την τάση να αναπτύσσουν διαδημοτικές συμφωνίες για την παροχή δημοτικών υπηρεσιών , έτσι οικονομίες κλίμακας μπορούν να αναπτυχθούν όχι μόνο από ιδιωτικές εταιρίες αλλά και από τους δήμους, ως πάροχοι δημόσιων υπηρεσιών. Επίσης έχουν όφελος από συγχωνεύσεις φορέων παροχής μιας μόνο υπηρεσίας σε εταιρίες, με εξοικονόμηση πόρων μέσω συνεργειών για την είσπραξη φόρων, με την αποτελεσματική χρήση μηχανημάτων και εξοπλισμού ή την διασταυρούμενη επιδότηση δραστηριοτήτων διαφορετικής αποδοτικότητας. Οι τοπικές αυτοδιοικήσεις ενδέχεται να έχουν έμμεσα οφέλη από αυτές τις εταιρίες που λειτουργούν κατά τρόπο ανεξάρτητο και ανταγωνιστικό εφαρμόζοντας προγράμματα εξοικονόμησης ενέργειας σε τοπικούς οργανισμούς ή εισάγοντας ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, κάτι που δεν θα αποτελούσε προτεραιότητα των αναδόχων του ιδιωτικού τομέα. 

Ωστόσο, οι συμπράξεις με τον ιδιωτικό τομέα εξακολουθούν να θεωρούνται αποτελεσματικό εργαλείο παροχής δημοσίων υπηρεσιών. Ορισμένες χώρες πρόσφατα θέσπισαν νόμους για τις συμπράξεις δημοσίου- ιδιωτικού τομέα (πχ Ρουμανία, Κροατία) ωστόσο τα κίνητρα δεν είναι πάντα σαφή (εθνικός παρατηρητής της Ρουμανίας αναφέρει ότι πρόκειται μάλλον για προσπάθεια δημιουργίας τρόπων καταστρατήγησης της νομοθεσίας περί ανάθεσης συμβάσεων). Στην Αλβανία υπάρχουν απλές περιπτώσεις παροχής δημόσιας γης σε επενδυτές ως αντάλλαγμα κοινωνικής στέγασης. 

Συμβάσεις διαχείρισης αγαθών, όπως πώληση και εκμίσθωση δημοτικού ακινήτου από τον αγοραστή στον πωλητή δεν είναι συχνές στην περίοδο της οικονομικής ύφεσης. (έκθεση από Ιρλανδία). 

Η Ευρωπαϊκή Αγορά της συμφωνίας σύμπραξης δημόσιου ιδιωτικού τομέα ξεκίνησε μια αργή ανάκαμψη το 201012. Η συνολική αξία των συναλλαγών από συμπράξεις δημοσίου ιδιωτικού τομέα έφτασε τα 18 δις ευρώ για 112 προγράμματα, και είναι παρόμοια με τα επίπεδα του 2002-2004, αλλά χαμηλότερη σε σχέση με την περίοδο πριν από την κρίση 2005-2007. Οι χώρες με πιο ενεργό δράση στον τομέα είναι το Ηνωμένο Βασίλειο (44 προγράμματα) και μαζί με την Ισπανία και την Πορτογαλία οι τρεις αυτές χώρες αντιπροσωπεύουν το 63% της συνολικής αξίας των συμπράξεων δημοσίου –ιδιωτικού τομέα στην ΕΕ. Στην Ανατολική Ευρώπη είχαμε μόνο έξι συνεργασίες.

Οι συμπράξεις αυτές αφορούν κυρίως σε προγράμματα στον τομέα των μεταφορών και στο χώρο της εκπαίδευσης και της υγείας έτσι είναι σχεδόν κατ αποκλειστικότητα προγράμματα συμπράξεων δημοσίου –ιδιωτικού τομέα που υλοποιούνται σε επίπεδο εθνικών κυβερνήσεων . 

Προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης στο τοπικό επίπεδο 

Η άλλη, η ευρύτερη όψη των συμπράξεων συνδέεται με την τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη. Οι δήμοι έμαθαν διάφορες τεχνικές οικονομικής ανάπτυξης του τοπικού επιπέδου, που χρησιμοποιήθηκαν επιτυχώς στην περίοδο που υπήρχε σχετικά σταθερή οικονομική ανάπτυξη και σχετική αφθονία σε κεφάλαια και κονδύλια για επενδύσεις. Τα προγράμματα οικονομικής τόνωσης στόχευαν σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και τα προγράμματα της ΕΕ αποσκοπούσαν στη μείωση του διοικητικού φόρτου αυτών των επιχειρήσεων. 

Τα επόμενα χρόνια οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, πιθανώς θα αντιμετωπίσουν μείωση των άμεσων ξένων επενδύσεων και οι πιο ανεπτυγμένες οικονομίες θα πρέπει να βρουν νέες, ενδογενείς πηγές οικονομικής ανάπτυξης. Σε αυτήν την κατάσταση, οι στρατηγικές της τοπικής αυτοδιοίκησης και οι αναπτυξιακές της δράσεις θα πρέπει επίσης να τροποποιηθούν. Εθνικοί παρατηρητές ανέφεραν ήδη κάποια παραδείγματα που στοχεύουν άμεσα στην οικονομική ανάπτυξη του τοπικού επίπεδου. Αυτά ποικίλουν από απλές συνεργασίες μεταξύ των τοπικών αυτοδιοικήσεων και επιχειρήσεων για επίτευξη κοινών σκοπών (προώθηση τουρισμού με επιμερισμό του φόρτου στο τοπικό κέντρο ενημέρωσης τουριστών στην Αλβανία) μέχρι πιο στρατηγική υποστήριξη της κοινωνικής επιχειρηματικότητας (σύσταση ειδικής εταιρίας οικο- γεωργικής παραγωγής που παρέχει θέσεις εργασίας σε πιο ευάλωτες ομάδες πληθυσμού σε δήμο της Βοσνίας Ερζεγοβίνης). 

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν θα μπορέσουν να δημιουργήσουν ικανοποιητικό αριθμό θέσεων απασχόλησης και ο γενικός αντίκτυπός τους στην τοπική φορολογική βάση θα είναι περιορισμένος. Ωστόσο, ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας αναζητούν από κοινού ευκαιρίες απασχόλησης. Για παράδειγμα, στη Δανία μονάδα κοινωνικών λειτουργών και συμβούλων  59 βρίσκεται σε εταιρίες με σκοπό να αυξήσει τη συνεργασία μεταξύ κυβέρνησης και επιχειρήσεων. 

Σε αυτούς τους ιδιαίτερους καιρούς δημιουργούνται συγκεκριμένες μορφές τοπικής οικονομικής ανάπτυξης. Για την τοπική οικονομική ανάπτυξη σημαντικός παράγοντας είναι η συνεργασία μεταξύ των τοπικών αυτοδιοικήσεων. Οι δήμοι πρέπει να συνεργάζονται σε οριζόντιο επίπεδο με γειτονικούς δήμους, με οικονομικούς φορείς ή εταιρίες κοινής ωφέλειας και σε κάθετο επίπεδο με άλλα αιρετά επίπεδα διοίκησης (περιφέρειες, αστικές περιοχές) ή φορείς της κεντρικής διοίκησης. Οι τοπικές αυτοδιοικήσεις θα έπρεπε να συμβάλουν ενεργά στην οικονομική ανάπτυξη ανταποκρινόμενες περισσότερο σε τοπικές στρατηγικές αστικής ανάπτυξης, σε πολεοδομικούς κανονισμούς, σε επενδύσεις υποδομών, σε προγράμματα εκπαίδευσης και επιμόρφωσης, στη δημιουργία ευνοϊκού επιχειρηματικού περιβάλλοντος για καινοτομία, κλπ. 

Οι θεσμικές μορφές τοπικής οικονομικής ανάπτυξης έχουν και αυτές μεταμορφωθεί. Για παράδειγμα, στο Ηνωμένο Βασίλειο οι πρώην φορείς περιφερειακής ανάπτυξης αντικαταστάθηκαν από Τοπικές Επιχειρήσεις Συμπράξεων στην Αγγλία. Αυτές οι κοινές συμπράξεις δημοσίων αρχών και επιχειρήσεων αποσκοπούν στη στήριξη της οικονομικής ανάπτυξης παρέχοντας βοήθεια σε νέες μικρές επιχειρήσεις, στον τουρισμό, συνεργαζόμενες με πανεπιστήμια, αντιμετωπίζοντας θέματα όπως στέγαση, τοπικές μεταφορές και προτεραιότητες υποδομών, απασχόληση και μετάβαση σε οικονομία με χαμηλές εκπομπές άνθρακα. 

Αυτή η στρατηγική προσέγγιση για την τοπική ανάπτυξη απαιτεί πιο σφαιρικές και συντονισμένες δράσεις εκ μέρους των τοπικών αυτοδιοικήσεων.  

Τόσο οι διεθνείς φορείς ανάπτυξης όσο και οι εθνικές οργανώσεις τείνουν να προωθούν την ανάκαμψη εντάσσοντας δράσεις σε τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο. Είτε πρόκειται για τη νέα προσέγγιση για την περιφερειακή ανάπτυξη που σχεδιάζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην επόμενη περίοδο κατάρτισης του προϋπολογισμού χρησιμοποιώντας την έννοια «ανάπτυξη προσαρμοσμένη στα τοπικά δεδομένα»,(14) είτε για τις Αρχές της Βαρκελώνης για οικονομική ανάκαμψη που υπογραμμίζουν τη σημασία του ενεργού ηγετικού ρόλου (15) σε τοπικό επίπεδο, ή για την αναγνώριση της ανάγκης για σχεδιασμό πολύ-τομεακών αναπτυξιακών προγραμμάτων,16 όλες αυτές οι πρωτοβουλίες δίνουν έμφαση στην ίδια ολοκληρωμένη προσέγγιση για επιτυχημένες αναπτυξιακές δράσεις. Αναλύσεις που αφορούν σε εθνικές πολιτικές τονίζουν τη σημασία του τοπικού ηγετικού ρόλου και της ποιότητας του χώρου στην οικονομική ανάκαμψη.(17) 

Ενεργειακή απόδοση 

Η χρήση της ενέργειας είναι ένα ειδικό διατομεακό θέμα που αφορά στην μελλοντική ανάπτυξη του τοπικού επιπέδου. Πέρα από τα συνολικά εθνικά προγράμματα είναι σε μεγάλο βαθμό θέμα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Οι δήμοι και οι φορείς τους ως μεγάλοι χρήστες ενέργειας έχουν άμεσα επιρροή στην κατανάλωση ενέργειας αλλά και έμμεσα, μέσα από ρυθμίσεις που αφορούν στις κατασκευές, τη θέρμανση ή τα δημόσια μεταφορικά συστήματα μπορούν να καθορίζουν το τοπικό κομμάτι της αγοράς ενέργειας. Τα προγράμματα ορθολογικής χρήσης της ενέργειας είναι τοπικού επιπέδου, διότι οι λύσεις είναι συγκεκριμένες και δεν μπορούν να είναι τυποποιημένες με τον ίδιο τρόπο για όλη τη χώρα. 

Μεγάλες διαφορές υπάρχουν και εντός της Ευρώπης: οι δυτικές πιο ανεπτυγμένες χώρες ξεκίνησαν προγράμματα ορθολογικής χρήσης και εξοικονόμησης ενέργειας πριν από δεκαετίες, ενώ στη Νότια και Κεντρική Ευρώπη η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης αποτελεί πρόσφατο θέμα. Η δημοσιονομική αποκέντρωση ανάγκασε τις τοπικές αυτοδιοικήσεις να αναζητήσουν τρόπους εξοικονόμησης ενέργειας και άνοιξε το δρόμο για νέες επιλογές εξοικονόμησης λόγω των αυξανόμενων δαπανών στον τομέα της ενέργειας. 

Η μακροπρόθεσμη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έθεσε επίσης σημαντικούς στόχους βιώσιμης ανάπτυξης. Στο πεδίο της κλιματικής αλλαγής και της χρήσης της ενέργειας μέχρι το 2020 στοχεύει να μειώσει τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου κατά 20% σε σχέση με το 1990. Το 20% της χρήσης της ενέργειας θα πρέπει να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και σχεδιάζεται να επιτευχθεί αύξηση της τάξης του 20% στην ενεργειακή απόδοση.  62 

Η ορθολογική χρήση της ενέργειας κινείται πέρα από τα τεχνικά θέματα της ενεργειακής απόδοσης και της στενής περιβαλλοντικής προσέγγισης. Οι προμηθευτές συνήθως συζητούν αυτά τα παραδοσιακά θέματα μηχανικής. Η ηγεσία του τοπικού επιπέδου εστιάζει στην οικονομική και πολιτική πλευρά: Ποιες είναι οι ρυθμιστικές και θεσμικές προϋποθέσεις που συνδέονται με την τοπική φορολογία η οποία ενθαρρύνει την εξοικονόμηση ενέργειας; Με ποιο τρόπο θέματα όπως η ορθολογική χρήση της ενέργειας και η χρήση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μπορούν να τεθούν στο πρώτο πλάνο της πολιτικής συζήτησης σε τοπικό επίπεδο; Η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει επίσης τις τοπικές πολιτικές, καθώς είναι ήδη ορατή η μεγαλύτερη ζήτηση για αποχετευτικά συστήματα με σκοπό τη διαχείριση των βροχοπτώσεων ή την προστασία των πόλεων από πλημμύρες. 

Εθνικοί παρατηρητές αναφέρουν διάφορες τάσεις. Στο εθνικό πρόγραμμα δράσης 2008-2012 της Ισπανίας προτείνονται αλλαγές στις ρυθμίσεις που αφορούν στο φωτισμό των δρόμων και βελτιώσεις στην υψηλή κατανάλωση ενέργειας στην ύδρευση και στις εγκαταστάσεις καθαρισμού νερού. Έλεγχοι κατανάλωσης της ενέργειας αυξάνουν την απόδοση των δημοτικών εγκαταστάσεων και των δημοσίων επιχειρήσεων. Εξοικονόμηση μπορεί να επιτευχθεί με επιμορφωτικά προγράμματα για την ενέργεια που θα απευθύνονται στους τεχνικούς των δήμων. Η Κεντρική διοίκηση, οι περιφέρειες και η τοπική αυτοδιοίκηση έχουν θεσπίσει διάφορες αρχές που αφορούν στην ενεργειακή απόδοση. 

Οι τοπικές αυτοδιοικήσεις της Δανίας στο πλαίσιο των προγραμμάτων δράσης για το κλίμα, αναπτύσσουν συμφωνίες με ιδιωτικές εταιρίες παροχής ενεργειακών υπηρεσιών για την ανάπτυξη και χρηματοδότηση προγραμμάτων με σκοπό τη μείωση του κόστους λειτουργίας και συντήρησης για τους πελάτες τους. Εθνικοί διαγωνισμοί και απονομές βραβείων από τα Υπουργεία αυξάνουν το τοπικό ενδιαφέρον για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την προώθηση καθαρών τεχνολογιών. 

Στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη αναφέρονται ορισμένα παραδείγματα ώστε να δημιουργηθούν οι βάσεις για την ορθολογική χρήση της ενέργειας. Στη Γεωργία, η Τιφλίδα υιοθέτησε πρόγραμμα ενεργειακής απόδοσης θέτοντας τον κανόνες που θα πρέπει να τηρούν οι εργολάβοι κατασκευών και οι κατασκευαστικές εταιρίες για την κατασκευή σπιτιών και κτιρίων για γραφεία με ενεργειακή απόδοση. Ο εκσυγχρονισμός του φωτισμού των δρόμων, η εγκατάσταση ηλιακών συλλεκτών στα δημόσια κτίρια (Κροατία), προγράμματα μόνωσης των κτιρίων, προγράμματα ενεργειακής απόδοσης σε συνδυασμό με την ανακαίνιση κτιρίων (Εσθονία) αποτελούν χαρακτηριστικές πράξεις που λαμβάνουν χώρα σε τοπικό επίπεδο. Συχνά χρηματοδοτούνται από τα Διαρθρωτικά Ταμεία της ΕΕ (Βουλγαρία) ή οι τοπικές αυτοδιοικήσεις επωφελούνται από την πώληση δικαιωμάτων εκπομπών –ποσοστώσεων CO2 (Εσθονία). 

@ΕΝΘΕΤΟ.

Πόλοι Ανταγωνιστικότητας στη Γαλλία 

Δημιουργία 17 οικονομικών πόλων με σκοπό την οικονομική ανάπτυξη: συνεργασία μεταξύ κράτους και τοπικής αυτοδιοίκησης, βιομηχανίας/ επιχειρήσεων, πανεπιστημίων και ΜΚΟ. 

Οι πόλοι ανταγωνιστικότητας σχεδιάστηκαν το 2004 ως εργαλείο πολιτικής για την οικονομική ανάπτυξη από την Εθνική Υπηρεσία Περιφερειακής Ανάπτυξης, που είναι φορέας της γενικής κυβέρνησης. Αν και η ιδέα δεν είναι εντελώς νέα (η Ιταλία έχει «τα διαμερίσματα» η Γερμανία «δίχτυ- σύστημα αρμοδιοτήτων», η Καλιφόρνια τη Silicon Valley), στη Γαλλία επρόκειτο για μια αλλαγή αρκετά επαναστατική. Η περιφερειακή ανάπτυξη, κατά παράδοση θεωρείτο ως μια πολιτική συνοχής και εξισορρόπησης χάρη στη συνεργασία Κράτους και τοπικής αυτοδιοίκησης με σκοπό τη δημιουργία σχεδόν ίδιων επενδύσεων και δημοσίων υπηρεσιών σε ολόκληρη τη χώρα. Τώρα γίνεται σαφής επιλογή των πολιτικών που αφορούν σε πόλους ανταγωνιστικότητας οι οποίοι (πόλοι) θα βρίσκονται σε συγκεκριμένα σημεία της επικράτειας, με πολύ διαφορετικά προγράμματα. Κεντρικοί φορείς δεν είναι πλέον οι τοπικές αυτοδιοικήσεις, αλλά επιχειρήσεις, ερευνητικά κέντρα, πανεπιστήμια, νοσοκομεία κλπ. Στόχος είναι η τόνωση της συνεργασίας μεταξύ όλων αυτών των παραγόντων σε συγκεκριμένα μακροπρόθεσμα προγράμματα καινοτόμων δράσεων με οριακή οικονομική συμμετοχή του δημοσίου. 

Οι πόλοι αυτοί και τα προγράμματα δεν είναι περιφερειακά με τη διοικητική έννοια του όρου, για δυο λόγους: 

1) το κέντρο τους βρίσκεται σε κάποια συγκεκριμένη περιφέρεια παρ΄όλο που τα μέλη μπορούν να βρίσκονται οπουδήποτε στη Γαλλία 

2) ο πόλος ανταγωνιστικότητας πρέπει να αποφασίσει για τις φιλοδοξίες του: να έχει ηγετικό ρόλο σε ευρωπαϊκό ή παγκόσμιο επίπεδο, και όχι απλά σε επίπεδο περιφέρειας. 

Οι επιτυχημένες δράσεις δεν μένουν εγκλωβισμένες σε διοικητικά όρια ωστόσο, η ανάπτυξή τους έχει οφέλη για την περιφέρεια. 

Η δημιουργία ενός πόλου μπορεί να προέλθει από πρωτοβουλία ομάδας επιχειρηματιών, κυρίως με την υποστήριξη των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, η οποία υποβάλλει πρόγραμμα στην Εθνική Υπηρεσία μετά από πρόσκληση υποβολής προσφορών. Γίνεται δεκτός ένας περιορισμένος αριθμός πόλων. Αρχικά επρόκειτο για ένα πολύ μικρό αριθμό (10 μέχρι 15) και παγκόσμιας διάστασης (αυτοκίνητα του μέλλοντος, χημεία, φαρμακευτική…) αλλά έγιναν δεκτοί 66 το 2005 στους οποίους προστέθηκαν άλλοι 5 το 2007, καλύπτοντας όλους σχεδόν τους τομείς της οικονομίας. Διεθνής αξιολόγηση το 2008 κατέληξε ότι 13 παρουσίαζαν αδυναμίες και τελικά ανακλήθηκε η διαπίστευση 6 πόλων με χαμηλή απόδοση. 

Αλλά το 2010 δημιουργήθηκαν έξι νέοι, αφιερωμένοι στις οικο- τεχνολογίες (νερό, ενέργεια, απορρίμματα…) Ο συνολικός αριθμός εξακολουθεί να είναι 71. Ως προς το νομικό τους καθεστώς είναι ιδιωτικού δικαίου, κυρίως όμιλοι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, με δυνατότητα μεγαλύτερης ευελιξίας. 

Ανταγωνιστικές προσφορές σε εθνικό επίπεδο δημοσιεύονται για συγκεκριμένα προγράμματα με ένδειξη του διαθέσιμου ποσού, τις γενικές προτεραιότητες και τη διαδικασία ενημέρωσης. Από το 2005 μέχρι τα μέσα του 2011, έχουν επιλεγεί και έχουν λάβει υποστήριξη 1051 προγράμματα. Το Σεπτέμβριο του 2011 ήταν η 11η  πρόσκληση υποβολής προσφορών. Η οικονομική υποστήριξη του δημοσίου προέρχεται από τα Υπουργεία του Κράτους ανάλογα με τη φύση των προγραμμάτων, από τις τοπικές αυτοδιοικήσεις, κυρίως τις περιφέρειες και από την Ευρωπαϊκή Ένωση (FEDER). 

Οι αρχές που διέπουν τους πόλους είναι: συνεργασία μεταξύ οικονομικών φορέων, μεταξύ δημοσιών διοικήσεων (Υπουργεία, περιφέρειες, δήμοι κλπ) και μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Ύπαρξη κοινού στόχου και στρατηγικών γραμμών. Να στοχεύουν να είναι οι καλύτεροι σε ένα συγκεκριμένο τομέα και σε ένα συγκεκριμένο φάσμα, ως εκ τούτου να αναπτύσσουν την καινοτομία. Θεαματικά αποτελέσματα δεν υπάρχουν ούτε και όλοι οι πόλοι λειτουργούν τέλεια, αλλά η προσωρινή αξιολόγηση είναι μάλλον θετική και η αλληλεγγύη σε περίοδο κρίσης αποτελεί πλεονέκτημα. Η επόμενη πλήρης αξιολόγηση προγραμματίζεται για το 2012

Υποσημειώσεις

6 Οι ακαθάριστες επενδύσεις υπολογίζονται από τη συνολική αξία των ακαθάριστων επενδύσεων πάγιου κεφαλαίου , αλλαγές στα αποθεματικά και από αγορές μείον πωλήσεις τιμαλφών

7 Σύσταση 1961 (2011): Η υπερχρέωση των Κρατών : κίνδυνος για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα http://www.assembly.coe.int/Mainf.asp? link=/Documents/AdoptedText/ta11/EREC1961.htm 54 

8 http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=MEMO/10/173 

9 http://www.efsf.europa.eu/about/index.htm 

10 Τα επόμενα 2-3 χρόνια οι δήμοι θα πρέπει να αποφασίσουν για τις 12.000 συμβάσεις παραχώρησης στη Γερμανία, εάν θα προβούν σε παράταση των συμβάσεων παραχώρησης ή θα αναλάβουν τη λειτουργία του δικτύου δημοτικές εταιρίες. Η τροποποίηση των ενεργειακών ρυθμίσεων είναι ήδη υπό συζήτηση και αποσκοπεί στον περιορισμό των δικαστικών διαφορών, διασφαλίζοντας τις πληροφορίες για τους δήμους. ( ενημερωτικά δελτία που προσκόμισε ο εθνικός παρατηρητής).Οι νέες τάσεις είναι υπό συζήτηση από τους Wollman,H.-Marcou,G (2010): Παροχή δημοσίων υπηρεσιών στην Ευρώπη Edward Elgar Publishing Ltd., Cheltenham, UK 

11 Οι περιπτώσεις αυτές είναι μάλλον συχνές στη Γαλλία, αλλά παρόμοια δημοτική εξαγορά από τον ανάδοχο στον τομέα του ύδατος συνέβη και σε μεγάλη πόλη της Ουγγαρίας .Βλέπε : http :// www . remunicipalisation . org /

12 Market Update. Review of the European PPP Market in 2010. http://www.eib.org/epec

13 Πηγή : http://territoires.gouv.fr/sites/default/files/datar/201005-poles-competitivite-ciadt.pdf

14 Barca, F. 2009: AN AGENDA FOR A REFORMED COHESION POLICY. A place-based approach to meeting European Union challenges and expectations. Rapport indépendant élaboré pour Danuta Hübner, Commissaire chargée de la politique régionale 

15 Clark, G., 2009: Recession, recovery and reinvestment: The role of local economic leadership in a global crisis. OECD LEED 

16 Romanik, C, 2011: A new definition of local development. http://www.developmentandtransition.net/ 

17 The Work Foundation, 2009: Recession and Recovery: How UK Cities can respond and drive the recovery. London

διαβαστε περισσοτερα